رامیان
مختصات: شرقی″۰۰ ′۰۸ °۵۵ شمالی″۰۰ ′۰۰ °۳۷ / °۵۵٫۱۳۳۳شرقی °۳۷شمالی
 |
گُمان میرود حق تکثیر محتویات این صفحه با سیاستهای ویکیپدیا در مورد حق تکثیر سازگاری ندارد. لطفاً اطلاعات بیشتری در این مورد بیفزایید و یا وضعیت حق تکثیر منبع اصلی این مقاله را بررسی کنید. |
رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.
جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بودهاست [۱].
محتویات |
[ویرایش] تقسیمات کشوری
- شهرها: رامیان، دلند، خان به بین
- تقسیمات: مرکزی، فندرسک
رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.
جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بودهاست . از بخشهای مهم شهرستان گنبد و دارای ۷۸۳ کیلومتر مربع مساحت است . دهستانهای دلند، قلعه میران و فندرسک از توابع آن هستند که ۵۵ روستا را شامل میشود . شهر رامیان دارای ۳ کیلومتر مربع مساحت است و موقعیت جغرافیایی آن با طول شرقی ۵۵٫۹ درجه و عرض شمالی ۳۷٫۱ درجه میباشد . که نسبت به مرکز استان (گرگان) ۷۶ کیلومتر فاصله دارد .میزان بارندگی سالانه شهر رامیان بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلی متر است . زبان رایج مردم این منطقه ترکی است و از فعالیتهای مهم مردم منطقه رامیان کشاورزی است . مردم این منطقه در کنار فعالیتهای کشاورزی از هنر صنایع دستی نیز بهره مند هستند و از مهمترین صنایع دستی منطقه میتوان به چادر شب بافی (ابریشم بافی ) اشاره کرد .
[ویرایش] جاذبههای گردشگری
از جاذبههای گردشگری شهرستان رامیان میتوان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه میران، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه ابشارهای سرخه کمر به تعدا ۵ ابشار، مجموعه ابشارهای جوزک، مجموعه ابشارهای سید کلاته به تعداد ۸ ابشار، مجموعه ابشارهای چفت که تعداد انها به ۱۲ ابشار میرسد که کوتاهترین ان ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد،، مجموعه ابشارهای پشمکی، چشمه نیلبرگ، چشمه سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده توریستی پاقلعه، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، ذخیره گاه بینالمللی سرو زربین، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردمشناسی شهر رامیان اشاره کرد.
[ویرایش] قلعه میران
قلعه میران یا قلعه موران یا قلعه ماران یا دژتاکی قلهای به ارتفاع ۲۴۳۰ است متر که در جنوب غرب شهر رامیان واقع شدهاست در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومتها بودهاست که از مهمترین انها میتوان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد . همچنین کتب فراوانی در خصوص تاریخ قلعه میران مطالبی نگاشتهاند که در ذیل به برخی از انها اشاره میشود : ۱- ابت در سال ۱۲۶۰ه.ق در باره موران قلعه مینویسد: موران قلعه، کوه بلندی است در طرف شرقی استرآباد و هشت فرسنگی آن. بالای آن قلعه خرابه ایست که زندانی و چاهی و اراضی کشت دارد. دسترسی به قلعه از راهی باریک است میگویند در موران قلعه محمد زمان خان-یکی از حکام محلی دوران فتحعلی شاه- تمام سران ایل قاجار را زندانی کرد و برادر خود-رحیم خان-را مامور ایشان نمود و اعلان استقلال داد.فتحعلی شاه سربازانی به فرماندهی حسین خان –پدر حاکم امروزی(۱۲۶۰)استرآباد-به این قلعه فرستاد. ساکنان استرآباد او را اسیر کردند و به دست سربازان رحیم خان دادند. ۲- رابینو در باره قلعه موران مینویسد: قلعه ماران در کوه ماران(=ایلان)از کوههای رامیان در میان چمنزاری واقع است. راه باریکی به آن منتهی میشود. در مقابل مهاجمان به آسانی قابل دفاع است ۳- نصیرالکتاب نقل میکند که محمد حسن خان جلایر خود را فرمانروای دشت گرگان نموده و اعلان استقلال داده بود. موقعی که حکومت مرکزی برای سرکوبی او لشکر فرستاد به قلعه ماران کوه پناه برد. ۴- در تاریخ اشکانیان تالیف محمد حسن خان اعتمادالسلطنه آمدهاست که سلاطین اشکانی شش ماه از سال را در تیسفون سر میکردند و شش ماه دیگر را در ییلاقات طبرستان و مازندران و شاه کوه و استرآباد بودند. ۵- سایکس مدعی است که قلعه ماران. همان پایتخت دوم اشکانیان است که تیرداد ساخته و آن را دارا نامیده که همان داریون یونانیان است. ۶- همچنین گریگوری ملگونوف در بیان ثروت کوهستانهای استرآباد اشاره به کوه قلع ماران در شرق فندرسک دوازده فرسنگی فندرسک که حاوی قلع و مس است میکند. ۷- سعیدی مولف کتاب رامیان و فندرسک در باره قلعه ماران(=موران)می نویسد. کوه قلعه ماران بلندترین کوههای بخش رامیان و گرگان است. سر کوه مسطح و مرتع گاو و گوسفند است و چشمه آبی بر سر کوهاست که مورد استفاده دامداران است. گندمهای ذخیره امیر خان سردار- برادر محمد زمانخان که در چاههایی که در قلهاست همانند ذغال تا امروز باقی است
گل رامیان گل رامیان در فاصله ۵ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد که دارای جادهای آسفالته و چشمهای پر آب است که استخر طبیعی دایره شکل به مساحت ۷۲۰۰ متر مربع تشکیل داده که دارای آب زلال است . این استخر عمیق بوده و عمق آن را مشخص ننمودهاند ولی به روایتی بیش از هفتاد متر است . گل رامیان از تفرجگاههای معروف و زیبای استان است که عموم منطقه در ایام تعطیلات از آن استفاده میکنند .
ذخیره گاه جنگلی زربین در طرفین رودخانه قره چای در حوالی جنوب گل رامیان جنگل انبوه پهن برگ وجود دارد که هر چه به سمت جنوب حرکت کنیم به تدریج از گونه سوزنی برگ زربین در بین درختان پهن برگ افزایش مییابد به نحوی که در بخشهایی بصورت جامع سوزنی برگ نمایان میشوند . مساحت جنگلهای این منطقه به ۴۰۰ هکتار میرسد .
[ویرایش] مردم
زبان آنان فارسی و ترکی است. فارسی را فارسهای روستاهای کوهستانی این شهرستان و شاهرودیهای مقیم این شهر تکلم میکنند ولی ترکی قزلباشی، زبان ترکها، شاخهای از ترک اغوز، اغوز شرقی، ترک خراسانی (گرایلی) میباشد.
( ترک اوغوز => اوغوز شرقی => ترک خراسانی یا گرایلی => ساکن در رامیان)
این ترکان برای دفاع از شیعیان منطقه در قبال ازبکان و ترکمن ها به دستور صفویان، در کالپوش و نقاطی دگر از جمله مناطقی از خراسان، همانند جاجرم و... مستقر شدند ( و چون اکثراًدر خراسان ساکن شدند به همین سبب آنها را ترک خراسانی نامیده اند.) آنها در ادوار آتی وارد مکانی با نام " کهنه رامیان" شدند که ویرانه هایی از آن در جنوب غربی رامیان فعلی در آنسوی آییش ها (زمین هایی زراعی) و روستای قره قاچ (که آن هم از سکونتگاه های این ترکان قزلباش بود) باقی مانده است. ولیکن به فرمان حسین قلی خان قاجار به رامیان تازه یا همین رامیان کنونی کوچیدند.
مردمان ترک زبان رامیانی به طایفههای: بای، رجبلو، صادقلو، قوانلو، یازرلو، سعیدی و کاغذلو تقسیم میگردند.
در اوايل حکومت صفوی گروهی از ترکهای گرايلی به رهبری سلطان يتيم گرايلی وارد راميان شدند . اين گروه قزلباش از حاميان صفويه بودند که در سرکوبی ازبکان نقش مهمی را ايفا کردند.
لازم به توضیح است که بنا به نوشته های آقای سعیدی، بیگ ها (یا سعیدی ها) و بای ها از شاهسونهای قزلباش هستند و دیگر طایفه ها از خود قزلباشها.
محله های این شهر از بافت کهنه عبارتند از:
بای اوا - Bay Owa
در مرکز شهر
رجبلو محله - Räcäblı Mähllä
کشیده از غرب تا شمال غربی شهر
آق اویلی - Aq Oyli
کشیده شده در غرب تا جنوب غربی
کتوکلی - Kötoklı
در جنوب غربی شهر
کوپکلی - Kopäklı
در جنوب شرقی شهر
قانچی - Qançi
در منتها الیه شمالی
داغلی محله - Daqlı Mähllä
در منتها الیه شمال شرقی شهر
قوانلو اوا - Qavanlı Owa
در شرق شهر
صادقلو اوا - Satıqlı Owa
در شرق شهر
ملچران - Mäläçeran
در شمال غربی شهر
[ویرایش] منابع
- سفرنامه ابت.۶۳
- رابینو-سفرنامه مازندران واسترآباد.ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی-تهران ۱۳۳۶ص۱۷۲
- سعیدی، محمد علی -تاریخ رامیان و فندرسک.ص۱۹
- گریگوری ملگونوف- ترجمه دکتر امیر هوشنگ امینی-کرانههای جنوبی دریای خزر-ص.۱۸۴-مرداد۱۳۷۶
- محمد حسن خان اعتمادالسلطنه-تاریخ اشکانیان-چاپ نقش جهان.۱۳۷۱-ص۱۸۴
[ویرایش] پیوند به بیرون
- وبگاه معرفی کامل جاذبههای گردشگری شهرستان رامیان
- [۱] دانشگاه پیام نور رامیان
- جاذبههای گردشگری رامیان
|
|||||||||||||||||||
