اشیای پرنده ناشناخته در آسمان تهران (۱۳۵۵)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بیشتر حوادث مربوط به رویت بشقاب پرنده ها، حاصل خطای دید یا نا آگاهی افراد بوده؛ با این حال هنوز هم مواردی وجود دارد که تا کنون توضیح دقیق پیرامون آن ارائه نشده‌است. یکی از این موارد مشاهده اشیاء پرنده ناشناخته در آسمان تهران و برخورد جنگنده های نیروی هوایی با آنان است که در سال ۱۳۵۵ روی داد. این گزارش از آنجا که توسط مردم عادی ارائه نشده و برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران و خلبانان نیروی هوایی آن را ارائه کرده‌اند از قوت بالایی برخورد دار است.

شرح واقعه[ویرایش]

توضیحات معتبر و موثق پیرامون واقعه، از زبان یک یوفولوژیست و محقق:

A.Danai-Ufologist

حدود ساعت ده و نیم شب ۳۰ شهریور ۱۳۵۵، تماسهای مردم با نیروی هوایی ارتش خبر از رؤیت شئ پرنده و مرموز در افق شمالیِ تهران و منطقهٔ شمیرانات داد. ساعاتی بعد، چند نفر از مردم محله های آزادی و شادمهر هم گزارشاتی مبنی بر رویت شئ ناشناس و نورانی به برج مراقبت فرودگاه مهرآباد مخابره کردند.

پس از تأیید این گزارش‌ها توسط برج مراقبت فرودگاه مهرآباد تهران، از پایگاه هوایی شاهرخی (شهید نوژه) دوفروند F-4 Phantom عازم تهران میشوند. خلبان هواپیمای اول پس از نزدیک شدن به شئ متوجه از کار افتادن آلات دقیق و وسایل ارتباط رادیویی هواپیما شده و این موضوع را به برج مراقبت اطلاع میدهد. خلبان هواپیمای دوم که دقایقی بعد به محل تعقیب و گریز میرسد، تلاش می‌کند به شئ ناشناخته نزدیک شده و آن را مشاهده کند. 

وی می‌گوید: «حرکت‌های خیلی سریع می‌کرد و با سرعت بالا جابجا می‌شد. از خود چهار نور ساطع می‌کرد. از قسمت بالای آن نوری قرمز و چشمک زن، در پایین نوری نارنجی رنگ و در طرفین نوری آبی رنگ ساطع می‌شد. این نورها به قدری شدید بودند که امکان دیدن بدنه این شئ وجود نداشت.»

پس از نزدیک تر شدن، جسمی نورانی و کوچک از آن جدا شده و به هواپیما نزدیک میشود. خلبان تصور می‌کند که موشکی به سمت وی شلیک شده است: «من فکر کردم موشکی به سمت من شلیک شده و سعی کردم با موشک های حرارتی آن را هدف قرار دهم؛ اما وقتی موشکم را انتخاب کردم، متوجه از کار افتادن وسایل دقیق و خاموش شدن همه چراغ‌ها بر روی صفحه مقابلم شدم. در آن لحظه آلات دقیق شروع به نوسان کردند و ارتباط رادیویی هم از کار افتاد.»[۱] بشقاب پرنده همچنان با سرعت سرسام آوری حرکت میکند؛ هر دو جنگنده به سمت فرودگاه مهرآباد میروند؛ برای یک لحظه برق کل فرودگاه قطع و وصل میشود، شیشه ها به لرزه در می آیند و زمانی که بشقاب پرنده از فرودگاه فاصله میگیرد، همه چیز به حالت عادی باز میگردد. جنگنده ها تصمیم میگیرند از صحنه خارج شوند؛ با دور شدن هواپیما ها، جسم نورانی هم از تعقیب آنان صرف نظر می‌کند. تعقیب و گریز در آسمان تهران ادامه می‌یابد؛ خلبان روئیت چند جسم نورانی دیگر را در بالای سر خود و سایر نقاط تهران گزارش کرده‌است؛ اما هر بار همانند مورد اول با نزدیک شدن به آن اجسام، ارتباطات رادیویی هواپیما از کار می‌افتد. دقایقی بعد بشقاب پرنده ها دور میشوند و جنگنده ها هم به دستور فرماندهی به سمت پایگاه باز میگردند و ماجرا تمام میشود.

یک ماهوارهٔ نظامی آمریکا نیز اجسام نورانی را بر فراز تهران رصد کرده‌است.[۲]

گزارش نیروی هوایی[ویرایش]

شاپور آذربرزین که در هنگام وقوع این حادثه از فرماندهان ارشد نیروی هوایی بوده و شخصاً در جریان رخداد قرار داشته است، ماجرا را با کمی تغییر نسبت به گزارش تیم تحقیق ایالات متحده نقل کرده است. بر اساس گفته های آذربرزین، اولین فانتوم به پایگاه شاهرخی بازگشته و علت بازگشت، تمام شدن سوخت و عدم رویت شئ نورانی بوده و شئ ناشناس توسط جنگنده ای که در نوبت دوم به پرواز درآمده رویت شده است. همچنین F-4 نیروی هوایی، تنها رادار را روی شی ناشناس قفل کرده و اقدام به شلیک موشک نکرده است چرا که بر اساس رویه جاری نیروی هوایی، اجازه چنین کاری نداشته. موشکی که در گزارش تیم تحقیق نام برده شده نیز نادرست است زیرا موشک نام برده شده از نوع حرارتی است و باید از پشت به هواپیما شلیک شود و طبق اطلاع سپهبد آذربرزین جنگنده نیروی هوایی درپشت شئ پرنده قرار نداشته.

پس از قفل شدن رادار روی شی پرنده، از زیر پرنده ناشناس، گوی نورانی به سمت هواپیما رها شده که موجب از کار افتادن تمام وسایل الکترونیکی هواپیما میشود. خلبان به تصور اینکه شئ پرتاب شده موشک است اقدام به مانور فرار از مسیر موشک می‌کند و نهایتاً شئ مزبور پس از طی مسافتی در حوالی دریاچه قم، زمین‌ میخورد. پس از برخورد شی به زمین مجدداً دستگاه‌های الکترونیکی هواپیما به کار افتاد. در بازدیدی که روز بعد از محل برخورد شی نورانی انجام شد مشخص شد دستگاه‌های الکترونیکی در این محل دچار اختلال می‌شوند و این مسئله تا سه روز پس از برخورد باقی بود. همچنین دو نفر که در نزدیکی محل برخورد زندگی میکردند، تصور کرده بودند که رعد و برقی در محل رخ داده است.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس و منابع[ویرایش]

  1. تعقیب 'بشقاب‌پرنده' برفراز تهران(علی یزدانی، ۲۹ آبان ۱۳۸۶)
  2. مقام‌های نظامی ماهیت اشیای ناشناخته در آسمان کشور را بررسی می‌کنند (روزنامهٔ ایران، ۲۸ دی ۱۳۸۳)
  3. فرماندهی و نافرمانی (خاطرات سپهبد شاپور آذربرزین به کوشش حسین دهباشی) شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۶-۳۹۱-۴ - صفحه ۴۸۹ تا ۵۰۰

پیوند به بیرون[ویرایش]