راهبری شرکتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

راهبری شرکتی یا راهبری بنگاه، طبق تعریف ارائه شده از سوی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی،[۱] عبارت است از رویه‌ها و فرایندهایی که طبق آن‌ها سازمان هدایت و کنترل می‌شود. ساختار راهبری شرکتی توزیع حقوق و مسئولیت‌ها بین فعالان مختلف سازمان – مثل هیئت مدیره، مدیران، سهام‌داران، و دیگر ذی‌نفعان - را مشخص می‌کند؛ و قواعد و رویه‌هایی را برای تصمیم‌سازی معین می‌کند.[۲]

نشریه اصول راهبری شرکتی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی[۳][۴][۵][۶] ، اصول بنیادی راهبری شرکتی را در قالب شش اصل زیر تبیین کرده‌است:

  1. اطمینان دادن نسبت به وجود زیربنایی برای چهارچوب راهبری شرکتی اثربخش؛::::# حقوق سهامداران و برخورد برابر با آن‌ها و کارکردهای کلیدی مالکیتی؛::::# سرمایه‌گذاران نهادی، بازارهای سهام و سایر واسطه‌ها؛::::# نقش ذی‌نفعان در راهبری شرکتی؛::::# افشا و شفافیت؛ و
  2. مسئولیت‌های هیئت‌مدیره؛[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]