گمیشان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گمیشان
کشور  ایران
استان گلستان
شهرستان گمیشان
بخش کمیش دپه
مردم
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۱-
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه متوسط حد اقل درجه حرارت ۹/۶۷ در دی ماه است. متوسط حد اکثر درجه حرارت ۲۸/۹۵ در مرداد ماه است.
میانگین بارش سالانه بین ۶۳۴/۴میلی‌متر(۱۳۵۷)تا ۴۲۱میلی‌متر(۱۳۷۶)
اطلاعات شهری
شهردار صالح ایری
تاسیس شهرداری ۲۹مرداد۱۳۰۹
ره‌آورد ماهی،خاویار،میگو،فرش ترکمن،قالیچه ترکمنی،زیور آلات ترکمنی،گندم،جو،پنبه
پیش‌شماره تلفنی ۰۱۷۳۴۴۶
وبگاه www.gomishan.com
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خوش گلدینگیز

گُمیشان یا کمیش دپه یکی از شهرستان‌های استان گلستان می‌باشد. این شهر در شمالی ترین قسمت حاشیه شرقی دریای خزر قرار دارد و از طرف شمال به کشور ترکمنستان، از جنوب به بندرترکمن، از شرق به آق قلا و از طرف غرب به دریای خزر ختم می‌شود. این شهر با بندر ترکمن حدود ۱۹٫۵ کیلومتر فاصله دارد.

نام محلی شهر کمیش دپه به معنی «تپه نقره‌ای» است و در مورد علل نامگداری آن دلایل خاصی را بیان می‌کنند ازجمله پیداشده مقداری نقره در تپه کمیش دپه جیک در شمال شهر و همچنين استدلال به نمکزار بودن تپه در دوران نزديكي به آب دريا و بازتاب نورآفتاب و ماه بصورت نقره‌ای از مسافت دور اشاره داشت. این شهر یکی از قدیمی ترین شهرهای ترکمن نشین شمال ایران می‌باشد که پیشینه تاریخی کهنی دارد. ۱۰۰٪ جمعیت شهر را ترکمن‌ها تشکیل می‌دهند.

نمایی از سطح شهر

سياحاني همچون آرمينوس وامبري،محمدعلي شاه قاجار،رضاشاه پهلوي و فرزندخردسالش محمدرضا از اين شهر بازديدكرده اند.

گمیشان[ویرایش]

گمیشان دراصل نام شهر محسوب نمی‌گردد بلکه نام منطقه‌ای است که شهرهای کمیش دپه، خواجه نفس، امچلی، قارقی و روستاهای اطراف را در بر گرفته وبیشتر به منطقه‌ای اطلاق می‌شود که قبلا در آنجا گاو و گوسفند پرورش داده می‌شده و در اوایل نیز گومیشان نوشته می‌شد (گمیشان=گاو+میش (گوسفند)+ان)بعضی ندانسته آن را به منطقه پرورش گاومیش نسبت داده‌اند که این مطلب هیچ سندیت ندارد.درحال حاضر گميشان نام شهرستان به مركزيت شهر كميش تپه ميباشد كه درتاريخ 22ارديبهشت 88 از شهرستان تركمن جداشد.

روز ملي كميش دپه[ویرایش]

اولین آرم شهرداری کمیش دپه

روز تاسيس بلديه(شهرداري) در تاريخ 29مرداد 1309 بعنوان روز ملي كميش دپه جشن گرفته ميشود.

نامهای مختلف شهر[ویرایش]

نام باستانی : آبسکون

منابع روسی :سربرانی بوگور

يوناني(درآثاربطلميوس) :ساکانا پولیس و سوكاندا

صورتهاي ديگر نوشتاري: کوموش دپه، گمیش تپه، گوموش تپه، کمش دفه، کوموش دفه ، کمیش دپه (مورد تائید مشاهیر زبان و ادبیات شهر)

موقعیت[ویرایش]

ويژگي هاي انساني[ویرایش]

نژاد: مردم کمیش دپه تماماٌ شاخه ي از نژاد (زرد) تركمن هستند.[۱]

مذهب : تركمنهاي جهان اكثراٌ مسلمان و سني مذهب هستند . در نتيجه مردم کمیش دپه نيز مسلمان و سني مذهب و پيرو امام اعضم ابوحنيفه مي باشند.[۲]

زبان : چون مردم کمیش دپه تركمن هستند بالطبع زبان آنان نيز تركمني مي باشد [۳]

پیشینه[ویرایش]

منطقه‌ای که کمیش دپه در آن پدید آمده از زمان اشکانیان تا دوران اخیر تامین کننده بخشی از نیازهای قاره اروپا بوده است؛ و به شواهد برخی از متون تاریخی رودخانه گرگان از طریق کمیش دپه به دریای خزر وارد می‌شده است. مسیر قدیمی رودخانه گرگان در لبه جنوبی تپه " کوره سو " معروف به " کهنه گرگان " و ادامه آن به بنام " پرسی آقن " از وسط کمیش دپه گذشته و به دریای خزر می‌ریزد.

کمیش دپه در اوج شکوفایی جزیره آبسکون، انتهای راه خاکی و آغاز راه آبی جاده ابریشم در قسمت آسیایی بوده است. در این اواخر نیز ناوداران (کشتیهای چوبی بزرگ بادبانی) کمیش دپه با مراو ده کالای تجاری با دنیای خارج ادامه دهندگان راه آبسکونیان بوده‌اند و مردم آن با شهرهای ساحلی شمال کشور از جمله بندر گز، بندر انزلی و از طرف شرق با شهرهای استر آباد و جرجان و در آنسوی مرز با بنادر حسنقلی، چلکن، حاجی طرخان، باکو مراوده داشته و داد و ستد می‌کردند. (هنوز آثار خرابه‌های تاسیسات به نام گمرک خانه در ۲ کیلومتری غرب کمیش دپه موجود می‌باشد) بطور کلی کمیش دپه در تاریخ معاصر ایران نامی آشنا برای مردم ایران و شوروی سابق بوده است.

اجتماع بزرگ ترکمنها در کمیش دپه-بازاربزرگ و معروف آغاچ بازار

محمد علی قورخانچی صولت نظام به سال ۱۳۲۰ ه. ق در گزارش خود چنین می‌نویسد: طایفه جعفر بای ساکن کمیش دپه از حیث پاکی و تمیزی و ثروت نخستین طایفه یموت است ... از حیث میل و لباس خیلی خوبند و همه صبحها خودشان را با صابونهای معطر شسته و در زمستانها با گالش و پوتین و نیم پالتو راه می‌روند ... بازارشان رواجی دارد و همه قسم اقمشه روسی، خرازی و سماور و ظروف حاجی طرخان و قند و چای به فروش می‌رسد؛ و همچنین در سفر نامه رضا خان در سال ۱۳۰۵ به مازندران راجع به کمیش دپه می‌نویسد ... میان اهالی گدایی و سئوال عیب است. در این قریه هیچ گدایی دیده نمی‌شود.

کمیش دپه 1305

قبل از شکلگیری کمیش دپه به شکل امروزی حد اقل سه اثر مهم که قدمت آنها به قبل از اسلام می‌رسند در نزدیکی آن شهر وجود دارند که در بوجود آمدن شهر مخصوصا دیوار دفاعی بی تاثیر نبودند. از آن جمله به آثار کمیش دپه جیک، تپه کوره سو (دوره تاریخی اسلامی) و قزل آلانگ یا همان دیوار دفاعی گرگان (منظور جرجان قدیم می‌باشد نه استرآبادکنونی) مربوط به دوره (پارت و ساسانی) اشاره نمود.

در خصوص شکلگیری کمیش دپه به شکل امروزی حرف و حدیث فراوان است، آنچه ازقراین وشواهد بر می‌آید اینکه کمیش دپه به سال ۱۲۳۰ ه. ق در محل کنونی برقرار بوده است. بنا بر اظهارات آقای ستوده در جلد پنجم کتاب از آستارا تا آستارباد آمده است که موراویو در سال ۱۲۳۰ ه. ق به گموش تپه آمده و با مردم گموش تپه (کمیش دپه) راجع به جزیره آبسکون سوالاتی کرده است. در کتاب تاریخ گرگان راجع به کمیش دپه آمده است ... ، که محمد علی شاه قاجار در سال ۱۹۱۱ میلادی مصادف با ۱۳۳۰ ه. ق از طریق راه آبی از خاک روسیه در خاک گمش تپه پیاده شده و دست به اقداماتی زده است. در همان سالها گمرک گمش تپه دایر بوده و در سال ۱۳۳۴ ه. ق در زمان جنگ جهانی اول بسته شده است. همچنین قدمت تاسیس و سوابق ادارات مختلف از جمله تاسیس شهرداری انرا به سال ۱۲۷۳ ه. ق و یا به قولی به ۱۳۰۹ ه. ش و تاسیس اداره فرهنگ را به سال ۱۳۰۴ ه. ش می‌دانند. به هر حال قدمت کمیش دپه به شکل امروزی به زمان قاجار و پهلوی اول می‌رسد.[۴]

اقتصاد کمیش دپه[ویرایش]

گاردتشریفات کمیش دپه

کمیش دپه در گذشته تمام امکانات یک شهر از قبیل بندر تجاری، گمرک خانه، شهربانی، شهرداری ،تئاترخانه و... را دارا بود ولی با روی کار آمدن دولت پهلوی با بی مهری رضاخان مواجه می‌شود و تمام امکانات این شهر را به بندر شاه (بندر ترکمن کنونی) منتقل می‌کند و از آن پس کمیش دپه به شهری متروک تبدیل می‌شود و بسیاری از محصلین این شهر به گنبدکاووس مهاجرت میکنند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی همچنان با بیمهری دولتمردان مواجه می‌شود و پس از سالیان طولانی در سال ۸۸ به شهرستان تبدیل می‌شود ولی همچنان با وجود شهرستان شدن این شهر پیشرفت چندانی نمی‌کند.

كشاورزي:عمده توليدات كشاورزي در کمیش دپه جو و گندم و تا حدودي نيز پنبه مي باشد . بعلت عدم وجود آب كشاورزي ، زراعت پيشرفت چنداني نداشته است.

دامداري: دامداري از پر سابقه ترين اشتغالات مردم کمیش دپه مي باشد . در منطقه گوسفند ،گاو و شتر نگه داري مي شود.گله هاي گوسفند در زمستان به مناطق قشلاقي كه در مراتع وسيع شمال کمیش دپه واقع است كوچ مي كنند و در تابستانها جهت ييلاق در نزديكي شهر به سر مي برند. در اينجا گوسفند را به خاطر گوشت و پشم آن نگه داري مي كنند و از شير آن استفاده مادي نمي برند.

ماهيگيري: از عمده اشتغالات مردم کمیش دپه ماهيگري و صيادي از درياي خزر مي باشد. زندگي مردم کمیش دپه ارتباط تنگاتنگي با دريا دارد. مبالغه نيست اگر بگوييم علت وجود تداوم شهر کمیش دپه وجود دريا و ماهيگيري است . در اينجا انواع ماهي از قبيل : فيل ماهي ، اوزون برون، ماهي سفيد، ماهي آزاد كپور، كفال، تلاجي، و... صيد مي شود.

قاليبافي:قاليبافي از جمله مشغوليات همه زنان و دختران کمیش دپه مي باشد . دختران کمیش دپه بر روي دارهاي قالي نقش هاي بديع و زيبايي را خلق مي كنند كه چشم هر بيننده اي را به خود جلب مي كند . « خوجاين گول» يكي از نقش هاي ابداعي زنان کمیش دپه است .

بزرگترین سایت پرورش میگو در شمال کشور در قالب ۴هزار هکتار در این شهرستان در حال فعاليت و توسعه ميباشد وتلاشها برای توسعه شهر با احداث شهرک تخصصی شیلات ، ایجاد بازارچه مرزی در شمال شهر کمیش دپه ، ایجاد بندرتجاری در غرب کمیش دپه و روستای خواجه نفس و توسعه گردشگری ساحلی در روستای چارقلی ادامه دارد

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

جزيره آبسكون[ویرایش]

جزيره ابسكون نام جزيره اي باستاني ميباشد كه امروزه مردم محلي بنام كوره سو بمعناي آب ساكن مينامنددر اقوال تاريخي در ايباره نوشته شده است: مينورسکي واژه سوکانا را از قول بطلميوس به احتمال همان آبسکون دانسته است. اعتمادالسلطنه نيز با اندک تغيير، واژه سوکاندا را در آثار جغرافيايي خود اسم قديم جزيره آبسکون نوشته است. اما از متقدمان، مولف «حدودالعالم من المشرق الي مغرب» آورده است: «آبسکون شهر کيست برکران دريا، آبادان و جاي بازرگانان همه جهان است که بدرياي خزران بازرگاني کنند.» شمس الدين محمد ابي طالب انصاري دمشقي در آغاز قرن هشتم هجري نوشته است: «آبسکون لنگرگاهي بر کناره درياي خزر است و آن را قباد ساخته است. حمدالله مستوفي قزويني که از آبسکون به عنوان جزيره نيم مردان ياد کرده، آن را مسکون و با مردم بسيار و لنگرگاه کشتي هاي اروس و گيلان و مازندران دانسته است. ديگرجغرافيادانان جهان اسلام، چون مقدسي در احسن التقاسيم في معرفه الاقاليم، ياقوت حموي در معجم البلدان، ابوالفدا در تقويم البلدان در قرن نهم، حافظ ابرو در جغرافياي حافظ ابرو، از اين منطقه دريايي ايران زمين سخن به ميان آورده اند.

سلطان محمدخوارزمشاه در هنگام فرار از سپاهیان چنگیز فرزند ارشدش جلال الدين را به جانشيني نامزد كرد و دو برادر ديگرش را به قبول حکمش مأمور ساخت اما پس از مرگ محمد، برادران درصدد قتل جلال‌الدین برآمدند. [۵]

آبسكون در اشعار:

گرفته روی دریا جمله کشتیهای برّ تو زبهر مدح خوانانت ز شروان تا به آبسکون /رودکی .

تو داری از کنار گنگ تا دریای آبسکون تو داری از در کاکنج تا قصدار و تا مکران /فرخی .

چو بحر آبْسکون است چشمها تا شد شریف قالب شهزاده را در آب سکون /رضی نیشابوری .

ز تف ماند جانم بآذر برزین ز آب ماند چشمم برود آبسكون/ابومنصور قطران عضدی تبریزی.

موزه مردم شناسی[ویرایش]

موزه مردم شناسی

موزه مردم شناسی کمیش دپه در ساختمانی تاریخی معروف به خانه گوکلانی که قدمت آن به دوره پهلوی اول می‌رسد، در میانه بافت سنتی و زیبای شهر گمیشان نگاه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید. از آنجا که اغلب مردم ساکن در شهرستان گمیشان را ترکمنها تشکیل می‌دهند که دارای بضاعتی قوی در حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی نیز می‌باشند و همچون دیگر اقوام آداب و رسوم و آیین‌های خاص خود هستند. موزه کمیش دپه به معرفی ویژگیهای این قوم در بخشهای: معرفی یک خانواده ترکمن، بخش بافندگی همچون قالی بافی، نمد مالی و گلیم بافی، بخش سوزندوزی، ساخت زیورآلات سنتی و حصیر بافی و بخش معرفی مشاغل بومی و آیین‌های سنتی می‌پردازد. بخش دیگر موزه، کارگاه‌های آموزشی است که با هدف حفظ و احیای صنایع دستی مردم ترکمن فعال است.

گل فشان قارن یارق[ویرایش]

گل فشان قرن یارق پدیده‌ای طبیعی و آتشفشانی پیر و فرسوده بوده و در گذشته از دهانه آن به جای مواد مذابی و گدازه گل همراه گاز از ان خارج می‌شده است. این گل فشان اکنون به صورت تپه‌ای مخروطی است که تاثیر فرسایش در ان کاملا مشهود است. منشاء، گازهای گل فشان نی زاز تله‌های نفتی و گازی موجود در اعماق زمین تامین می‌شود و شباهت مکانیسم گل فشان به فوران‌های آتشفشانی موجب شده که نام آن را آتشفشان گل نامند. منابع مختلف قطر دهانه آن را از ۵۰۰ تا ۷۰۰ متر ثبت کرده‌اند. قارن یارق یک کلمه ترکمنی است، در این زبان به معنی شکم پاره و یا جایی که شکم زمین شکافته و پاره شده می‌باشد.

خانه‌های قدیمی[ویرایش]

درشهرکمیش دپه ساختمانها وبناهای قدیمی وجود دارد که برخی ازآنها سه طبقه وبسیاری نیزدوطبقه می باشداغلب این ساختمانها تماما ازچوب والوارهایی که ازشوروی سابق وارد می‌شده بناگردیده ودرساخت آنها معماری خاصی اتاق بکاررفته است. اتاقهای تودرتو، دالانهای موجود وشومینه‌های اتاقها در این ساختمانها منحصر به فرداست. وحکایت ازکارمهندسی و کارشناسی این بناها دارد.

نمایی از ساختمانهای قدیمی

این ساختمانها که تماما از چوب ساخته شده و بوسیله کارهای خراطی از میخ استفاده نگردیده مربوط به قشر خاصی نمی‌باشد بلکه هر کس که توان ساخت آن را داشت اقدام به ساختمان سازی می‌کرد. طرح ونقشه آنها مثل ساختمانها ی امروزی نقشه کشی نمی‌شد بلکه استادان معماری وجود داشت که با الهام از ساختمانها ی شوروی سابق و تحربه‌های که در این زمینه کسب کرده بودند وبر اساس سلیقه و نظر خود آنها را معماری می‌کردند.

دیوار قزل آلانگ[ویرایش]

دیوار بزرگ جرجان (جرجان نام باستانی گنبدکاووس) یا دیوار سرخ که در متون قدیمی با نام مار سرخ نیز نامیده‌شده‌است، دیواری تاریخی است که از کنار دریای خزر در سمت شمال غربی شهر کمیش دپه آغاز شده و تا کوه‌های گلیداغ در شمال شرق کلاله ادامه می‌یافته‌است. هم‌اکنون تقریباً تمام این دیوار از میان رفته‌است و تنها بخش‌های کوچکی از آن که در زیر خاک مدفون مانده، باقی است. دیوار قزل آلانگ پس از دیوار چین (به طول شش هزار کیلومتر)، بزرگترین دیوار دفاعی جهان است. این دیوار عظیم تاریخی که ۲۰۰ کیلومتر طول دارد در ۲۹ تیرماه سال ۱۳۷۸ به ثبت ملی رسیده‌است.

تالاب بین‌المللی گمیشان[ویرایش]

تالاب گمیشان جزء تالابهای بین‌المللی است که با ۱۷۷۰۰ هکتار وسعت و عمق متوسط یک و نیم متر در شمال شرق بندر ترکمن و در شرق کمیش دپه واقع شده است، این تالاب از جنوب به رودخانه گرگان، از شمال به رودخانه اترک و از غرب محدود به نواری از تپه‌های شنی است که این محل را از دریای خزر جدا می‌کند.[۶] این تالاب با گسترش طولی جنوبی - شمالی است که ضلع جنوبی آن مصب رود گرگان، مرز شمالی مصب رود اترک و مرز غربی محدود به نواری از تپه‌های شنی است که این محل را از دریای خزر جدا می‌کند. متاسفانه این تالاب بدلایل انسانی همچون احداث سدهای مختلف بر روی گرگانرود و طبیعی همچون خشکسالی و عدم رسیدگی مطلوب در حال خشک شدن می‌باشد و حدود نزدیک به ۵کیلومتر از طول این تالاب خشک گردیده ومکانی برای چرای دام و احشام و بدنبال آن تخریب زیست گیاهی و جانوری گردیده است.

تالاب گمیشان علاوه بر تاثیر مثبت در آب و هوای منطقه، زیستگاه بسیاری از گونه‌های جانوری و گیاهی بوده و طبق پژوهشهای انجام شده از غنای ژنتیکی برخوردار بوده و هنوز نیز مورد توجه دانش‌پژوهان در این زمینه است. در تالاب گمیشان ۱۱۶ گونه گیاهی موجود است.[۷]


سوغات ،غذاهاو صنايع دستي[ویرایش]

شيريني جات: بيشمه(شيريني سنتي) ، تاتارچورك، قاتلامه ، بورگ (پيراشكي سنتي)،چاپادي،اگمگ ،پتیر ،قاویرچ مارچ چورک

سوغات دريايي: خاويار،ماهي كپور،كفال ، ماهي خشك ،چونتا(نوعي جويدني از ماهي خاوياري كه بصورت نمك دود شده حاصل ميشود)، قاويرغا(ازماهي خاوياري حاصل ميشود)،روغن ماهي خاوياري

غذاهي سنتي:چكديرمه(استانبولي تركمن)،ياهانا،سوزمه(پلو)،دوغ شتر

صنايع دستي: قالي و قاليچه دستباف تركمن ، گليم ،سوزن دوزي ، توربافي صيادي ، توليد زيورآلات تركمن ، توليد لباس سنتي، ساخت قايق هاي چوبي

گونه هاي بافت قديم شهر کمیش دپه[ویرایش]

محله شير محمدي ها :

اين محله ما بين خيابانهاي شهيد يوسف مرگني و خيابان جمهوري اسلامي غربي قرار گرفته اند . اقتصاد آنها بيشتر وابسته به زمين داري و ملاکي بوده علاوه بر اين داراي چندين ساختمان همراه با ساير متعلقات معماري بوده که در حال حاضر سه تا از بناها در آن محله باقي مانده است

محله خوزيني ها :

اين محله مابين خيابانهاي قدس و فلسطين واقع شده است . ساختمانهاي موجود در اين محله که اقتصاد آنها بيشتر وابسته به دريا و ماهيگيري و دنباله آن تجارت بوده علاوه بر اين داراي چندين ساختمان چوبي بوده که در حال حاضر تعداد انگشت شماري از آنها باقي مانده است . از آن جمله ساختمان آقاي حاج عراز محمد خوزيني است که در حدود 104 سال پيش ساخته شده است .

محله مظفريها :

اين محله در ضلع شرقي خيابان سعدي و جنوب خيابان قائم قرار گرفته و در حال حاضر داراي سه ساختمان و يک مسجد قديمي مي باشد .

ساختمان حاج بردي مظفري ، اين ساختمان در حدود 100 سال پيش به سبک معماري روسي ساخته شده است . بنا در دو طبقه و با مصالح چوب اجرا شده و نماي اصلي آن رو به جنوب است . هر طبقه آن همانند ساير ساختمانهاي چوبي محله خوزينيها داراي تراس چوبي و راهرو مرکزي در طبقات مي باشد . در گوشه جنوب شرقي اين ساختمان مسجدي قديمي وجود دارد که در سال 1334 ه.ق توسط حاج مظفر مظفري بنا گرديده است .

محله شيرواني ها :

اين محله در ضلع جنوبي خيابان فلسطين واقع شده و در حال حاضر دو ساختمان قديمي آجري و همراه با يک مسجد وجود دارد . هر دو ساختمان از لحاظ فيزيکي داراي استحکام خوبي بوده و با مصالح آجر و در دو طبقه اجرا شده اند اين ساختمانها داراي پوشش شيرواني حلبي و داراي پنجره و درهاي چوبي است .

محله مصطفائي ها :

اين محله ما بين خيابانهاي عبد يجان آخوند و خيابان معلم قرار گرفته است . در حال حاضر دو ساختمان قديمي در اين محله وجود دارد، سابق بر اين در اين محله چندين ساختمان چوبي و آجري قديمي وجود داشته که هم اکنون بعد از تخريب به جاي آنها ساختمانهاي جديد احداث شده است.

محله دستان حاجی ها: اين محله در جنوب غربی شهر قرار گرفته است . اقتصاد آنها بيشتر وابسته به دامداری ، صیادی و شکار بوده است.

مشاهير[ویرایش]

نام نوع فعاليت محل تولد محل فوت
ابوالعلاي آبسكوني محدث سده 6 ق آبسکون سوريه
غازان پسر ارغون شاه ايلخاني آبسکون شنب غازان تبريز
مشهدقلي گوگلاني طبيب حاذق كميش دپه کمیش دپه
صطليق دردي اخوند كم اولين موسس حوزه و عالم ديني كميش دپه كميش دپه
حاليپا خوجه شرقي بخشي -دوتار كميش دپه كميش دپه
استادنیازمحمدنیازی پدرفرش ترکمن كميش دپه آق قایه گنبد
قیات خان سردار ترکمن كميش دپه روسیه
عثمان آخوند فعال سیاسی كميش دپه روسیه

آموزش عالی[ویرایش]

فهرست برخی از مراکز آموزش عالی

نام رشته فعال نفرات دانشجو آخرين مقطع تحصيلي
دانشگاه آزاد اسلامی مركزگمیشان 25 1200 دكترا

بیمارستان‌ها[ویرایش]

فهرست برخی از مراکز درمانی، امدادی

نام نوع
مرکز خدمات درمانی و بهداشتی دولتی
ماما مرکزی دولتی
ماما گوگلانی دولتی
اورژانس ۱۱۵ دولتی

منابع[ویرایش]

  1. ر اساس مدارك تاريخي يك گروه از قوم ترك به نام اغوز يا غُز به طرف دشتهاي حاصلخيز خوارزم ، گرگان و اترك آمدند.اين گروه در قرن چهاردهم هجري اسلام آورده اند و به تركمن معروف شدند
  2. در مورد اسلام آوردن تركمن ها ريچارد . ن . فراي از قول «شرف الزمان مروزي» از نويسنگان قرن ششم هجري چنين نقل مي كند:«هنگامي كه آنان (غزان) با قلمرو مسلمين تماس يافتند بعضي اسلام آوردند و تركمن ناميده شدند. ميان اين عده و كساني كه اسلام را قبول نكرده اند خصومتهاي پديد آمد . سپس تعداد مسلمين در ميان غزان افزايش يافت و مسلماني نيكو شدند . آنان بر كفار غلبه كردند آنها را بيرون راندند ... تركمن ها در سرار قلمرو اسلام پراكنده شدند و خوشرفتاري كردند به حدي كه بر قسم (قلمرو اسلام) فرمانروايي يافتند و به پادشاهي و سلطنت رسيدند.»
  3. « زبان تركمني جزء شاخه زبانهاي تركي در گروه زبانهاي اورال – آلتائيك قرار دارد . زبانهاي اورال – آلتائيك مربوط به ساكنين تركستان چين مي باشد كه يكي از شاخه هاي آن زبان اغوزي مي باشد كه ريشه زبان تركمني امروزي از آن است خط و كتابت در بين اغوزها از قرن دوم هجري با سنگ نوشه هاي اور خون آغاز گشته است.»
  4. آشنایی با شهر کمیش دپه
  5. http://imna.ir/vanebebnijh8n.9bj.html
  6. کریمی، زهره: بررسی فلور و پوشش گیاهی تالاب بین‌المللی گمیشان. در نشریه: زیست‌شناسی ایران: ۱۳۸۹ , دوره ۲۳ , شماره ۳ ; از صفحه ۴۳۶ تا صفحه ۴۴۷.
  7. کریمی، زهره: بررسی فلور و پوشش گیاهی تالاب بین‌المللی گمیشان. در نشریه: زیست‌شناسی ایران: ۱۳۸۹ , دوره ۲۳ , شماره ۳ ; از صفحه ۴۳۶ تا صفحه ۴۴۷.
  • [۱]
  • [۲]
  • [۳]
  • [۴]
  • بامداد، مهدی. شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ هجری (جلد ۳). چاپ اوّل. تهران: زوار، ۱۳۴۷. 

۸۷