سندرم رت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سندرم رت (Rett syndrome) از اختلالات نادر پسرفت رشد نوزادان می‌باشد که ناشی از مشکلات رشد مغزی است. نوزاد تا سن ۵ ماهگی از هر لحاظ رشدی طبیعی دارد. بین ۶ ماهگی تا ۴۸ ماهگی کودک دچار مشکلات تنفسی پیشرونده شده و تکلمات و آموخته‌های قبلی از بین می‌رود. این اختلال «فقط در دختران» رخ می‌دهد. اختلال رت اختلالی پیشرونده است.

تحقیقات هدی زغبی در خصوص سندروم رت و برخی دیگر از اختلالات بازسازی سلول‌های عصبی و بیماری‌های ژنتیکی وابسته به x غالب بوده‌است.

نشانه‌ها[ویرایش]

  1. آنسفالوپاتی پیشرفته و بی‌نظمی تنفسی
  2. میکروسفالی و کند شدن رشد اندازه دور سر
  3. راه رفتن آپراکسیک
  4. آتاکسی و حرکات کلیشه ای و بی هدف پیچاندن دست‌ها
  5. از دست دادن تکلم آموخته شده قبلی
  6. کندی روانی و حرکتی

درمان[ویرایش]

همانند اختلال اوتیسم هنوز درمانی برای این بیماری یافت نشده‌است.

منابع[ویرایش]

کاپلان و سادوک، خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک،انتشارات ارجمند، ۱۳۸۹