اقتصاد مصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اقتصاد مصر از جمله اقتصادهای نابسامان در خاورمیانه به‌شمار می‌رود. پس از انقلاب ۱۹۵۲، اقتصاد مصر تحت تسلط دولت قرار گرفت و جمال عبدالناصر با توجه به گرایشهایی که به بلوک شرق داشت، کسی بود که این فرایند را تسریع بخشید. بر خلاف ناصر، در زمان انور سادات، خصوصی‌سازی و کاهش تصدی‌گری دولت آغاز شد. این خصوصی‌سازی در زمان حسنی مبارک ادامه داشت. ولی بنابر نظر برخی از اعضای هیئت حاکمه این کشور که خواهان نقش و سهمی از مبادلات تجاری این کشور بودند، مخالفت‌هایی با خصوصی‌سازی کامل در این کشور انجام می‌گرفت که منجر به دولتی ماندن سازمان‌ها و بخش‌های مهمی از اقتصاد مصر شد. سیاست‌های نامناسب اقتصادی مصر و دخالت آمریکا در امور اقتصادی این کشور، منجر به افزایش نرخ بیکاری و رشد نرخ فقر در بین مردم مصر شد. به طوریکه تا پیش از سال ۲۰۱۱ نیمی از جمعیت ۸۰ میلیون نفری مصر زیر خط فقر قرار دارند.

بعد از انقلاب مصر سرمایه‌گذاری خارجی در مصر افت شدیدی را تجربه کرد و از ۳۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۰ به ۱۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲ رسید.

صنعت گردشگری مصر یکی از منابع درآمدزایی عمده در مصر به‌شمار می‌رود. با وقوع انقلاب مصر و کاهش امنیت در این کشور، صنعت توریسم مصر نیز از درآمدزایی سابق برخوردار نیست و یکی از منابع درآمدی مهم مصر مختل شده‌است. نیروهای مسلح مصر از قدرت و نفوذ زیادی در این کشور برخوردارند به طوری که ارتش ۷۰٪ از تولید ناخالص داخلی این کشور را در دست دارد.

منابع[ویرایش]

  • حافظیان، محمدحسین (۱۳۸۷). «مشکلات اقتصادی و چشم‌انداز بی‌ثباتی سیاسی در مصــر». مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲.
  • Marie-Christine Corbier (26 June 2012). "Egypte : l'instabilité économique, vrai défi du président" (به فرانسوی). Groupe Les Echos. Archived from the original on 30 June 2012. Retrieved 27 June 2012.