فش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فش
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمانشاه
شهرستان کنگاور
بخش بخش مرکزی
دهستان فش
نام محلی پش
سال بنیاد ۱۳۰۰
فش بر ایران واقع شده‌است
فش
۴۲° شمالی ۲۴° شرقی / ۴۲° شمالی ۲۴° شرقی / 42; 24
مردم
جمعیت ۱۰٬۹۲۵ نفر
تراکم جمعیت 100
نفر بر کیلومتر مربع
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت ۸۸۰۰۰
ارتفاع از سطح دریا ۱۱۰۰
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۰
بارش سالانه ۵۰۰میلی متر
روزهای یخبندان سالانه ۳۶
اطلاعات روستایی
ره‌آورد ساز

فش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه ایران است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان فش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۲۵ نفر (۵۰۶خانوار) بوده‌است. روستای «فش» از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگاور استان کرمانشاهکهدر ۱۰ کیلومتری غرب شهر کنگاور و ۱۰۰ کیلومتری غرب کرمانشاه قرار گرفته است. این روستا از جنوب به کوه سه سنگه، از شمال شرقی و شرق به کوه کیتی و از شمال غربی به کوه سه تخت محدود شده است. روستای فش از سطح دریا ۱۵۶۰ متر ارتفاع دارد و آب و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و مطبوع و در زمستان سرد کوهستانی است. رودخانة سراب فش در غرب روستا جریان دارد.

درباره[ویرایش]

روستای فش در قلمرو شهرستان کنگاور (که دارای سابقه کهن تاریخی است) استقرار یافته است، علاوه براین و با توجه به قدمت گورستان قدیمی و بنای زیارتگاه امامزاده سید جمال‌الدین بن جعفر صادق (ع)، می‌توان پیشینه تاریخی روستای فش را به قرون گذشته مرتبط دانست. چشم‌ان داز درختان بلند و سرسبز چنار و تبریزی، باغ‌های زیبا و مزارع خرم روستا بسیار دیدنی و تماشایی است. یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی روستا، سراب زیبا و باشکوه فش است که در نزدیکی روستا قرار دارد و اطراف آن را درختان بلند جنگلی و گل‌ها و گیاهان خودرو فرا گرفته است. روستای فش، از اطراف به وسیلة کوه‌های بلند و مرتفع احاطه شده است. سطح این کوه‌ها که از درختان و درختچه‌های کوتاه پوشیده شده، در فصول بهار و تابستان از سرسبزی و طراوت سرشار می‌شود. انواع گیاهان دارویی مانند گل گاوزبان، گل ختمی، شیرین بیان، آویشن و گون نیز در دامنه این کوه‌ها یافت می‌شود. قلمرو حیات‌وحش روستا زیستگاه انواع گونه‌های جانوری مانند شغال، گرگ، روباه، خرگوش و کبک است که از دیگر جاذبه های طبیعی این روستا محسوب می‌شوند. از روستاهای همسایه می‌توان به سلیمان آباد، فشخوران، دمبادام، گرمخانی وحصار اشاره کرد.

ساز سازی[ویرایش]

ساز سازی در ایران قدمت طولانی دارد و ساختن ساز تنبور در روستای فش نیز از قدمت دیرینه‌ای برخوردار است. در این روستا به نحو چشمگیری کارگاه‌های ساخت انواع مختلف آلات موسیقی از قبیل تنبور، تار و سه تار دیده می‌شود. در اکثر خانه‌های روستایی در گوشه‌ای از فضای خانه کارگاه کوچکی جهت ساخت تنبور، سه تار و تار دیده می‌شود.

اولین سازنده ساز در روستای فش فردی است بنام استاد ید ا... اشرفی. ایشان در واقع استاد مسلم ساخت الات موسیقی در این روستا بود وتمامی اهالی که در این روستا به کار ساخت ساز مشغولند، ازشاگردان استاد یدا... محسوب می‌شوند. وی درسال ۱۳۸۶ درگذشت. تنبور وسه تار دارای قسمت‌های مختلفی ازقبیل: کاسه-دسته- صفحه - سیم گیر - خرک - شیطانک - گوشی و پرده می‌باشند. درساخت انها ازابزارهای مختلفی از قبیل: فرز - دریل - گیره - اره - رنده - تیشه - اره مویی - سوهان نرم - سوهان زبر - سنباده در انواع مختلف، استفاده می‌شود.

ورزش[ویرایش]

همان طور که میدانید در روستا اول ورزش فوتبال است. اما در این روستا والیبال حرف اول را می‌زند. در این روستا بازیکنان زیادی وجود دارند

زبان و گویش[ویرایش]

به طور کلی مبنای گویش اکثر مردم این منطقه متاثر از زبان لری بوده و بسیاری از کلمات با لحن و لهجه مصطلح در مناطق لرستان ادا می‌شود. این تشابه لهجه با توجه به سوابق تاریخی و اشتراک نژادی و مجاورت با لرستان یک امر طبیعی است. لغات زیادی در زبان محلی فش وجود دارد که ظاهراً خاص زبانهای محلی این منطقه است. تصور بر آن است که این کلمات سابقه تاریخی زیادی داشته و ریشه در زبان پهلوی ساسانی دارد که طی قرون متمادی از گزند حوادث مصون مانده و سینه به سینه حفظ شده است. زیرا چنانکه می دانیم ایرانیان پس از تسلط اعراب علاقه و تلاش زیادی برای حفظ زبان اجدادی خود به کار می برده‌اند و در راستای این هدف بسیاری از لغات پارسی باستان در محاورات معمولی مردم مناطق مختلف ایران باقی‌مانده است. یکی از خصوصیات گویش محلی فش آن است که در بسیاری موارد کلمات و جملات به صورت اختصار تلفظ می‌شوند و هنگام تکلم حروفی از وسط کلمه و یا کلماتی از وسط جمله حذف می‌شود و تلفظ جمله یا کلمه به صورتی در می‌آید که درک آن را برای افراد غیر بومی مشکل می‌سازد. مثلاً جمله چه می‌گویی را (شی مویی) و جمله من چه می دانم را (مَچُم) تلفظ می‌کنند.

پیشینه[ویرایش]

وجود مرقد شریف امام زاده سید جمال الدین بن جعفر صادق (ع) و آثار تاریخی و باستانی از جمله تپه آبادی خرابه در ۳۰۰ متری جنوب غرب روستای فش و د ه‌ها جاذبه و اثر دیگر از مصادیق مکانت خاص فش محسوب می‌شود.

امامزاده سید جمال الدین
این بنای آجری از بیرون به صورت چهار ضلعی و از داخل مدور است. ارتفاع بنا از کف تا پاکار قوس ۸۵/۱ متر است. گنبد بنا نیز مدور و با آجر ساخته شده است. در ورودی بقعه در ضلع شمالی است و به ایوان و کفش کن باز می‌شود. در داخل کفش کن و صحن حیاط امامزاده، دو سنگ قبر وجود دارد؛ تاریخ یکی از آنها ۱۲۱۱ ه. ق و دیگری ۱۲۴۲ ه. ق است. در داخل بنا ضریح چوبی ساده‌ای قرار دارد و در زیر آن سنگ قبری دیده می‌شود. بر روی این سنگ قبر خطوط کوفی به چشم می‌خورد که به علت ساییدگی خوانا نیست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

الگو:شهرستان کنگاور