جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰
UEFA Euro 2020 Logo.svg
جزئیات مسابقات
کشورهای میزبان جمهوری آذربایجان
 دانمارک
 انگلستان
 آلمان
 مجارستان
 ایتالیا
 هلند
 جمهوری ایرلند
 رومانی
 روسیه
 اسکاتلند
 اسپانیا
تاریخ برگزاری۱۲ ژوئن - ‍۱۲ ژوئیه ۲۰۲۰
۲۳ خرداد - ۲۲ تیر ۱۳۹۹
تعداد تیم‌ها۲۴ (از ۱ کنفدراسیون‌)
تعداد ورزشگاه‌ها۱۲ (در ۱۲ شهر)
مدافع عنوان قهرمانی پرتغال
آمار مسابقات

جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ شانزدهمین دوره از رقابت‌های فوتبال یورو است که قرار است در تابستان سال ۲۰۲۰ برگزار شود.

کشورهای خواهان میزبانی[ویرایش]

کشورهای ایرلند جنوبی، اسکاتلند و ولز به صورت مشترک، آذربایجان و گرجستان هم به صورت مشترک و ترکیه به صورت مجزا نامزد میزبانی رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ شده‌بودند که بعد از پیشنهاد میشل پلاتینی در رابطه با میزبانی کل اروپا برای یورو ۲۰۲۰، اعضای دیگر یوفا نیز این پیشنهاد را قبول کردند. میشل پلاتینی رئیس یوفا در نشست اتحادیه‌های فوتبال اروپا تأکید کرد، هدف یوفا از اجرای این طرح به جای میزبانی متمرکز شراکت میزبانی با نقاط مختلف این قاره است. یوفا تأکید کرد ۱۳ کشور به عنوان میزبان مشترک انتخاب می‌شوند و همین‌طور اعلام کرد که تا سپتامبر ۲۰۱۴ شهرهای میزبان یورو ۲۰۲۰ را معرفی می‌کند و کشورها تا سپتامبر ۲۰۱۳ فرصت ارسال درخواست میزبانی دارند.

  میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
  میزبان مرحله گروهی و یک چهارم پایانی
  میزبان مرحله گروهی، یک‌هشتم پایانی، نیمه پایانی و فینال
  در ابتدا میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی اما بعد از لیست حذف شد
  عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
کشور شهر ورزشگاه ظرفیت شرایط میزبانی
 جمهوری آذربایجان باکو ورزشگاه المپیک باکو ۶۸٬۷۰۰ میزبان مرحله گروهی و یک چهارم پایانی
 بلاروس مینسک ورزشگاه دینامو ۳۴٬۰۰۰ (قابل گسترش تا ۳۹٬۰۰۰) عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
 بلژیک بروکسل ورزشگاه یورواشتادیوم ۵۰٬۰۰۰ (۶۲٬۶۱۳ تا) در ابتدا میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی اما بعد از لیست حذف شد
 بلغارستان صوفیه ورزشگاه ملی واسیل لفسکی ۴۳٬۰۰۰ (تا ۵۰٬۰۰۰) عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
 دانمارک کپنهاگ ورزشگاه پارکن ۳۸٬۰۶۵ میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 انگلستان لندن ورزشگاه ومبلی ۹۰٬۰۰۰ میزبان مرحله گروهی، یک‌هشتم پایانی، نیمه پایانی و فینال
 آلمان مونیخ ورزشگاه آلیانتس آرنا ۶۷٬۸۱۲۲ (قابل گسترش تا ۷۵٬۰۰۰) میزبان مرحله گروهی و یک چهارم پایانی
 مجارستان بوداپست ورزشگاه جدید فرانس پوشکاش ۵۶٬۰۰۰ (proposed new ۶۸٬۰۰۰ stadium) میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 جمهوری ایرلند دوبلین ورزشگاه آویوا ۵۱٬۷۰۰ میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 اسرائیل اورشلیم ورزشگاه تدی ۳۴٬۰۰۰ (قابل گسترش تا ۵۳٬۰۰۰) عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
 ایتالیا رم ورزشگاه المپیک رم ۷۲٬۶۹۸ میزبان مرحله گروهی و یک چهارم پایانی
 جمهوری مقدونیه شمالی اسکوپیه ورزشگاه فیلیپ دوم ۳۳٬۴۶۰ عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
 هلند آمستردام ورزشگاه آمستردام آرنا ۵۳٬۰۵۲ (قابل گسترش تا ۵۵–۵۶٬۰۰۰) میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 رومانی بخارست ورزشگاه ملی رومانی ۵۵٬۶۰۰ میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 روسیه سن پترزبورگ ورزشگاه جدید زنیت ۶۹٬۵۰۰ میزبان مرحله گروهی و یک چهارم پایانی
 اسکاتلند گلاسگو ورزشگاه همپدن پارک ۵۲٬۰۶۳ میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 اسپانیا بیلبائو ورزشگاه سن مامس ۵۳٬۳۳۲ میزبان مرحله گروهی و یک‌هشتم پایانی
 سوئد سولنا، استکهلم ورزشگاه فرندز آرنا ۵۰٬۰۰۰ عدم کسب صلاحیت برای میزبانی
 ولز کاردیف ورزشگاه میلنیوم ۷۴٬۵۰۰ عدم کسب صلاحیت برای میزبانی

ورزشگاه‌های میزبان[ویرایش]

انگلستان لندن آلمان مونیخ ایتالیا رم جمهوری آذربایجان باکو
ورزشگاه ومبلی ورزشگاه آلیانتس آرنا ورزشگاه المپیک رم ورزشگاه ملی باکو
ظرفیت: ۹۰٬۰۰۰ ظرفیت: ۷۵٬۰۰۰ ظرفیت: ۷۲٬۶۹۸ ظرفیت: ۶۸٬۷۰۰
New Wembley Stadium and Arch from Olympic Way - geograph.org.uk - 2406320.jpg München - Allianz-Arena (Luftbild).jpg Stadio Olimpico 2008.JPG Baku Olympic Stadium panorama 1.JPG
روسیه سن پترزبورگ رومانی بخارست
ورزشگاه کرستوفسکی ورزشگاه ملی رومانی
ظرفیت: ۶۸٬۱۳۴ ظرفیت: ۵۵٬۶۰۰
Spb 06-2017 img42 Krestovsky Stadium.jpg Stadionul National - National Arena 3.jpg
هلند آمستردام جمهوری ایرلند دوبلین
ورزشگاه آمستردام آرنا ورزشگاه آویوا
ظرفیت: ۵۶٬۰۰۰ ظرفیت: ۵۱٬۷۰۰
Amsterdam Arena Roof Open.jpg Aviva Stadium(Dublin Arena).JPG
اسپانیا بیلبائو مجارستان بوداپست اسکاتلند گلاسگو دانمارک کپنهاگ
ورزشگاه سن مامس ورزشگاه فرانس پوشکاش ورزشگاه همپدن پارک ورزشگاه پارکن
ظرفیت: ۵۳٬۳۳۲ ظرفیت: ۶۷٬۸۸۹ ظرفیت: ۵۲٬۰۶۳ ظرفیت: ۳۸٬۰۶۵
San Mames, Bilbao, Euskal Herria - Basque Country.jpg Új Puskás Ferenc Stadion 2019.05.12.jpg Panoramio - V&A Dudush - Scotland National Stadium.jpg DONG Cup finalen 2004 Parken.jpg

سیدبندی[ویرایش]

سیدبندی تیم‌ها به شرح زیر است:[۱]

سید ۱
تیم میزبان رتبه
 بلژیک[الف] ۱
 ایتالیا Group A ۲
 انگلستان Group D ۳
 آلمان Group F ۴
 اسپانیا Group E ۵
 اوکراین[الف] ۶
سید ۲
تیم میزبان رتبه
 فرانسه ۷
 لهستان ۸
 سوئیس ۹
 کرواسی ۱۰
 هلند Group C ۱۱
 روسیه Group B ۱۲
سید ۳
تیم میزبان رتبه
 پرتغال ۱۳
 ترکیه ۱۴
 دانمارک Group B ۱۵
 اتریش ۱۶
 سوئد ۱۷
 جمهوری چک ۱۸
سید ۴[ب]
تیم میزبان رتبه
 ولز ۱۹
 فنلاند ۲۰
برنده Play-off Path A گروه C و F[پ] ن/م
برنده Play-off Path B Group E[ت]
برنده Play-off Path C Group D[ث]
برنده Play-off Path D[ج]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ukraine could not be drawn into the same group as Russia (Group B host). Since they also could not be drawn into any of the other four groups with Pot 1 hosts, Ukraine were assigned to Group C. Consequently, Belgium were assigned to Group B.
  2. Identity of the four play-off winners was unknown at the time of the draw.
  3. Romania (Group C host) and Hungary (Group F host) are competing in play-off Path A, and thus the winner of Path A was assigned to two groups (Group C and Group F), with the final assignment depending on the identity of the Path A winner.
  4. Republic of Ireland (Group E host) are competing in play-off Path B, and thus the winner of Path B was assigned to Group E.
  5. Scotland (Group D host) are competing in play-off Path C, and thus the winner of Path C was assigned to Group D.
  6. Play-off Path D is paired with Path A (which contains two hosts), and thus the winner of Path D was assigned to two groups (Group C and Group F), with the final assignment depending on the identity of the Path A winner.

گروه‌بندی تیم‌ها[ویرایش]

Group A
Pos Team
A1  ترکیه
A2  ایتالیا[الف]
A3  ولز
A4  سوئیس
Group B
Pos Team
B1  دانمارک[الف]
B2  فنلاند
B3  بلژیک
B4  روسیه[ب]
Group C
Pos Team
C1  هلند[الف]
C2  اوکراین
C3  اتریش
C4 Winner Play-off Path D/A[پ][ت]
Group D
Pos Team
D1  انگلستان[الف]
D2  کرواسی
D3 Winner Play-off Path C[پ]
D4  جمهوری چک
Group E
Pos Team
E1  اسپانیا[الف]
E2  سوئد
E3  لهستان
E4 Winner Play-off Path B[پ]
Group F
Pos Team
F1 Winner Play-off Path A/D[پ][ت]
F2  پرتغال
F3  فرانسه
F4  آلمان[الف]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ Tournament host which will play all three group stage matches at home.
  2. Tournament host which will play two group stage matches at home.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ Potential tournament host, which if qualified, will play two group stage matches at home.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ The allocation of the play-off winners into Group C and F depends on the results of Play-off Path A.

هر شهر میزبان سه بازی از مرحله گروهی و یک بازی از مرحله یک هشتم نهایی یا یک چهارم نهایی است بجز لندن که علاوه بر سه بازی مرحله گروهی و یک بازی از مرحله یک هشتم نهایی میزبان دو بازی مرحله نیمه نهایی و بازی فینال است.

منابع[ویرایش]

  1. "UEFA EURO 2020 final tournament draw pots confirmed". UEFA.com. Union of European Football Associations. 20 November 2019. Retrieved 20 November 2019.