سهیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
سهیل

تصویری از سهیل توسط اکسپدیشن ۶
اطلاعات رصدی
مبدا J2000      اعتدال J2000
صورت فلکی
(فهرست)
شاه‌تخته
بعد 06h 23m 57.1099s

[۱]

میل −52° 41′44.378
قدر ظاهری (V) −0.72
مشخصات
نوع F0 Ia
راهنمای رنگ U-B 0.04
راهنمای رنگ B-V 0.15
مشخصات اعدادی
سرعت شعاعی (Rv) 20.5[۱] km/s
حرکت مخصوص (μ) بعد: 23.67 [۱] mas/yr
میل: 19.99 [۱] mas/yr
اختلاف منظر (π) 10.43 ± 0.53[۱] mas
فاصله
قدر مطلق (MV) −5.53
جزئیات
شعاع 65 R
گرانش سطحی (log g) 1.50
درخشندگی 13600 L
دما 7,350 K
فلزات 90% Sun
نام‌گذاری‌های دیگر
Suhel, Suhail, Suhayl, Alpha Carinae, HD 45348, HR 2326, CD−52°914, FK5 245, SAO 234480, HIP 30438, GC 8302
دادگان منابع
سیمباد داده

ستارهٔ سُهـِیل (آلفا شاه‌تخته، alpha Carinae) درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی شاه‌تخته است. سهیل پس از شباهنگ دومین ستاره پرنور آسمان شب است ولی در مدارهای شمالی قابل دیدن نیست.

سهیل نامی عربی به معنای «درخشان» است. نام‌های فارسی این ستاره پرک و اگست است.[۲] در کشورهای اسلامی از واژهٔ سهیل برای نام‌گذاری پسران استفاده می‌شود.

قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند.[۳] چنانچه سنائی در این باره می‌گوید:

دردیار تو نتابد آسمان هرگز سهیل
گر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن

[ویرایش] منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ Database entry for Canopus. SIMBAD, Centre de Données astronomiques de Strasbourg. بازیابی در 2008-02-05.
  2. لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سهیل.
  3. لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ سهیل.


 
درخشان‌ترین ستارگان آسمان شب
شباهنگ

شباهنگ | سهیل | نگهبان شمال | رجل قنطورس | کرکس نشسته | بُزبان | پای شکارچی | شِعرای شامی | آخرالنهر | اِبط‌الجوزا | حَضار | کرکس پرنده | دَبَران | قلب عقرب | سماک اعزل | رأس پیکر پسین | فَم‌الحوت | بکروکس | دنب


این نوشتار ستاره‌شناسی خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.