رامیان

رامیان
کشور	ایران
استان	گلستان
شهرستان	رامیان
بخش	مرکزی
مردم
جمعیت	۱۲٫۰۰۸ نفر
زبان‌ گفتاری	فارسی و ترکی
مذهب	شیعه
رامیان روی نقشه ایران °۵۵٫۱۳۳۳شرقی °۳۷شمالی / ۵۵٫۱۳۳۳;۳۷

رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.

جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بوده‌است.

تقسیمات کشوری

• شهرها: رامیان، دلند، خان به بین
• تقسیمات: مرکزی، فندرسک

رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.

جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بوده‌است و دارای ۷۸۳ کیلومتر مربع مساحت است . دهستانهای دلند، قلعه میران و فندرسک از توابع آن هستند که ۵۵ روستا را شامل می‌شود . شهر رامیان دارای ۳ کیلومتر مربع مساحت است و موقعیت جغرافیایی آن با طول شرقی ۵۵٫۹ درجه و عرض شمالی ۳۷٫۱ درجه می‌باشد . که نسبت به مرکز استان (گرگان) ۷۶ کیلومتر فاصله دارد .میزان بارندگی سالانه شهر رامیان بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلی متر است . زبان‌های رایج مردم این منطقه فارسی و ترکی است و از فعالیتهای مهم مردم منطقه رامیان کشاورزی است . مردم این منطقه در کنار فعالیتهای کشاورزی از هنر صنایع دستی نیز بهره مند هستند و از مهمترین صنایع دستی منطقه می‌توان به چادر شب بافی (ابریشم بافی ) اشاره کرد .

جاذبه‌های گردشگری

از جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان می‌توان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه میران، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه ابشارهای سرخه کمر به تعدا ۵ ابشار، مجموعه ابشارهای جوزک، مجموعه ابشارهای سید کلاته به تعداد ۸ ابشار، مجموعه ابشارهای چفت که تعداد انها به ۱۲ ابشار می‌رسد که کوتاهترین ان ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد،، مجموعه ابشارهای پشمکی، چشمه نیلبرگ، چشمه سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده توریستی پاقلعه، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، ذخیره گاه بین‌المللی سرو زربین، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردم‌شناسی شهر رامیان اشاره کرد.

قلعه میران

قلعه میران یا قلعه موران یا قلعه ماران یا دژتاکی قله‌ای به ارتفاع ۲۴۳۰ است متر که در جنوب غرب شهر رامیان واقع شده‌است در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومت‌ها بوده‌است که از مهمترین ان‌ها می‌توان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد . همچنین کتب فراوانی در خصوص تاریخ قلعه میران مطالبی نگاشته‌اند.

سایکس مدعی است که قلعه ماران. همان پایتخت دوم اشکانیان است که تیرداد ساخته و آن را دارا نامیده که همان داریون یونانیان است.

گل رامیان

گل رامیان در فاصله ۵ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد که دارای جاده‌ای آسفالته و چشمه‌ای پر آب است که استخر طبیعی دایره شکل به مساحت ۷۲۰۰ متر مربع تشکیل داده که دارای آب زلال است . این استخر عمیق بوده و عمق آن را مشخص ننموده‌اند ولی به روایتی بیش از هفتاد متر است . گل رامیان از تفرجگاههای معروف و زیبای استان است که عموم منطقه در ایام تعطیلات از آن استفاده می‌کنند .طبق اسناد موجود از زمان سعدالله خان ایلخانی حاکم فندرسک در زمان مظفرالدین شاه قاجار این تفرجگاه وقف حوزه علمیه سعدیه رامیان است.

ذخیره گاه جنگلی زربین

در طرفین رودخانه قره چای در حوالی جنوب گل رامیان جنگل انبوه پهن برگ وجود دارد که هر چه به سمت جنوب حرکت کنیم به تدریج از گونه سوزنی برگ زربین در بین درختان پهن برگ افزایش می‌یابد به نحوی که در بخشهایی بصورت جامع سوزنی برگ نمایان می‌شوند . مساحت جنگلهای این منطقه به ۴۰۰ هکتار می‌رسد .

مردم

زبان آنان فارسی و ترکی است. فارسی را فارس‌های روستاهای کوهستانی این شهرستان و شاهرودی‌های مقیم این شهر تکلم می‌کنند و زبان ترکهای این بخش، ترکی قزلباشی است که شاخه‌ای از ترکی خراسانی (گرایلی)است.

ساکنان بومی رامیان، فارس زبان هستند که لهجه‌ای شبیه به گویش گرگانی دارند که به نظر می‌رسد گویش اصلی در گرگان قدیم بوده است. این گویش اکنون از شرق شهرستان علی اباد کتول تا شهرستان مینودشت جریان دارد. اقوام فارس بومی رامیان شامل کوهساریان‌ها، کوهساری‌ها، کوهستانی‌ها، منصوری‌ها، رجنی‌ها و ... هستند .

مردمان ترک زبان رامیانی به طایفه‌های: بای، رجبلو، صادقلو، قوانلو، یازرلو، سعیدی و کاغذلو و فارس‌ها تقسیم می‌گردند. این ترکان برای دفاع از شیعیان منطقه در قبال ازبکان و ترکمن‌ها به دستور صفویان، در کالپوش و نقاطی دگر از جمله مناطقی از خراسان مستقر شدند. آنها در ادوار آتی وارد مکانی با نام " کهنه رامیان" شدند که ویرانه‌هایی از آن در جنوب غربی رامیان فعلی در آنسوی آییش‌ها (زمین‌هایی زراعی) و روستای قره قاچ (که آن هم از سکونتگاه‌های این ترکان قزلباش بود) باقی مانده است. ولیکن به فرمان حسین قلی خان قاجار به رامیان تازه یا همین رامیان کنونی کوچیدند.

محله‌ها

• محله های این شهر از بافت کهنه عبارتند از:

بای اوا - Bay Owa: در مرکز شهر

رجبلو محله - Räcäblı Mähllä: کشیده از غرب تا شمال غربی شهر

آق اویلی - Aq Oyli: کشیده شده در غرب تا جنوب غربی

کتوکلی - Kötoklı: در جنوب غربی شهر

کوپکلی - Kopäklı: در جنوب شرقی شهر

قانچی - Qançi: در منتها الیه شمالی

داغلی محله - Daqlı Mähllä: در منتها الیه شمال شرقی شهر

قوانلو اوا - Qavanlı Owa: در شرق شهر

صادقلو اوا - Satıqlı Owa: در شرق شهر

ملچران - Mäläçeran: در شمال غربی شهر

منابع

• سفرنامه ابت.۶۳
• رابینو-سفرنامه مازندران واسترآباد.ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی-تهران ۱۳۳۶ص۱۷۲
• سعیدی، محمد علی -تاریخ رامیان و فندرسک.ص۱۹
• گریگوری ملگونوف- ترجمه دکتر امیر هوشنگ امینی-کرانه‌های جنوبی دریای خزر-ص.۱۸۴-مرداد۱۳۷۶
• محمد حسن خان اعتمادالسلطنه-تاریخ اشکانیان-چاپ نقش جهان.۱۳۷۱-ص۱۸۴

پیوند به بیرون

• وب‌گاه معرفی کامل جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان
• [۱] دانشگاه پیام نور رامیان
• جاذبه‌های گردشگری رامیان