شهرستان کردکوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شهرستان کردکوی از شهرستانهای استان گلستان در ایران است. شهر کردکوی مرکز این شهرستان است.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهر: کردکوی

موقعیت و مشخصات[ویرایش]

شهرستان کردکوی در غرب استان گلستان واقع شده است. این شهرستان از شمال به شهرستان ترکمن از جنوب به رشته کوههای البرز شرقی و استان سمنان، از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان بندرگز محدود می‌باشد.

جمعیت شهرستان کردکوی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۷٫۸۲۳ نفر بوده است [۱].

ویژگی‌های جغرافیایی[ویرایش]

ناهمواریها: جنوب این شهرستان را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می‌دهد، که مهمترین کوههای آن درازنو و زمه کوه، چلستان، جهان نما، پلاش و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به 3500 متر می‌رسد. بخش شمالی شهرستان از زمینهای جلگه‌ای هموار با شیب ملایم تشکیل و به زمین‌های بندرترکمن، رودخانه قره سو و خلیج گرگان منتهی می‌گردد.

آب وهوا: به توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوهها و نزدیکی به دریای خزر، این شهرستان در قسمت جلگه‌ای دارای آب و هوای معتدل مرطوب و در قسمت کوهستانی، دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است.

پوشش گیاهی این شهرستان با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. کوهپایه ها، زمین‌های زراعتی توام با چمن زارها گسترش دارند. تا ارتفاع 2400 متری را جنگلهای انبوه پوشانده است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات متوسط راش، ملچ، نمدار، افرا و در ارتفاعات بالاتر در ختان ارس، بلوط و سرو کوهی می رویند. در جنوب کردکوی جنگل تا خط الراس کوههای درازنو گسترش داشته و یکی از انبوه‌ترین مناطق جنگلهای خزری به شمار می‌رود.

حوزه آبریز: در شهرستان کردکوی با توجه به شرایط آب و هوایی، بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می‌گیرد. بارش سالانه در کردکوی تا حدود 570.5 میلیمتر می‌رسد. شیب تند زمین، رودهای مناسبی را بوجود آورده است. در ضلع شمالی البرز رودخانه‌های زواردشت، غازمحله کردکوی، ششدانگ بالاجاده، غرب بالاجاده و میاندره، را می‌توان نام برد که به رودخانه قره سو وارد و از شمال کردکوی به خلیج گرگان می ریزد.

اقتصاد[ویرایش]

کشاورزی از ارکان اصلی اقتصاد این شهرستان به شمار می‌رود. از محصولات مهم کشاورزی پنبه، گندم، برنج و سویا است. شهرستان کردکوی دارای مراتع غنی و جنگلی و چمنزارهای ییلاقی است. به سبب حاصلخیزی منطقه و توسعه کشاورزی بیشتر صنایع این شهرستان در رابطه با محصولات کشاورزی تاسیس شده است. از مهمترین آنها کارخانه پنبه پاک کنی، صابون سازی، روغن کشی، شالیکوبی، چوب بری، و خوراک ماکیان و نئوپان را می‌توان نام برد. از صنایع دستی این شهرستان حصیربافی، نمدزنی، بافتن چادرشب محلی و جوراب پشمی است.

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.