اقتصاد کامبوج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اقتصاد Cambodia
واحد پولریال کامبوج
سال مالیCalendar year
سازمان‌های تجاریسازمان تجارت جهانی، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی، منطقه تجارت آزاد آسه‌آن
آمارها
تولید ناخالص داخلی
رتبه
رشد تولید ناخالص داخلی
  • 7.0% (2016) 7.0% (2017)
  • 7.5% (2018e) 7.0% (2019f)
سرانه تولید ناخالص داخلی
رتبه سرانه تولید ناخالص داخلی
تولید ناخالص داخلی هر بخش
تورم (CPI)2.387% (2018)
جمعیت زیر خط فقرافت مثبت 17.7% (2012, بانک جهانی)
شاخص جینیافت مثبت 37.9 medium (2008 est.)
نیروی کار8.913 million (2017 est.)
نیروی کار
بر پایه شغل
بی‌کاری
  • رشد منفی 0.3% (2017 est.)
  • high underemployment, according to official statistics
صنایع اصلیtourism, garments, construction, rice milling, fishing, wood and wood products, rubber, cement, gem mining, textiles
رتبه آسانی انجام کسب و کار شاخص آسانی انجام کسب‌وکار
تجارت
صادرات $11.42 billion (2017 est.)
کالاهای صادراتیclothing, timber, rubber, rice, fish, tobacco, footwear
شرکای اصلی صادرات
واردات $14.37 billion (2017 est.)
کالاهای وارداتیpetroleum products, cigarettes, gold, construction materials, machinery, motor vehicles, pharmaceutical products
شرکای اصلی واردات
سهم سرمایه‌گذاری خارجی
  • $29.17 billion (2014 est.)
  • Abroad: N/A
استقراض ناخالص خارجیرشد منفی $11.87 billion (31 December 2017 est.)
امور مالی عمومی
بدهی‌های عمومیرشد منفی 30.4% of GDP (2017 est.)
درآمدها3.947 billion (2017 est.)
مخارج4.354 billion (2017 est.)
کمک‌های اقتصادی$934 million pledged in grants and concessional loans for 2011 by international donors
رتبه اعتبارB+ (domestic)
B+ (foreign)
BB- (T&C assessment)
(استاندارد اند پورز)
ذخایر خارجی $12.2 billion (31 December 2017 est.)
منبع اصلی داده‌ها: اطلاعات‌نامهٔ جهان سازمان سیا
همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است

اقتصاد کامبوج از نظام اقتصاد بازار (اقتصاد بازار) پیروی می‌کند و رشد سریعی را طی ده اخیر تجربه کرده است. تولید ناخالص ملی کامبوج در سال ۲۰۱۵ برابر با ۱۸/۰۵ میلیارد دلار بود. با وجود این رشد، درآمد سرانه در این کشور آسیایی کمتر از اکثر کشورهای همسابه است. اقتصاد کامبوج بر محور دو صنعت اصلی یعنی نساجی و گردشگری می‌چرخد و البته فعالیت‌های کشاورزی همچنان اصلی‌ترین اصلی‌ترین منبع درآمد برای بسیاری از کامبوجی‌های روستایی به شمار می‌رود. بخش خدمات در این کشور بیشتر به فعالیت‌های مرتبط با دادوستد و نیز تهیه غذا اختصاص دارد. همچنین مدتی است این کشور به منابع نفت و گاز طبیعی هم دست یافته است.

کامبوج در سال ۱۹۹۵ از تولید ناخالص ملی به ارزش ۲/۹۲ میلیارد دلار برخوردار بود. اما دولت این کشور از این سال، نظام اقتصادی کشور را از اقتصاد دستوری به نظام کنونی اقتصاد مبتنی بر بازار تغییر داد. با این تغییر، رشد اقتصادی کشور به حدود ۷ درصد رسید و در مقابل، تورم نیز از ۲۶ درصد در سال ۱۹۹۴ به ۶ درصد در سال ۱۹۹۵ رسید. با ورود کمک‌های خارجی به کامبوج، واردات افزایش یافت و البته صادرات (به ویژه در حوزه پوشاک تولیدی در کامبوج) هم رشد کرد.با وجود رشد پیوسته اقتصادی در کامبوج، این رشد روی هم رفته فقط ۰/۷۱ درصد از رشد اقتصادی کشورهای عضو آسه‌آن را تشکیل می‌داد. این در حالی است که اندونزی به عنوان کشور همسایه کامبوج، ۳۷/۶۲ درصد از مجموع اقتصاد آسه‌آن را به خود اختصاص داده است.

اقتصاد کامبوج در بازه ۱۹۹۷-۱۹۹۸، یعنی پس از حدود چهار سال از آغاز تغییرات ساختاری، با افت روبرو شد که دلیل آن نیز بحران اقتصادی منطقه، ناآرامی‌های اجتماعی و نیز مشکلات سیاسی این کشور بود. طی این دوره، کمک‌های خارجی به کامبوج نیز کاهش یافت. خشکسالی در سال ۱۹۹۸ نیز آسیب سختی به اقتصاد این کشور وارد کرد. اما سال ۱۹۹۹ اولین سال ثبات نسبی پس از ۳۰ سال در این کشور بود و رشد اقتصادی نیز دوباره افزایش یافت و به ۴ درصد رسید. در حال حاضر، سیاست خارجی کامبوج بر ایجاد مرزهای آرام با همسایگان (نظیر تایلند و ویتنام) و نیز حضور در نظام‌های تجاری منطقه‌ای (آسه‌آن) و نیز بین‌المللی (سازمان تجارت جهانی) استوار است. این اقتصاد نوظهور همچنان نیازهایی اساسی دارد که برای نمونه می‌توان به کمبود نیرو کار متخصص به ویژه در مناطق فقیرنشین روستایی اشاره کرد که با کمبود زیرساخت‌های اولیه روبرو هستند. با این وجود، کامبوج به خاطر نیروی کار ارزان‌قیمت، فراوانی نیروی کار، نزدیکی به منابع تامین مواد خام در آسیا و نیز نظام جذاب مالیاتی، همچنان سرمایه‌گذارانی را به خود جلب می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Economy of Cambodia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹.
  • Lampert, David (12 January 2007). "Cambodia's woes and the perverse effects of foreign aid". The Phnom Penh Post. Retrieved 8 January 2014.

 This article incorporates public domain material from websites or documents of the CIA World Factbook.

پیوند به بیرون[ویرایش]