لاکهید یو-۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لاکهید یو-۲
Usaf.u2.750pix.jpg
یو-۲
نوع هواپیما شناسایی بلند پرواز
کشور سازنده آمریکا
شرکت سازنده لاکهید مارتین
نخستین پرواز ۱ آگوست ۱۹۵۵
تاریخ رونمایی ۱۹۵۷
تاریخ بکارگیری از سال ۱۹۵۷
بکارگیرنده(ها) آمریکا
تعداد ساخته‌شده ۱۰۴

لاکهید یو-۲ (به انگلیسی: Lockheed U-2) یک هواپیمای شناسایی دوربرد بلندپرواز است که اولین بار در سال ۱۹۵۵ در ایالات متحده آمریکا و به سفارش آژانس اطلاعات مرکزی این کشور ساخته شد. این هواپیمای تک‌موتوره جهت پرواز در ارتفاع بسیار بلند و همچنین همه شرایط آب و هوایی شبانه‌روز تا ارتفاع ۲۱ کیلومتری تولید شده است. یو-۲ همچنین برای تحقیقات سنسورهای الکترونیکی ، کالیبراسیون ماهواره‌ای ، اعتبار سنجی داده‌ها و اهداف ارتباطاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

انواع اولیه لاکهید یو-۲ در جریان جنگ سرد بر فراز خاک کشورهای شوروی، چین، ویتنام و کوبا پرواز می کرد. یک فروند از این هواپیما که خلبان آن فرانسیس گری پاورز نام داشت؛ بر فراز خاک شوروی در تاریخ اول می ۱۹۶۰ توسط یک موشک اس-۷۵ دوینا سرنگون شد. البته فرانسیس گری پاورز اجکت کرده و توسط نیروهای شوروی به اسارت گرفته شد. یک فروند دیگر از این نوع هواپیما که خلبان آن رودولف اندرسون نام داشت در بحران موشکی کوبا و بر فراز خاک کوبا در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲ به وسیله موشکهای اس-۷۵ دوینا ساقط و خلبان آن کشته شد.[۱]

لاکهید یو-۲ از معدود هواپیماهایی به شمار می رود که بیش از ۵۰ سال است در حال سرویس دهی به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده است. جدیدترین مدل های این هواپیما به نامهای (U-2S ، U-2R ، TR-1) در سالهای دهه ۱۹۸۰ میلادی وارد خدمت شد. مدل فعلی این هواپیما یعنی U-2S، در سال ۲۰۱۲ باز هم به لحاظ فنی ارتقا یافت. این هواپیما در درگیری های پس از جنگ سرد در افغانستان و عراق شرکت داشته و چندین عملیات چند ملیتی نیروهای ناتو را پشتیبانی کرده است.

روند توسعه[ویرایش]

پس از پایان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده به منظور کمک به تشخیص توانایی های اتحاد جماهیر شوروی به شناسایی بهتر از طریق جاسوسی هوایی تمایل داشت.

در سالهای دهه ۱۹۵۰ میلادی، بهترین اطلاعاتی که دولت آمریکا از داخل اتحاد جماهیر شوروی در دست داشت محدود به عکس هایی بود که توسط نیروی هوایی آلمان در طول جنگ از سرزمین شوروی گرفته شده بود. این عکس ها عمدتاً از نواحی غربی سرزمین شوروی که در غرب کوه های اورال واقع هستند گرفته شده بود. پس از سال ۱۹۵۰ دفاع هوایی شوروی به شدت تمام هواپیماهای نزدیک به مرزهای شوروی را مورد حمله قرار می داد. تمامی هواپیماهای جاسوسی موجود در آن زمان نیز بمب افکن های اولیه ای بودند که برای شناسایی و جاسوسی تغییر کاربرد داده شده بودند: مانند بوئینگ RB-47 . این هواپیماها در مقابل توپخانه های ضد هوایی، موشکهای ضد هوایی و هواپیماهای جنگنده شوروی آسیب پذیر بودند.

لاشه های سرنگون شده ها[ویرایش]

لاشه ها و برخی از قطعات باقیمانده از انواع گوناگون سرنگون شده این هواپیما در موزه های چندین کشور به نمایش در آمده است که از جمله این کشورها می توان به چین ، کوبا و روسیه اشاره کرد:

چین[ویرایش]

لاشه یکی از این هواپیماها به شماره 56-6691 در شهر پکن در موزه نظامی انقلاب مردم چین، به نمایش در آمده است. البته این لاشه دوباره مونتاژ شده است.[۲] این هواپیما در تاریخ ۱۰ ژانویه سال ۱۹۶۵ در جنوب غربی پکن توسط یک موشک اس-۷۵ دوینا سرنگون شده است.

این هواپیما در اختیار نیروی هوایی تایوان بوده و خلبان آن جک چانگ لی یی نام داشته است. پس از سرنگونی این هواپیما، جک چانگ زنده مانده و دستگیر می شود و در نهایت در تاریخ ۱۰ نوامبر ۱۹۸۲ آزاد می شود.[۳]

کوبا[ویرایش]

برخی از قطعات یکی از این هواپیماها به شماره 56-6676 در سه موزه مختلف در کوبا به نمایش گذاشته شده است. این هواپیما به ایالات متحده آمریکا تعلق داشته و خلبان آن سرگرد رودولف اندرسون نام داشته است. این هواپیما در جریان بحران موشکی کوبا و بر فراز خاک کوبا در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲ به وسیله موشکهای اس-۷۵ دوینا ساقط و خلبان آن کشته می شود.

روسیه[ویرایش]

لاشه یکی از این هواپیماها به شماره 56-6693 در موزه نظامی شهر مسکو به نمایش گذاشته شده است. این لاشه متعلق به هواپیمایی است که در تاریخ اول می ۱۹۶۰ توسط یک موشک اس-۷۵ دوینا در استان سوردلوفسک روسیه سرنگون شد. البته خلبان این هواپیما به نام فرانسیس گری پاورز زنده مانده و توسط نیروهای شوروی دستگیر و پس از مدتی آزاد می شود.[۴]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Lockheed U-2»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در اوت ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]