ایوان پاسکویچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایوان پاسکویچ
Ivan Paskevich.jpg
Portrait by George Dawe from the Military Gallery
زاده ۱۹ مهٔ ۱۷۸۲(1782-05-19)
پولتاوا، امپراتوری روسیه (now اوکراین)
درگذشته ۰۱ فوریه ۱۸۵۶ میلادی (۷۳ سال)
ورشو, Russian Empire (now لهستان)
تابعیت  امپراتوری روسیه
سازمان/شاخه Imperial Russian Army
سال خدمت 1800–1856
درجه فیلد مارشال
جنگ‌ها جنگ‌های ناپلئونی
Russo-Turkish War (1806–12)
جنگ ایران و روس (۱۸۲۶ تا ۱۸۲۸)
Russo-Turkish War (1828–29)
November Uprising
انقلاب ۱۸۴۸ مجارستان
جنگ کریمه
نشان‌ها Order of St. Andrew
Order of St. George
Order of St. Vladimir
Order of St. Anna
Order of St. Alexander Nevsky
Order of the White Eagle (Russian Empire)
Gold Sword for Bravery

ایوان فیودورویچ پاسکویچ(به روسی: Иван Фёдорович Паскевич)(زادهٔ ۸ مهٔ ۱۷۸۲- مرگ ۱ فوریهٔ ۱۸۵۶) سردار روس بود.

زندگی[ویرایش]

پاسکویچ در پولتاوا در اوکراین زاده شد. در ۱۸۰۰ میلادی به ارتش روسیه پیوست. در ۱۸۰۵ در نبرد استرلیتز شرکت‌داشت. تا ۱۸۱۴ در جنگ‌های روسیه با عثمانی و فرانسه حضور داشت.

نگاره‌ای از قرارداد ترکمنچای

در ۱۸۲۵ او از سوی نیکلای یکم تزار روسیه فرماندهی بخشی سپاهیان این کشور را در تازش به قفقاز دورهٔ دوم جنگ‌های ایران و روس عهده‌دار بود. وی در ۱۸۲۶ در نزدیکی گنجه شکست سختی به نیروهای زیر فرماندهی عباس میرزا داد. در همان سال پاسکویچ عباس میرزا را تا چورس عقب‌راند و خود تا آذربایجان پیشروی کرد و از ارس هم گذشت. در ۱۸۲۷ امپراتور یرمولف را برکنار نمود و اختیارات وی را در فرماندهی نیروها به پاسکویچ سپرد.

در پاییز ۱۸۲۷ پاسکویچ سرانجام توانست ایروان را بگشاید. در پی این پیروزی امپراتور روسیه بدو نشان سن‌گئورگ و لقب کُنت ایروان را بدو اعطانمود. پاسکویچ سپس مرند را گشود و در اکتبر همان سال بی پایداری چندانی تبریز را هم فتح‌کرد. پس از آن در دهخوارقان با عباس میرزا به مذاکره نشست که بی‌نتیجه ماند. در ۱۸۲۸ او اردبیل را نیز گشود، در جریان این فتح کتاب‌های نفیس آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی را به سن‌پترزبورگ فرستاد. سرانجام با میانجی‌گری وزیرمختار انگلیس -مک‌دونالد- دو طرف در قریهٔ ترکمانچای قراردادی را به منعقد ساختند و جنگ به پایان‌رسید.

در غائلهٔ کشتن گریبایدوف پاسکویچ -که خویشاوندی هم با کشته‌شده داشت- کوشش‌هایی برای ختم داستان نمود.

پس از ترکمنچای پاسکویچ متوجه جنگ با عثمانی شد و دژ نستوه قارص را گشود. سپس سراسر پاشانشین بایزید را تسخیر نمود. در دسامبر ۱۸۲۹ او بایبورد را نیز تصرف کرد. جنگ‌های روس و عثمانی در این مقطع با قرارداد آدریانوپول به پایان‌رسید. ایوان پاسکویچ به پاس پیروزی‌های به دست آمده به درجهٔ فیلدمارشالی رسید.

پس از آن پاسکویچ به لهستان گسیل‌شد تا شورش ورشو را بخواباند که او پس از ده ماه در این راه کامیاب شد و لقب شاهزادهٔ ورشو را دریافت نمود. در ۱۸۳۲ او نایب‌السلطنه لهستان شد و تا ۱۸۵۶ با این لقب بر لهستان فرمانروایی می‌کرد.

میان سال‌های ۱۸۴۸-۱۸۴۹ او در فروخواباندن شورش مجارستان همراهی‌کرد. از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۶ هم فرماندهی نیروهای روسی در جنگ کریمه را بر دوش داشت.

پاسکویچ در شهر ورشو درگذشت.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]