بارون

برای دیگر کاربردها، بارون (ابهام‌زدایی) را ببینید.

بارون (به انگلیسی: Baron) یا معادل مؤنث آن بارونِس (به انگلیسی: Baroness) از القاب اشرافی غرب اروپا است و به واسال‌هایی گفته می‌شد که زمین و املاک خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می‌کردند این لقب بیشتر در کشورهای آلمانی زبان (مانند هلند، لیختن اشتاین، دانمارک) و اتریش-مجارستان مرسوم بوده‌است. هم‌اکنون این لقب در مجلس اعیان بریتانیا به کار می‌رود.

بارون واژه‌ای فرانسوی است که خود از واژه baro فرانکی قدیم به معنی «آزاده، رزمنده» گرفته شده‌است. این واژه بعدها با خویشاوند خود در انگلیسی قدیم یعنی beorn (به معنی مرد اشرافی) ادغام شد.

بارون عنوانی از اشرافیت یا مقام افتخاری است — که در بسیاری از کشورهای اروپایی (چه در گذشته و چه در حال) اغلب موروثی بوده است. عنوان مؤنث آن «بارونس» (Baroness) است. این عنوان معمولاً به اشراف‌زاده‌ای اطلاق می‌شود که رتبه‌اش بالاتر از یک لُرد یا شوالیه (knight) اما پایین‌تر از ویکنت (viscount) یا کُنت (count) است.

در بسیاری از نظام‌های فئودالی، بارون‌ها زمین‌ها و درآمد خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می‌کردند و کمتر پیش می‌آمد که به‌عنوان واسالِ دیگر اشراف خدمت کنند. در برخی پادشاهی‌ها، آنان حق داشتند تاج کوچک‌تری موسوم به coronet (تاجچه‌ی اشرافی) بر سر بگذارند.

واژه‌ی «بارون» از ریشه‌ی لاتین barō (به معنی مرد یا جنگجو) گرفته شده و از طریق فرانسوی کهن (Old French) وارد دیگر زبان‌های اروپایی شد. استفاده از این عنوان در انگلستان پس از فتح نورماندی در سال ۱۰۶۶ میلادی رواج یافت و سپس نورمان‌ها آن را به اسکاتلند و جنوب ایتالیا منتقل کردند. در ادامه نیز این عنوان به سرزمین‌های اسکاندیناوی و اسلاو گسترش یافت.

واژه شناسی

واژه‌ی بارون (Baron) از فرانسوی کهن baron گرفته شده است که خود برگرفته از لاتین متأخر barō به معنی «مرد، خدمت‌کار، سرباز یا مزدور» است. این واژه در قانون سالیک و قانون آلمانی آلِمانی نیز با همین معنا (به صورت barus) استفاده می‌شده است.

دانشمند سده‌ی هفتم میلادی، ایزیدورِ سویل (Isidore of Seville)، تصور می‌کرد که این واژه از ریشه‌ی یونانی βαρύς (barýs) به معنی «سنگین» آمده است — چون مزدوران کارهای «سنگین» انجام می‌دادند — اما در واقع، منشأ آن به احتمال زیاد از فرانکی کهن (Old Frankish) است و با واژه‌ی beorn در انگلیسی کهن هم‌ریشه است، که به معنی «جنگجو یا نجیب‌زاده» بود.

در قرن اول میلادی، نویسنده‌ای به نام کورنوتوس (Cornutus) واژه‌ی barones را از منشأیی گالی (Gaulish) می‌دانست. او آن را به معنای servos militum («خدمت‌کاران سربازان») تفسیر می‌کرد و همچنین با استناد به واژه‌ی لاتین کلاسیک bārō به معنی «احمق یا ساده‌دل»، آن را مترادف با «نادان» دانسته بود.

به دلیل این اشاره‌ی اولیه، برخی زبان‌شناسان احتمال داده‌اند که ریشه‌ی واژه از یک واژه‌ی سلتی ناشناخته‌ی فرضی *bar گرفته شده باشد؛ اما واژه‌نامه‌ی آکسفورد (OED) این نظریه را «تخیلی و بی‌پایه» می‌داند.

منابع

• Wikipedia contributors, "Baron," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Baron&oldid=194245275 (accessed February 26, 2008).