بونسای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گیاه دارسان (بونسای). دارسان واژه‌ای فارسی به معنای پیراسته هم‌چون درخت است.[۱]

بونسای، دارْسان یا یا درخت‌ریزه‌های ژاپنی (به ژاپنی: 盆栽) هنر پرورش درختان و گیاهانی است که در اندازهٔ کوچک ایجاد می‌شوند.

بونسای یا دارسان ویژگی درختان یا گیاهانی که آنها را در گلدان به‌صورتی پیرایش می‌کنند که پاکوتاه شوند و در سنین ۱۰۰ تا ۲۰۰ سالگی در حدود ۳۰ تا ۶۰ سانتی‌متر ارتفاع داشته باشند. از آنجا که پیراستن گیاه به صورت بونسای تقلید شکل درخت در مقیاس کوچک‌تر است، فرهنگستان زبان فارسی برای واژه بونسای برابر فارسی دارسان (همانند دار و درخت) را برگزیده است.[۲]

فرهنگ چین و به ویژه ژاپن در آفرینش چشم‌انداز فضای سبز بر این است که کل طبیعت را یکجا به باغ منتقل کنند. نه مانند غربیها که بخشی از طبیعت را به عنوان باغ تلقی می‌کنند. ژاپنی‌ها طبیعت را دوست دارند، نه رونوشت از آن را؛ و باغسازی غربی را رونوشت از طبیعت می‌دانند.[نیازمند منبع] بُنسایی نوعی از باغبانی هنری است که از قدیم در چین و ژاپن به روش‌های مختلف متداول بوده و هم اکنون کل جهان از این هنر با اطلاع هستند و کم و بیش آن را به طور نسبی به اجرا در می‌آورند. از نظر لغوی بُن به معنی بشقاب، سینی یا گلدان و سای به معنی کشت و کار است و بونسای را کاشته شده در سینی معنی کرده‌اند؛ اما نه هر گلدانی و گیاهی. پا کوتاه کردن یک درخت و کاشت در گلدان کوچک متضمن هرس و نگهداری خاص است که با هرس دیگر درختان در باغ متفاوت است.

نگهداری بونسای[ویرایش]

بدلیل این که خاستگاه این گیاهان از کشورهای آسیای جنوب شرقی می‌باشد، مانند: چین، تایلند و.... آب و هوای مناسب برای گیاه بونسای، گرم و مرطوب می‌باشد. پس بهتر است که برگهای بونسای را ۱ یا ۲ بار در روز با اسپری خیس شوند. تا رطوبت آن تامین شود همچنین دمای اتاق هم برای بونسای مناسب است. نور مستقیم خورشید باعث سوختن درختچه بونسای می‌شود. نور غیر مستقیم یا نور پشت پرده با حداقل یک متر فاصله برای بونسای مناسب می‌باشد. البته برخی گونه‌ها هم وجود دارند که برای فضای بیرون هستند که منظور ما گونه‌های اپارتمانی می‌باشد.

. خاک بونسای معمولاً" کوکوپیت می‌باشد، که رطوبت را در خود حفظ می‌کند، بنابر این لازم نیست هرروز به ان آب بدهید هر زمانی که به خاک دست زدید و خشک بود به ان اب بدهید و نباید بگذارید زیاد خشک بماند. معمولاً" یک روز در میان و بیش از سه روز نشود در تابستان بیشتر و در زمستان کمتر. از آبیاری بیس از حد هم خودداری کنید. بهترین زمان ابیاری بونسای بعد از غروب آفتاب می‌باشد. چون آب تا فردا صبح تبخیر نمی‌شود و همچنین نور باعث سوختن برگ‌ها نمی‌شود.

از آنجا که خاک کوکوپیت یک خاک خنثی می‌باشد و عاری از مواد غذایی است، بعد از مدتی گیاه دچار کمبود مواد غذایی می‌شود و برگهای آن شروع به ریزش می‌کند پس باید به بونسای کود داد تا مواد غذایی آن تامین شود. کود بونسای موجود در بازار ایران، کریستالون و آهن می‌باشد که برای بامبو و برخی گل وگیاه‌ها نیز می‌توان استفاده کرد. که باید یک قاشق چایخوری از آن را در یک لیتر آب حل کرد و هر ۱۵ روز یک بار از ان اب به گیاه بدهید. توجه داشته باشید که نباید هر دو کود را باهم بدهید. اگر از هر دو کود استفاده می‌کنید تقریباً". یک هفته بین آنها فاصله بیندازید. آب حاوی کود را دور نریزید و در دفعات بعد استفاده کنید.

منابع[ویرایش]

  1. برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی.
  2. برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی.
  • بونسایی، ۵۰ طرح. مهندس اسماعیل پیش‌بین. نشر آییژ ۱۳۸۵
  • بایدها و نبایدها در ۱۰۰ طرح باغ. مهندس پیش‌بین. نشر آییژ ۱۳۸۴
  • http://digibagh.com/ArticleDetails_3.aspx
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بونسای موجود است.