زبانهای اورال آلتایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبانهای اورال آلتایی خانواده زبانی است که از پیشنهاد اتحاد دو خانواده زبانی جداگانه اورالی و آلتایی بوجود میآید.
این فرضیه در قرن نوزدهم پیشنهاد شد و تا میانههای قرن بیستم نیز در نزد زبانشناسان به صورت گسترده مورد پذیرش بود. ولی از سال ۱۹۶۰ مورد بحث قرار گرفت و رد شد. از سال ۱۹۹۰ تمایل به ارتباط بین اورالی و آلتایی در چهارچوب فرضیه زبانهای اورآسیایی دوباره مطرح شدهاست. بومهارد در سال ۲۰۰۸ ادعا کردهاست که زبانهای اورالی و آلتایی و هند و اروپایی به عنوان گروههای دختر از زبان مادر اورآسیایی، ریشه یکسانی دارند.[۱]
منبع [ویرایش]
- ↑ Bomhard, Allan R. (2008). Reconstructing Proto-Nostratic: Comparative Phonology, Morphology, and Vocabulary, 2 volumes. Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-16853-4