اختلال‌های فراگیر رشد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اختلال‌های تحولی فراگیر
آی‌سی‌دی-۱۰ F84
آی‌سی‌دی-۹ 299
دادگان بیماری‌ها ۳۳۵۲۴
ای‌مدیسین ped/۱۷۸۰
سمپ D002659

در روان‌شناسی اختلال‌های فراگیر رشد طبقه‌ای از اختلال‌ها است که با نقصان شدید و فراگیر تعاملات اجتماعی یا وجود رفتارهای قالبی مشخص می‌شود.

اختلال در مهارت‌های ارتباطی و وجود رفتار، علایق و فعالیت‌های کلیشه ای، از عمده‌ترین نشانه‌های این اختلال‌ها به‌شمار می‌آید. اختلال در کارکرد فرد با توجه به سن عقلی و سطح رفتار تفاوت دارد. اختلال‌های درخودماندگی، سندرم رت، فروپاشنده کودکی (از هم پاشیدگی کودکی)، و نشانگان آسپرگر از مهم‌ترین اختلال‌های فراگیر رشد به‌شمار می‌آیند. این اختلال‌ها به طور معمول در سال‌های اولیه زندگی مشخص می‌شوند و با درجاتی از عقب‌ماندگی همراهند. بیماری‌های جسمانی مانند نابهنجاری‌های کروموزومی، عفونت‌های مادرزادی و نابهنجاری‌های ساختاری دستگاه اعصاب مرکزی نیز با اختلال‌های فراگیر رشد مشاهده می‌شوند.

منابع[ویرایش]