آنگلوساکسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قلمرو پادشاهی آنگلوساکسون ها (۶۰۰ سال پس از میلاد مسیح)

نام آنگلوساکسون‌ها (Anglo-Saxons) معمولاً برای اشاره به قبایلی از ژرمن‌ها به‌کار می‌رود که از اوایل سدهٔ ۵ میلادی در جنوب و خاور بریتانیای بزرگ نشیمن داشتند. آن‌ها ملت انگلیس را تشکیل دادند و دورهٔ آن‌ها تا زمان تصرف منطقه به‌دست نورمن‌ها یعنی سال ۱۰۶۶ ادامه یافت.

آنگلوساکسون‌ها از چند قبیله همانند آنگل، ساکسون ، واندال‌ها ، لمباردها و گوت تشکیل شده‌بودند.این قبایل اکثراً در انگلستان امروزی در بخش پایین دیوار هادریان ساکن شدند.

آنچه که گیلداس راهبه در سده ششم میلادی ذکر کرده است این قبایل با قدرت بیشتری که ساکسون‌ها داشتند با تشکیل یک اتحادیه سبب ایجاد یک اتحاد در میان قبایل مهاجرت کرده شدند که این اتحاد سبب دفع حملات مردمان پیکت و گیل به آنان شد. نام آنگلو ساکسون برگرفته از واژه لاتین آنگلی سکسونز (Angli-Saxones ) است که اطلاعات و کنش‌های نخستین مربوط به این قبایل در کتاب تاریخ کلیسای ملت انگلیس آورده شده است که این کتاب در سال ۷۳۱ میلادی توسط سینت بید نگاشته شده است.

ادبیات در میان آنان بیشتر به شکل اشعار حماسی و معماگونه و بعضاً متن‌ها و برگردان‌‌های مذهبی بود که از لاتین به انگلیسی کهن ترجمه می‌شد. از مهم‌ترین این آثار می‌توان به شعر حماسی بیوولف ، متن مذهبی کدمن هیم و تاریخ کلیسای ملت انگلیس اشاره کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Oppenheimer, Stephen. The Origins of the British (2006). Constable and Robinson, London. ISBN 1-84529-158-1

ویکی‌پدیای انگلیسی