رامیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


رامیان
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان گلستان
شهرستان رامیان
بخش مرکزی
مردم
جمعیت ۱۲٫۰۰۸ نفر
مذهب شیعه

رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.

جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بوده‌است.[۱]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

  • شهرها: رامیان، دلند، خان به بین
  • تقسیمات: مرکزی، فندرسک

رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.

جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بوده‌است و دارای ۷۸۳ کیلومتر مربع مساحت است . دهستانهای دلند، قلعه میران و فندرسک از توابع آن هستند که ۵۵ روستا را شامل می‌شود . شهر رامیان دارای ۳ کیلومتر مربع مساحت است و موقعیت جغرافیایی آن با طول شرقی ۵۵٫۹ درجه و عرض شمالی ۳۷٫۱ درجه می‌باشد . که نسبت به مرکز استان (گرگان) ۷۶ کیلومتر فاصله دارد .میزان بارندگی سالانه شهر رامیان بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلی متر است . زبان‌های رایج مردم این منطقه فارسی و ترکی است و از فعالیتهای مهم مردم منطقه رامیان کشاورزی است . مردم این منطقه در کنار فعالیتهای کشاورزی از هنر صنایع دستی نیز بهره مند هستند و از مهمترین صنایع دستی منطقه می‌توان به چادر شب بافی (ابریشم بافی ) اشاره کرد .

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

از جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان می‌توان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه میران، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه ابشارهای سرخه کمر به تعدا ۵ ابشار، مجموعه ابشارهای جوزک، مجموعه ابشارهای سید کلاته به تعداد ۸ ابشار، مجموعه ابشارهای چفت که تعداد انها به ۱۲ ابشار می‌رسد که کوتاهترین ان ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد،، مجموعه ابشارهای پشمکی، چشمه نیلبرگ، چشمه سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده توریستی پاقلعه، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، ذخیره گاه بین‌المللی سرو زربین، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردم‌شناسی شهر رامیان اشاره کرد.

قلعه موران[ویرایش]

قلعه میران یا قلعه موران یا قلعه ماران یا دژتاکی یا کوه مازیاران قله‌ای به ارتفاع ۲۴۳۰ است متر که در جنوب غرب شهر رامیان واقع شده‌است در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومت‌ها بوده‌است که از مهمترین ان‌ها می‌توان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد . همچنین کتب فراوانی در خصوص تاریخ قلعه میران مطالبی نگاشته‌اند.

سایکس مدعی است که قلعه ماران. همان پایتخت دوم اشکانیان است که تیرداد ساخته و آن را دارا نامیده که همان داریون یونانیان است.

گل رامیان[ویرایش]

گل عمیق ترین چشمه آبسرد جهان با 120 متر عمق است. گل رامیان در فاصله ۵ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد که دارای جاده‌ای آسفالته و چشمه‌ای پر آب است که استخر طبیعی دایره شکل به مساحت ۷۲۰۰ متر مربع تشکیل داده که دارای آب زلال است . این استخر عمیق بوده و عمق آن را مشخص ننموده‌اند ولی به روایتی بیش از هفتاد متر است . گل رامیان از تفرجگاههای معروف و زیبای استان است که عموم منطقه در ایام تعطیلات از آن استفاده می‌کنند .طبق اسناد موجود از زمان سعدالله خان ایلخانی حاکم فندرسک در زمان مظفرالدین شاه قاجار این تفرجگاه وقف حوزه علمیه سعدیه رامیان است.

ذخیره گاه جنگلی زربین[ویرایش]

در طرفین رودخانه قره چای در حوالی جنوب گل رامیان جنگل انبوه پهن برگ وجود دارد که هر چه به سمت جنوب حرکت کنیم به تدریج از گونه سوزنی برگ زربین در بین درختان پهن برگ افزایش می‌یابد به نحوی که در بخشهایی بصورت جامع سوزنی برگ نمایان می‌شوند . مساحت جنگلهای این منطقه به ۴۰۰ هکتار می‌رسد .

مردم[ویرایش]

زبان آنان فارسی و ترکی است. فارسی را فارس‌های روستاهای کوهستانی این شهرستان و شاهرودی‌های مقیم این شهر تکلم می‌کنند و زبان ترکهای این بخش، ترکی قزلباشی است که شاخه‌ای از ترکی خراسانی (گرایلی)است.


مردمان ترک زبان رامیانی به طایفه‌های: بای، رجبلو، صادقلو، قوانلو، یازرلو، سعیدی و کاغذلو و فارس‌ها تقسیم می‌گردند. این ترکان برای دفاع از شیعیان منطقه در قبال ازبکان و ترکمن‌ها به دستور صفویان، در کالپوش و نقاطی دگر از جمله مناطقی از خراسان مستقر شدند. آنها در ادوار آتی وارد مکانی با نام " کهنه رامیان" شدند که ویرانه‌هایی از آن در جنوب غربی رامیان فعلی در آنسوی آییش‌ها (زمین‌هایی زراعی) و روستای قره قاچ (که آن هم از سکونتگاه‌های این ترکان قزلباش بود) باقی‌مانده است. ولیکن به فرمان حسین قلی خان قاجار به رامیان تازه یا همین رامیان کنونی کوچیدند.


استعدادها[ویرایش]

رامیان علاوه بر تأمین نیروی های انسانی خود، نیروی انسانی خود را به شهرهای اطراف صادر می کند. با توجه به درصد انبوه فرهنگیان این شهر، رامیان و سرخنکلاته فرهنگی ترین شهرهای ایران اعلام شدند.

رامیان همچنین دارای ذخائر معدنی و جانوری و گیاهی می باشد؛ مثل گیاهان نادر سرو زربین، ثعلب، سرخدار و... . متأسفانه بخاطر فعالیتهای افزاطی و عدم مدیریت صحیح ماهی های رودخانه اش نابود شده اند.

با وجود پتانسیل فراوان، رسیدگی چندانی از سوی مرکز به این شهر نشده است. ضمن این که به دلیل ضعف اقتصاد خود شهر و راکد بودن آن، خود از درون نتوانسته است شرایط بهبودش را فراهم آورد و بیشتر سرمایه ها یا راکد است یا در بیرون از شهر انباشته یا خرج می شود.

مشاهیر[ویرایش]

چند تنی از مشاهیر رامیان عبارتند از:

حسینی واعظ، نخستین وکیل پارلمان

حاج عبدالحسین جعفری ملقب به اشجع العلما از داعیان مشروطه در منطقه گرگان و دشت

رحمان، خواننده سرشناس (ساکن در علی آباد کتول)

حاج محمد بای، تخستین مدیر و معلم بومی منطقه

حاج حسن صادقلو، معاونت وزارت آموزش و پرورش در دوره دوم خاتمی و استاندار گلستان

فریبا زینالی، نویسنده کتاب گفتار شیرین

محمد علی سعیدی، نویسنده کتاب تاریخ رامیان

ید الله صفری، نویسنده کتاب تاریخ مختصر رامیان

پرویز باقری، شهردار گنبدکاووس و از فعالین جهانی سازی برج گنبد قابوس

حسین صادقلو، شهردار آمل، قائمشهر، ساری، اهواز و گرگان

زکریا یازرلو، رئیس کل آموزش و پرورش تهران

حسنعلی بای (متخلص به فدا)، شاعر بزرگ و مردمی

دکتر روح الله بای، اولین و تنها روانشناس سکس درمان ایران ( sex therapy psychologist )

محمدعلی بای (ساحل)، شاعر خلاق و حاذق

محله‌ها[ویرایش]

  • محله های این شهر از بافت کهنه عبارتند از:

بای اوا : در مرکز شهر

رجبلو محله : کشیده از غرب تا شمال غربی شهر

آق اویلی : کشیده شده در غرب تا جنوب غربی

کتوکلی : در جنوب غربی شهر

کوپکلی : در جنوب شرقی شهر

قانچی : در منتهی‌الیه شمالی

داغلی محله : در منتهی‌الیه شمال شرقی شهر

قوانلو اوا : در شرق شهر

صادقلو اوا : در شرق شهر

ملچران : در شمال غربی شهر

منابع[ویرایش]

  • سفرنامه ابت.۶۳
  • رابینو-سفرنامه مازندران واسترآباد.ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی-تهران ۱۳۳۶ص۱۷۲
  • سعیدی، محمد علی -تاریخ رامیان و فندرسک.ص۱۹
  • گریگوری ملگونوف- ترجمه دکتر امیر هوشنگ امینی-کرانه‌های جنوبی دریای خزر-ص.۱۸۴-مرداد۱۳۷۶
  • محمد حسن خان اعتمادالسلطنه-تاریخ اشکانیان-چاپ نقش جهان.۱۳۷۱-ص۱۸۴
  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]