عبدالله عزام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله عزام که اصلیتی فلسطینی داشت در سال 1941م در سیله الحارسیه منطقه جنین به دنیا آمد. لیسانس را در دانشگاه دمشق در علوم شرعی در سال 1966م بدست آورد. با سقوط کرانه غربی و بیت المقدس در سال 1967م در پی حمله اعراب و شکست آنان، شیخ عزام خشمگین از تسلط اسراییل به اخوان المسلمین و سپس برای رویا رویی مستقیم به در سال 1۹68 تا 1970 به رهبری گروه های تروریستی در اردن رسید.

وی در جنگ شش روزهء اعراب واسرائیل در صف داوطلبان اخوان المسلمین شرکت کرد. او در دوران تحصیل در مصر با سازمان اخوان المسلمین آشنا شد و به این سازمان پیوست و تا آخرین دم حیات در سال 1989 میلادی به این سازمان وفادار ماند.

عزام در سال 1969 فوق لیسانس در رشته اصول دین و در سال 1973 از دانشگاه الازهر دکترا در اصول فقه را دریافت نمود و با توجه به اقامتش در اردن تا سال 1980م در دانشکاه های اردن به تدریس اشتغال داشت.

وی سپس به جده در عربستان سعودی رفت و در دانشگاه ملک عبد العزیز شروع به تدریس نمود و این بار تا سال 1981م در جده ماند.

از عبدالله عزام بعنوان سردار اعراب در جنگ شوروی در افغانستان نام برده شده است. او بود که از سال 1980 میلادی زمینهء ورود هزاران جوان عرب به افغانستان را فراهم آورد.که بسیاری از آنها پایه گذاران القاعده و گروه های تروریستی دیگر شدند از جمله اسامه بن لادن.

عبدالله عزام در ابتدا در یک جمعیت خیریه عربی در پیشاور برای کمک به مهاجرین افغان مشغول کار شد اما بعداً خود تشکیلات مستقلی را بنام (مکتب الخدمات) اساس گذاشت که با همکاری احزاب جهادی در پیشاور به مجاهدین و مهاجرین کمک می کرد.

عزام با حضور در پاکستان به آرزویش که جنگ با شوروی بود دست یافت و چه جایی بهتر از افغانستان که جبهه آغازین برای مبارزه با شوروی کمونیست بود. عبدالله عزام با خروج شوروی از افغانستان توسط به احتمال زیاد امریکا که از اندیشه های تروریستی و وحشیانه وی در هراس بودند، هنگامی که در روز جمعه، 24/11/1989م، برای امامت نماز جمعه به همراه یاران تروریست خود عازم مسجد بود به هلاکت رسید.

پانویس[ویرایش]