اومبرتو اکو
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | اومبرتو اکو | |
| مکتب | نشانهشناسی | |
| زادروز | ۵ ژانویه ۱۹۳۲ | |
| زادگاه | الساندریا، پیه مون، ایتالیا | |
اُمبرتو اکو (به ایتالیایی: Umberto Eco) (زاده ۵ ژانویه ۱۹۳۲) نشانهشناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رماننویس ایتالیایی است.
اکو پس از گرفتن مدرک دکترا در دانشگاههای تورینو، در دانشگاههای میلان، فلورانس، بولونیا و کولژ دو فرانس تدریس کردهاست.
اومبرتو اکو بیشتر به رماننویس معروف است. در حالی که او در وهلهٔ اول یک نشانهشناس و فلسفهدان است و در برابر بیش از ۴۰ کتاب علمی و صدها مقاله، تنها ۵ رمان نوشتهاست. وی یکی ازمهمترین و پرکارترین اندیشمندان و روشنفکران دنیای معاصر است و از جمله مهمترین زبانشناسان و نشانهشناسان ساختارگرا قرار دارد.
اکو از طرفداران گفتگوی میان شرق و غرب است، از هواداران افزایش ارتباطات و فهم متقابل در محیط بینالمللی است و علاقه زیادی به زبان بینالمللی اسپرانتو دارد.
اکو هماکنون رئیس دانشکده انسانشناسی دانشگاه بولونیا است. او همچنین متنهای آکادمیک فراوانی در زمینه فلسفه، نشانهشناسی و نقد ادبی و کتابهایی برای کودکان نوشتهاست.
سیارک ۱۳۰۶۹ به نام اوست.
محتویات |
زندگی شخصی [ویرایش]
اومبرتو در شهر آلساندریا در استان پیدمونت به دنیا آمد. پدرش جولیو که در خانوادهای با ۱۳ فرزند بزرگ شده بود، قبل از آن که به جبهه جنگ جهانی دوم برود، حسابدار بود. در طول جنگ اُمبرتو و مادرش جیووانا در دهکده کوچکی در کوههای پیدمونت زندگی میکردند.[۱] اکو پس از جنگ برای مطالعه فلسفه قرون وسطی و ادبیات وارد دانشگاه بولونیا شد. در سال ۱۹۵۴ مدرک لیسانس خود را با پایان نامهای که در مورد توماس آکویناس با عنوان مسایل زیباییشناسی در اندیشهٔ توماس قدیس نوشته بود، دریافت کرد. در همان سال اعتقاد به خدا را کنار گذاشت و از کلیسای کاتولیک خارج شد.[۲]
او در سال ۱۹۵۶ با بسط دادن تز دکترای خود اولین کتابش را با نام «مسائل اخلاقی سنت توماس» (Il problema estetico di San Tommaso) منتشرکرد.
در سال ۱۹۵۹ کتاب تکامل زیباییشناسی سدههای میانه را منتشر کرد. کتابی که در حکم تکامل رساله پیشین اوست. کتاب سوم او در این مورد حدود سی سال بعد در سال ۱۹۸۷ با عنوان هنر و زیبایی در زیباییشناسی سدههای میانه است.
در سال ۱۹۶۱ وی در داشنگاه تورینو، میلان و فلورانس و بولونیا فلسفه و نشانهشناسی تدریس کرد. اثر گشوده کتابی که با موضوع هنر مدرن در سال ۱۹۶۲ منتشر شد شهرت وی را آغاز نمود.
اکو در سپتامبر ۱۹۶۲ با رِناته رامگه (Renate Ramge)، یک معلم هنر آلمانی ازدواج کرد و از او یک پسر و یک دختر دارد. او در آپارتمانی در میلان و یک خانه ویلایی در ریمینی سکونت دارد، در اولی کتابخانهای با ۳۰ هزار جلد کتاب و در دومی کتابخانهای ۲۰ هزار جلدی دارد.
اومبرتو اکو تاکنون بیش از ۳۰ دکترای افتخاری از دانشگاههای مختلف دنیا دریافت کردهاست.
داستاننویسی [ویرایش]
از میان پیشروان نشانهشناسی جدید و ساختارگرایی ادبی، اکو و ژولیا کریستوا رمان نویس نیز هستند. معروفترین اثر اکو رمان «نام گل سرخ» (Il nome della rosa) است که در سال ۱۹۸۰ به چاپ رساند و در سراسر دنیا بیش از ۱۰ میلیون نسخه فروش داشتهاست. او در مورد موفقیت حیرت انگیز این کتاب میگوید:
«ناشر آمریکایی ام به من گفت با اینکه عاشق کتابم شده اما انتظار ندارد که بیش از سه هزار نسخه فروش کند. آن هم در کشوری مثل آمریکا که هیچ کس صومعه ندیده یا لاتین نخواندهاست. برای همین به من پیش پرداختی برای سه هزار نسخه داد. کتابم در نهایت در آمریکا دو تا سه میلیون نسخه فروش کرد. کتابهای زیادی پیش از این درباره قرون وسطی نوشته شدهاند. من فکر میکنم موفقیت این کتاب یک راز است. هیچ کس نمیتوانست موفقیتش را پیش بینی کند.»[۳]
شش سال بعد رمان بعدی وی، آونگ فوکو منتشر شد، که موفقیتی نظیر رمان نخست وی داشت. این دو اثر وی را به نویسندهای همهپسند تبدیل کرد. وی بر خلاف آدورنو، هنر مردمی و هنر مدرن را واقعیتهای روزگار به حساب میآورد.
آثار [ویرایش]
رمانها [ویرایش]
- نام گل سرخ | Il nome della rosa – ۱۹۸۰(ترجمه شده توسط شهرام طاهری)
- آونگ فوکو | Il pendolo di Foucault- ۱۹۸۸(ترجمه شده توسط رضا علیزاده؛ انتشارات روزنه، ۱۳۹۰)
- جزیره روز گذشته | L'isola del giorno prima _ ۱۹۹۴
- بائودولینو | Baudolino _ ۲۰۰۰ (ترجمه شده توسط رضا علیزاده؛ انتشارات روزنه، ۱۳۸۶)
- مشعل جادویی ملکه لوانا | fiamma della regina Loana ۲۰۰۴
- گورستان پراگ
برخی از آثار فلسفی [ویرایش]
- ۱۹۶۲اثر گشوده (Opera aperta)
- ۱۹۷۶نظریه نشانهشناسی | Trattato di semiotica generale
- نقش خواننده |۱۹۷۹ Il Superuomo di massa, Lector in Fabula
- نشانهشناسی و فلسفه زبان | Semiotica e filosofia del linguaggio ۱۹۸۴
- حدود تأویل | I limiti dell'interpretazione ۱۹۹۰
- ایمان یا بی ایمانی | In cosa crede chi non crede?۱۹۹۶- به همراه کارلو ماریا مارتینی
قصههای کودکان [ویرایش]
- سه فضانورد (با ترجمه رضا علیزاده و از طرف انتشارات کاروان در ایران منتشر شدهاست)
منابع [ویرایش]
- ↑ http://www.sdb.ph/sdb4/N7/20040644ENG.doc Don Bosco in Umberto Eco’s latest book] N۷: News publication for the salesian community p.۴ June ۲۰۰۴
- ↑ Umberto Eco (۱۹۳۲-) - Pseudonym: Dedalus
- ↑ فقط یکشنبهها رمان مینویسم.(مصاحبهای با امبرتو اکو)، کتابنیوز
- نام گل سرخ، اومبرتو اکو، ترجمه: شهرام طاهری، انتشارات شباویز، چاپ ششم ۱۳۷۴
- هرمنوتیک مدرن گزینه جستارها، ترجمه بابک احمدی، مهران مهاجر، محمد نبوی، نشر مرکز، چاپ سوم ۸۱، ص ۲۶۷
پیوند به بیرون [ویرایش]
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به امبرتو اکو در ویکیگفتاورد موجود است. |
فارسی [ویرایش]
انگلیسی [ویرایش]
- Porta Ludovica: An extensive Umberto Eco resource.
- The Mysterious Flame of Queen Loana Annotation Project, a Wiki
|