مینودشت
مختصات: شرقی۵۵°۲۲′ شمالی۳۷°۱۳′ / °۵۵٫۳۷شرقی °۳۷٫۲۲شمالی
| مینودشت | ||
|---|---|---|
|
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| کشور | ||
| استان | گلستان | |
| شهرستان | مینودشت | |
| بخش | مرکزی | |
| مردم | ||
| جمعیت | ۲۶٬۴۰۹ نفر | |
| زبان گفتاری | فارسی و ترکمنی | |
| مذهب | شیعه و سنی | |
| اطلاعات شهری | ||
| پیششماره تلفنی | ۱۷۴ | |
مینودشت یکی از شهرهای استان گلستان در شمال ایران است. این شهر مرکز شهرستان مینودشت است.
نام قدیم مینودشت حاجیلر بودهاست. گفته میشود در گذشته گروهی از ایلات آذربایجان در زمان صفویان، هم زمان با مهاجرت گروهی از مردم استان فارس به این سامان کوچ داده شدهاند.[نیازمند منبع]
بخشی از پارک ملی گلستان در محدوده این شهرستان قرار دارد و دارای جنگلهای انبوه و متراکمی است.
محتویات |
[ویرایش] جغرافیا
|
|
این بخش از مقاله فاقد منبع و مأخذ است. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مینودشت از جنوب به استان سمنان و خراسان، از شرق به استان خراسان، از غرب به گنبد کاووس و از شمال به شهرستان کلاله محدود میشود. این شهرستان در سال ۱۳۶۹ از گنبد کاووس جدا شد و به صورت شهرستان مستقل درآمد.
ناهمواریهای این شهرستان از دو قسمت کوهستانی و جلگهای تشکیل شدهاست. قسمت کوهستانی آن دنباله کوههای البرز شرقی است. نقاط کوهستانی آن از سوی شرق از طریق ارتفاعات پارک ملی گلستان به ارتفاعات بجنورد متصل میگردد. قسمت جلگهای تنها در مرکز و ضلع غربی، وسعت کمی دارند که بسیار حاصلخیز هستند.
از روستاههای مهم مینودشت دهستان القجر میباشد. این روستا خود از اجتماع چند روستا (محله) بوجود آمدهاست. یکی از محلههای اصلی و قدیمی آن محله ممشتی (ممشلی) میباشد. اکثریت مردم القجر را مردم ترک زبان قزلباش تشکیل میدهند.
یکی دیگر از مهمترین دهستانهای شهرستان مینودشت، دهستان دوزین میباشد که در حدود ۴۰ کیلومتری شهر مینودشت واقع شدهاست. اهالی دهستان دوزین اکثرا به زبان فارسی محلی صحبت میکنند.
یکی از روستاههای مینودشت روستای قلمی میباشد که در ۶ کیلومتری این شهر در مسیر جاده مینودشت - آزادشهر قرار گرفتهاست. در کنار این روستا شهرک صنعتی مینودشت قرار دارد.اهالی این روستا قزلباش (بومی ساکنین اصلی روستا) هستند. دلیل نام گذاری قلمی در گذشته وجود نیزار در این منطقه بودهاست. در مجاور این روستا بلوچها (گرگیجآباد) و سیستانیها (سنچولیآباد) سکونت دارند.
[ویرایش] مردم
ترکیب جمعیتی این شهرستان متنوع است و شامل اقوام فارس (بیشتر خراسانی، شاهرودی و سیستانی)، آذری، ترکمن و بلوچ هستند. اقوام اولیه که در سالیان دور بعنوان اولین مردم حاضر در این منطقه بودند میتوان به قومهای قره سفلو، سرای لو، بشارتلو، قره جانلو، پسرکلو، سنجه ونلی، قزلسفلو، شیخی، قره محمودلو، کرامتلو، ممشلی، ساسانی، میرشاهی و فرامرزی اشاره کرد.زبانهای گفتاری رایج فارسی، ترکی و ترکمنی بوده و فارسی زبان مشترک مردم است.[۱]
[ویرایش] پیشینه
رضاشاه پهلوی گاه به مینودشت سرکشی میکرد و در یکی از این بازدیدها در سال ۱۳۱۳ خورشیدی دو ماه پیش از بازدید درخواست کرد که حداقل دو ساختمان در مینودشت بنا شود. وی در بازدید خود نایب صادقخان را به خاطر بنای ساختمانها ستود و به او طلا بخشید اما به دلایلی نامعلوم وی را از سرپرستی املاک گوکلان برکنار کرد. رضاشاه کشت پنبه و کنف و کرچک و کشف حجاب را در منطقه مینودشت ترغیب کرد.[۲]
[ویرایش] منابع
- ↑ «پایگاه اطلاعرسانی سازمان تبلیغات اسلامی: معرفی استان گلستان، بحثی پیرامون اقوام و فرق ساکن در استان گلستان». تبیان استان گلستان. بازبینیشده در نوامبر ۲۰۰۹.
- ↑ سعدی، قربانگلدی: خاطرههای من. ویراستار: عبدالقادیر آهنگری. در: مجله «خاطرات وحید»، مهر ۱۳۵۳ - شماره ۳۶. (از صفحه ۷۴ تا ۷۶)
[ویرایش] پیوند به بیرون
- اولین انجمن گفتگوی استان گلستان
- وبگاه اطلاعرسانی استان گلستان
- پورتال استان گلستان
- نقشه استان گلستان
- پایگاه اطلاع رسانی استانداری گلستان
- معرفی استان گلستان در جزیره دانش
| این یک نوشتار خُرد پیرامون یک مکان جغرافیایی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||||