جنگ اسرائیل و لبنان ۲۰۰۶ (میلادی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ لبنان (۲۰۰۶)
بخشی از جنگ اعراب و اسرائیل و جنگ اسرائیل و لبنان
Tyre air strike.jpg
دود در شهر صور، پس از حمله جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش اسرائیل به مواضع حزب‌الله لبنان.
زمان از ۱۲ ژوئیه تا ۱۴ اوت ۲۰۰۶
محاصره لبنان توسط اسرائیل ۸ سپتامبر به پایان رسید[۱]
مکان لبنان و شمال اسرائیل
نتیجه آتش‌بس بر اساس قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد
  • مرزها تغییری نکرد.
علت جنگ به گروگان گرفتن سربازان اسرائیل توسط حزب الله طی عملیاتی موسوم به عملیات وعده راستین[۲]
جنگندگان

حزب‌الله لبنان
22px امل[۳]
22px حزب کمونیست لبنان[۴]
22px جبهه مردمی برای آزادی فلسطین - فرماندهی کل
[۵]

Flag of Israel.svg اسرائیل

فرماندهان

حسن نصر الله
عماد مغنیه[۶]

Flag of Israel.svg دان حالوتس
Flag of Israel.svg موشه کاپلینسکی[۷]
Flag of Israel.svg عودی آدم

نیروها

۶۰۰-۱٬۰۰۰ جنگجویان فعال
۳٬۰۰۰-۱۰٬۰۰۰ رزرو[۸]

۳۰٬۰۰۰ نیروی زمینی ارتش اسرائیل
‎(به علاوه نیروی هوایی اسرائیل و نیروی دریایی ارتش اسرائیل)‏[۹]

تلفات
حزب‌الله لبنان:

کشته:
~۲۵۰ (تخمین حزب‌الله لبنان)[۱۰]
≤۵۰۰ (تخمین منابع رسمی لبنانی)[۱۱]
~۵۰۰ (تخمین منابع رسمی سازمان ملل)[۱۲]
~۶۰۰ (تخمین منابع رسمی اسرائیلی)[۱۳]
اسیر: ۱۳[۱۴]
شبه‌نظامیان حزب کمونیست لبنان: کشته: ۱۲
شبه‌نظامیان جبهه خلق برای آزادی فلسطین - فرماندهی کل: کشته: ۲
شبه‌نظامیان جنبش امل: کشته: ۱۷

نیروهای دفاعی اسرائیل:

کشته: ۱۱۹[۱۵]
زخمی: ۴۰۰+
اسیر: ۲

شهروندان لبنانی:
۸۵۰[۱۶]-۱٬۱۹۱[۱۷] کشته
۴٬۴۰۹ زخمی[۱۷]

دولت لبنان اذعان داشت بیشتر کشته شدگان غیر نظامیان بودند،[۱۸][۱۹] ولی بین تعداد کشتگان نظامی و غیر نظامی تمیز نداده‌است.[۱۳]


غیر نظامیان اسرائیلی:
۴۳ کشته[۲۰]
۱٬۴۸۹ زخمی، ۲٬۷۷۳ نفر نیز دچار شوک و وحشت شده[۲۱]

جنگ اسرائیل و لبنان که در اسرائیل به جنگ دوم لبنان (به عبری: מלחמת לבנון השנייה)[۲۲] و در لبنان به جنگ ژوئیه (عربی: حرب تموز)[۳] معروف است، جنگی است که به مدت ۳۳ یا ۳۴ روز[۲۳][۲۴] بین ارتش اسرائیل و حزب‌الله لبنان به وقوع پیوست و دامنه آن شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت.

این جنگ با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۶ پایان یافت. مرزی در این جنگ جابه‌جا نشد و درباره پیروز جنگ هم اختلاف نظرهایی بوجود آمد به طوری که هر کدام خود را پیروز می‌خوانند و دیگری را شکست خورده معرفی می‌کنند، حتی در مورد طول جنگ و آغازگر آن نیز هیچ‌کدام از طرفین نظر یکسانی نداشتند.[۲۵]

این جنگ به نام‌های جنگ ۳۳ روزه[۲۳]، جنگ ۳۴ روزه[۲۴] و جنگ تموز[۲۶] نیز معروف است.

آغاز درگیری[ویرایش]

پس از ردّ درخواست‌های مکرر حزب‌الله لبنان از سوی تل‌آویو مبنی بر آزادی زندانیان لبنانی دربند در اسرائیل[۲۷]، در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ نیروهای حزب‌الله لبنان در مرز لبنان و اسرائیل با وارد شدن به خاک اسرائیل به گروهی از نیروهای زمینی ارتش اسرائیل حمله کردند و سه سرباز اسرائیلی را کشتند و دو سرباز اسرائیلی را اسیر گرفته و به خاک لبنان انتقال دادند.[۲۸] حزب‌الله این عملیات را «وعده صادق» نام گذاشته بود [۲۹][۳۰][۳۱]. ارتش اسرائیل بلافاصله برای نجات جان دو سرباز اسیر گرفته شده اقدام کرد که در نهایت پنج سرباز دیگر اسرائیلی کشته، پنج سرباز دیگر مجروح و پنج شهروند غیرنظامی نیز مجروح شدند. حزب‌الله لبنان نام این حمله را «پاسخ عادلانه» نام گذاشت و سیدحسن نصرالله برای بازپس دادن دو سرباز اسیر اسرائیلی پیش شرط آزادی چهار عضو حزب‌الله لبنان را از زندانهای اسرائیل خواستار شد.این افراد عبارت بودند از:

در همین حال ایهود المرت نخست وزیر اسرائیل، عملیات نظامی حزب‌الله لبنان در خاک اسرائیل را اعلام جنگ لبنان به اسرائیل خواند و اعلام کرد که «لبنان بهای آن را خواهد پرداخت.» اسرائیل دولت لبنان را «مسئول تجاوز نیروهای حزب‌الله لبنان به خاک اسرائیل خواند» و با تفسیر شرکت حزب‌الله لبنان در دولت قانونی لبنان و استقرار گروه نظامی حزب‌الله در خاک لبنان، این کشور را مسئول تجاوز و حمله نظامی حزب‌الله لبنان به خاک اسرائیل معرفی کرد.

فؤاد سینیوره، نخست وزیر لبنان در واکنش به این موضع اسرائیل، با تشکیل جلسه فوق العاده کابینه اعلام کرد که دولت مرکزی لبنان از این عملیات حزب‌الله لبنان به خاک اسرائیل اطلاعی نداشته و مسئولیت این حمله را به عهده حزب‌الله گذاشت.[۳۲] ونیروی هوائی اسرائیل به جهت مقابله حملاتی به زیرساخت‌های لبنان یعنی جاده‌ها، پل‌ها و فرودگاه بیروت انجام داد[۳۳] که در طی آن ۴۴ شهروند لبنانی کشته شدند[۳۴]

تلفات دوطرف[ویرایش]

ارتش اسرائیل طی این جنگ ۱۱۹ سرباز[۳۵] خود را از دست داد. به علاوه ۴۳ شهروند اسرائیلی نیز براثر اصابت بیش از چهار هزار موشک حزب‌الله لبنان در خاک اسرائیل کشته شدند. [۳۶]

حزب‌الله لبنان هیچگاه آمار رسمی از تعداد سربازانش که در جنگ کشته‌شدند را ارایه نکرد. اما تخمین منابع رسمی لبنانی و سازمان ملل متحد حاکی از کشته‌شد حدود ۵۰۰ عضو حزب‌الله است.[۳۷]

شمار کشته‌شدگان غیرنظامی لبنان در بین منابع مختلف متفاوت است به طوری که سازمان بازسازی لبنان اعلام کرد در حدود ۱٬۱۹۱ شهروند لبنانی بر اثر بمباران‌ها کشته‌شدند.[۳۸] روزنامه آسوشیتدپرس اعلام کرد که آمار کشته‌شدگان غیرنظامی لبنان ۱٬۰۳۵ نفر بوده‌است [۱۳] در فوریه ۲۰۰۷ لس آنجلس تایمز گزارش داد که ۸۰۰ غیرنظامی در درگیری‌ها کشته شده‌اند[۳۹] و دیگر منابع مقدار آن تا ۸۵۰ نفر ذکر کرده‌اند[۴۰][۴۱] دانشنامه انکارتا مقدار آن را بین ۸۵۰ تا ۱۲۰۰ نفر ذکر کرده‌است[۴۲] به علاوه یونیسف گزارش داد که ۳۰ درصد کشته‌شدگان غیرنظامی کودکان زیر ۱۳ سال بوده‌اند[۴۳]

روزشمار جنگ[ویرایش]

روزشمار جنگ:[۴۴]

  • ۱۲ جولای ۲۰۰۶، حزب الله تعدادی راکت به Zar'it، Shlomi، شلیک کرد که باعث زخمی شدن ۵ نفر گردید. نیروهای حزب الله با استفاده از مواد منفجره از پیش کارگذاشته شده و موشک ضد تانک به ۲ خودروی زره پوش هاموی اسرائیل حمله کردند. ۳ سرباز اسرائیلی کشته و ۲ سرباز دیگر زخمی و اسیر شده و به لبنان انتقال داده می‌شوند که بر اثر شدت جراحات وارده اولیه جان خود را از دست می‌دهند (عملیات وعده صادق). ۵ سرباز و یک تانک دیگر اسرائیل در عملیات نجات (پاسخ عادلانه) که به شکست حزب الله انجامید کشته شدند. بعد از عملیات، مبارزان حزب الله تلاش کردند به پاسگاه‌های مرزی اسرائیل حمله کنند که چندین مبارز حزب الله کشته و چندین تن نیز زخمی شدند اما این حملات از سوی اسراییل دفع شدند. اسرائیل از هوا، دریا و با استفاده از توپخانه های زمینی دست به حملات تلافی‌جویانه در لبنان زدند و اهداف حزب الله و همراه مسیرهای حمل و نقل را با هدف جلوگیری از انتقال نیرو و سربازان (حزب الله) هدف قرار داد. این حملات ساعت‌ها قبل از برگزاری جلسه کابینه اسرائیل به جهت پاسخ به حمله حزب الله آغاز شد و ۱ مبارز حزب الله و ۴۴ غیر نظامی لبنانی در این حملات جان باختند.
  • ۱۳ جولای ۲۰۰۶، هواپیماهای جنگی اسرائیل فرودگاه بین المللی رفیق حریری تنها فرودگاه تجاری لبنان را به شدت بمباران کردند. هرسه باند به شدت آسیب دیدند و در نتیجه فرودگاه بسته شد و پروازهای ورودی مجبور به تغییر مسیر و فرود در قبرس شدند. اسرائیل ادعا کرد حزب الله از فرودگاه برای قاچاق اسلحه و نیرو استفاده می کرده‌است. نیروی دریایی اسرائیل بنادر و اسکله ها و نیروی هوایی آن فضای هوای لبنان را محاصره و مسدود کردند. همچنین اسرائیل بزرگراه بیروت-دمشق را بمباران کرد که این بزرگراه نیز به شدت آسیب دید. حملات هوایی بر روی موشک‌های دوربرد و راکت ها و زرادخانه‌های راکتی حزب الله متمرکز شده بود و بیشتر آنها در روزهای اول درگیری و بسیاری از موشک‌ها در ۳۴ دقیقه اول نابود شدند. در ۸ آگوست، نیروی هوایی اسرائیل بیش از ۱۰۰ سکوی پرتاب ثابت و 12 خودروی راکت‌انداز حزب الله را نابود کرد. حزب الله برای اولین بار بندر حیفا را مورد حمله راکتی قرار داد، یک ماشین کابلی و چند نقطه دیگر مورد اصابت راکت‌ها قرار گرفت که در نتیجه ۲ غیر نظامی کشته شدند.
  • ۱۴ جولای ۲۰۰۶، نیروی هوایی اسرائیل دفاتر و مراکز اداری نصرالله و چند سکوی پرتاب موشک را در بیروت بمباران کرد. نصرالله خطاب به اسرائیل گفت: "شما یک جنگ باز می‌خواهید و ما هم به سمت جنگ باز می‌رویم و برای آن آماده هستیم." حزب الله یک ناوچه ساعر ۵ نیروی دریایی اسرائیل در سواحل لبنان مورد حمله قرار داد؛ اعتقاد بر این است که حزب الله در این حمله از یک موشک ضد کشتی هدایت راداری سی-۸۰۲ استفاده کرده‌است. در این حمله ۴ ملوان کشته و ناوچه مذکور به طور موقت غیر فعال شد. کشتی سه هفته بعد تعمیر و نقش جنگی خود را در لبنان بعهده گرفت و دوباره به میدان نبرد بازگشت. یک کودک اسرائیلی و مادر بزرگش در حمله موشکی حزب الله به Meron کشته شدند. سه راکت کاتیوشا به یک پایگاه نظامی اسرائیل در Biranit اصابت کرد.
  • ۱۵ جولای ۲۰۰۶، نیروی هوایی اسرائیل مقر حزب الله در Haret Hreik، و چندین دفتر و پایگاه نظامی و اقامتگاه مقامات ارشد حزب الله و را نابود کرد. نیروی دفاعی اسرائیل به رادارهای ساحلی لبنان حمله و آنها را نابود کردند. هلیکوپترهای اسرائیلی چندین هدف در بیروت را مورد هدف قرار دادند. کشتی‌های جنگی نیروی دریایی اسرائیل فانوس های دریایی و چهار بندر لبنان را گلوله باران و به شدت تخریب کردند. وزیر دفاع اسرائیل امیر پرز در سراسر شمال اسرائیل حکومت نظامی اعلام کرد. اسرائیل چهار باتری موشک پاتریوت را در خارج حیفا مستقر کرد.
  • ۱۶ جولای ۲۰۰۶، اسرائیل یک سیستم هشدار دهنده موشکی را در حیفا فعال کرد که یک دقیقه قبل از برخورد راکت با زمین آژیر حمله هوایی را به صدا در می‌آورد و همه را آگاه میکرد.
بولدوزرهای زرهی اسرائیل در حال تخریب یک سنگر حزب الله.
  • ۱۷ جولای ۲۰۰۶، تعدادی از نیروهای زمینی ارتش اسرائیل بیش از ۱ کیلومتر در خاک لبنان پیشروی کرده و با بولدوزرهای زرهی سنگرها و برج های دیده‌بانی حزب الله را نابود (مسطح) کردند. در حمله راکتی حزب الله، یک انبار تعمیراتی راه آهن مورد اصابت قرار گرفته که در نتیجه هشت کارگر کشته شدند. حزب الله اظهار داشت در این حمله یک کارخانه بزرگ ذخیره سازی سوخت اسرائیل در مجاورت راه آهن را هدف قرار داده‌است. حیفا مکان بسیاری از تاسیسات باارزش و استراتژیک مانند کشتی سازی، پالایشگاه‌های نفت، حمل و نقل و پایگاه‌های نظامی است.
  • ۱۸ جولای ۲۰۰۶، حزب الله یک بیمارستان در Safed در شمال شهر جلیله هدف قرار داد که در نتیجه ۸ نفر زخمی شدند. ۱ مرد اسرائیلی در نهاریا در حالی که تلاش می‌کرد خود را به پناهگاه برساند بر اثر اصابت راکت کشته شد.
  • ۱۹ جولای ۲۰۰۶، نیروهای دفاعی اسرائیل حمله دیگری به دورن خاک لبنان داشتند که به درگیری با نیروهای حزب الله منجر شد. ۴ مبارز حزب الله کشته شدند. نیروی دفاعی اسرائیل مدعی گردید ۲ سرباز آنها کشته، ۹ نفر دیگر زخمی و یک تانک نیز به وسیله خمپاره آسیب دیده‌است. ۲ کودک عرب-اسرائیلی در حمله راکتی حزب الله به ناصریه کشته شدند. جنگنده‌های اسرائیل حملات هوایی بر علیه ۲۰۰ هدف حزب الله از جمله ساختمان‌ها و مراکز اداری، پست‌های فرماندهی، وسایل نقلیه و راکت انداز ها انجام دادند. شناورهای جنگی اسرائیل به یک تاسیسات و سایت‌های موشکی حزب الله در جنوب لبنان حمله کردند.
  • ۲۰ جولای ۲۰۰۶، ۴ سرباز اسرائیلی کشته و ۶ تن دیگری در درگیری جنوب لبنان زخمی شدند. نیروی دفاعی اسرائیل مدعی گردید چندین مبارز حزب الله در این درگیری کشته شده‌اند. حزب الله مدعی گردید یک تانک اسرائیلی و یک بولدوزر زرهی را نابود کرده‌است. در همین حال، اسرائیل بیش از ۱۵۰ حمله هوایی در لبنان بر علیه اهداف حزب الله از جمله تاسیسات و رادار ها، ستادها، انبار مهمات، وسایل نقلیه و راکت‌ها انجام داد. توپخانه اسرائیل نیز پیوسته منطقه مارون الراس را گلوله باران کرد.
  • ۲۱ جولای ۲۰۰۶، اسرائیل حملات هوایی خود را در حالی که به تجمیع نیرو در مرز مشغول بود ادامه داده و پنج گردان از نیروهای ذخیره را به خدمت فرا خواند. اعتقاد بر این است که بین 300 تا 6۰۰ سرباز و ۳۰ تانک اسرائیلی از مرز گدشته بودند. دو هلیکوپتر اسرائیلی در منطقه شمالی اسرائیل به یکدیگر برخورد و سقوط کردند که در نتیجه ۱ سرباز کشته و ۳ سرباز دیگر زخمی شدند.

واکنش‌های بین‌المللی[ویرایش]

تظاهرات ضد جنگ در مونترئال کانادا، ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۶

در جنگ اسرائیل و لبنان در سراسر جهان واکنش‌های متفاوتی به وجود آمد. کشورهای ایالات متحده آمریکا،[۴۵] پادشاهی متحده، کانادا، آلمان[۴۶] و استرالیا از حملات اسرائیل حمایت کردند و آن را دفاع از خود نامیدند. رئیس جمهور وقت آمریکا جرج دبلیو بوش جنگ اسرائیل و لبنان را بخشی از جنگ با تروریسم نامید.[۴۷][۴۸] در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶ کنگره آمریکا از اسرائیل حمایت کرد.[۴۹]

ایران، سوریه و یمن حمایت قاطع خود را از حزب‌الله اعلام کردند و اتحادیه عرب، اردن و مصر نیز از حزب الله حمایت کردند.[۵۰] و مجامع صلح بین‌المللی خواستار آتش‌بس برای جلوگیری از افزایش شمار تلفات غیرنظامی شدند.

جنایات جنگی[ویرایش]

حملات به مناطق مسکونی[ویرایش]

تصویری از چند منزل مسکونی در بعلبک که پس از حمله جنگنده‌های نیروی هوایی اسرائیل به موشک‌اندازهای حزب‌الله لبنان تخریب شدند.

در طول جنگ نیروهای حزب‌الله لبنان موشک‌های متعددی را به شهرها و مناطق مختلف غیر نظامی در اسرائیل پرتاب کردند که بر پایه مبانی حقوق بشردوستانه و کنوانسیون‌های مربوط به حقوق جنگ ژنو از جنایات جنگی به حساب می‌آید.[۵۱] حزب الله ادعا می‌کند موشک‌ها جهت برخورد به هدف نظامی ارسال شده ولی تعداد موشکها و برخوردهای مکرر آن به پیاده‌روها، منازل مسکونی و بیمارستان این ادعا را غیر قابل قبول می‌کند.[۵۱].

همچنین نیروی هوایی اسرائیل با حمله به راه‌ها، جاده‌ها، مناطق مختلف مسکونی , شهرهای لبنان را مورد هدف بمباران قرار داد که جزء جنایات جنگی به حساب می‌آیند.[۵۲] ارتش اسرائیل همواره ادعا می‌کند نقاطی را مورد هدف قرار داده که از آن‌ها موشک به خاک و شهرهای اسرائیل شلیک شده یا اینکه نیروهای حزب‌الله لبنان در آن مستقر بوده و برخورد به غیر نظامیان به طور تصادفی رخ داده. با این‌حال تحقیقات در زمینه الگوی حملات در بیش از بیست مورد که توسط تحقیق‌گران سازمان دیده‌بان حقوق بشر در لبنان انجام شده‌است، خلاف آن را نشان می‌دهد.[۵۲].

در طول جنگ سید حسن نصرالله از فلسطینیان و مسلمانانی که در شهر حیفا زندگی می‌کنند خواست تا خانه و زندگی خود را ترک کنند تا مورد تهاجم موشکهای کاتیوشای حزب‌الله لبنان قرار نگیرند.[۵۳] در طول حملات موشکی حزب‌الله لبنان به شهرهای اسرائیل تعدادی عرب ساکن حیفا نیز به همراه یهودیان اسرائیلی کشته شدند[۷].

کاربرد جنگ‌افزار نامتعارف[ویرایش]

طی این جنگ اسرائیل از بمب‌های فسفری و بمب‌های خوشه‌ای نیز به کار برده‌است.[۵۴][۵۵][۵۶][۵۷] قابل ذکر است اسرائیل پروتکل‌های الحاقی کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو را امضا نکرده‌است.[۵۸] این کنوانسیون، حملاتی را که به همه افراد صدمه بزند ممنوع کرده‌است.

کاربرد جنگ‌افزار کنترل نشده[ویرایش]

در طول این جنگ به ویژه در ۷۲ ساعت پایانی جنگ و پس از توافق دولت اسرائیل با قطعنامه آتش‌بس شورای امنیت[۵۹]، ارتش اسرائیل حجم زیادی از بمب‌های خوشه‌ای را بر شهرها، روستاها و مراتع مختلف لبنان فروریخت که اصابت نکردن آنها به غیر نظامیان غیر قابل کنترل است و با توجه به نوع بمب‌های استفاده شده باقی‌مانده عمل نکرده بعد از جنگ باعث کشته و زخمی شدن تعداد قابل توجهی کودک و افراد غیر نظامی شده و خواهد شد [۶۰]. هم چنین در موشک‌های مورد استفاده حزب الله که به مناطق مسکونی حیفا اصابت کرده مواردی یافت شده که از کلاهک‌های حامل ساچمه‌های فلزی (جهت حداکثر کردن تلفات انسانی) استفاده شده‌است[۶۱].

رویداد قانا[ویرایش]

نوشتار اصلی: بمباران قانا در ۲۰۰۶
تصویری که اسرائیل ادعا می‌کند از پرتاب موشک‌های حزب الله لبنان در کنار خانه‌های مسکونی در روستای قانا برداشته شده است.

در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در جریان درگیری سال ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان روستای قانا مورد حمله بمباران نیروهای اسرائیلی قرار گرفت. برخورد دو بمب خوشه‌ای به یک ساختمان مسکونی چهارطبقه در مرکز روستای قانا توسط ارتش اسرائیل به کشته شدن ۵۴ شهروند غیرنظامی از جمله بیش از ۳۷ کودک و زخمی شدن بسیاری انجامید.

ارتش اسرائیل ادعا می‌کند که خودروهای پرتابگر کاتیوشای حزب‌الله لبنان را که در نقاط مسکونی در روستای قانا قرار داشتند [۶۲] هدف قرار داده بودند ولی سازمان دیدبان حقوق بشر اسرائیل را مسئول تلفات انسانی حادثه روستای قانا می‌داند.[۶۳]

سپر انسانی[ویرایش]

مسئولان اسرائیلی همواره حزب‌الله لبنان را متهم می‌کنند که با استفاده از مناطق پر جمعیت به عنوان سپر انسانی قصد دارد مقدار تلفات غیر نظامیان را افزایش دهد، همچنین ارتش اسرائیل برای اثبات اظهارات خود مبنی بر استفاده حزب‌الله لبنان از خانه‌ها و مساجد برای اهداف نظامی، تصاویر و فیلم‌هایی را منتشر کردند که ادعا می‌کنند درست قبل از حمله‌های اسرائیل برداشته شده.[۶۴] [۶۲]

گزارش‌های سازمان عفو بین‌الملل نشان می‌دهد که بسیاری از ترس هدف قرار گرفتن خودروهای متحرک از خانه‌های خود خارج نمی‌شوند.[۶۵] هیم رامون وزیر دادگستری اسرائیل در ۵ مرداد ماه اظهار داشت :«اسرائیل به شهروندان عادی و غیر نظامی زمان کافی برای ترک جنوب لبنان را داده‌است و هرکس که باقی مانده‌است می‌تواند به عنوان یک حامی حزب‌الله محسوب شود.» او همچنین بر اساس خبر بی بی سی گفته‌است: «همه کسانی که درحال حاضر در جنوب لبنان هستند، تروریست محسوب می‌شوند که به نحوی با حزب‌الله مرتبط هستند.»[۶۳] ولی دیدبان حقوق بشر با تأیید عفو بین الملل می‌گوید «هیچ موردی که نشان دهد حزب‌الله از سپر انسانی استفاده کرده‌است نیافته‌است»[۶۶]. در همین حال دیدبان حقوق بشر اذعان می‌کند که محل پنهان کردن اسلحه‌ها و قرار گرفتن نیروهای حزب‌الله در مناطق شلوغ مسکونی بوده و با وجود اینکه این مسئله خلاف قوانین جنگ است ولی اسرائیل مسئول کشته شدن غیر نظامیان می‌باشد و گزارشی ارائه می‌دهد که در هیچ مورد ثبت شده از کشته شدن غیر نظامیان در آن سندی مبنی بر وجود نیروها یا مهمات حزب‌الله در نزدیکی اهداف اسرائیل یافت نشده.[۶۶]

رئیس بخش کمک‌های انسان دوستانه سازمان ملل جان اگلند نیز بعد از تبیین کمک‌های انسان دوستاده به لبنان گفت: «حزب الله باید از این عمل خفت بار پنهان شدن در بین زنان و کودکان اجتناب کند» و اضافه کرد :«شنیده‌ام آنها به خود می‌بالند به‌خاطر اینکه مبارزان کمی را از دست داده‌اند، درحالی که غیر نظامیان باید به سوگ مرگ عزیزانشان بنشینند».[۶۷][۶۸][۶۹]

تخریب آثار تاریخی و بحران محیط زیست[ویرایش]

تصویری ماهواره‌ای از لايه‌های نفت که به رنگ آبی تیره قابل رویت هستند. آلودگی ناشی از نشت هزارن تن نفت نیروگاه برق جیه، بزرگ‌ترین فاجعه زیست‌محیطی در تاریخ دریای مدیترانه بوده است.[۷۰]

در طی جنگ اسرائیل و لبنان، به برخی از مراکز تاریخی لبنان که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند، خساراتی وارد شد. از آن جمله یک آرامگاه رومی در شهر صور، برجی تاریخی به سده‌های میانه در جبیل، بنت جبیل و بَچَس در بعلبک‎، در حملات نیروهای هوایی ارتش اسرائیل آسیب دیده‌اند.[۷۱][۷۲][۷۳][۷۴]

براثر بمباران نیروگاه برق جیه در ۳۰ کیلومتری جنوب بیروت، در روزهای ۱۳ و ۱۵ ژوئیه، که توسط جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش اسرائیل مورد هدف قرار گرفت، لایه‌ای نفتی به طول ۸۰ کیلومتر، ساحل لبنان در دریای مدیترانه را فراگرفت. برخی گروه‌های مدافع محیط زیست، این آلودگی را به عنوان یک «فاجعه زیست محیطی» توصیف کردند.[۷۵]

همچنین پرتاب موشک‌های حزب‌الله لبنان به اسرائیل، باعث بروز تعداد زیادی آتش‌سوزی در جنگل‌ها و مراتع در شمال اسرائیل شد. از آن‌جمله می‌توان به آتش‌سوزی‌های گسترده در نزدیکی شهر کریات شمونه اشاره کرد. براثر آتش‌سوزی‌های ایجاد شده توسط موشک‌های حزب‌الله لبنان، بیش از ۶۷ کلیومتر مربع از جنگل‌ها و مراتع اسرائیل نابود شدند. بر طبق برآوردهای بنیاد ملی یهود، برای ترمیم جنگل‌های سوخته‌شده، بیش از ۵۰ تا ۶۰ سال زمان لازم خواهد بود.[۷۶]

رویدادهای پس از آتش‌بس[ویرایش]

تبادل اجساد و سرنوشت اسرا[ویرایش]

اهود اولمرت نخست وزیر، در روز ۲۹ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی در جلسه کابینه اسرائیل، به طور قطعی اعلام داشت که: «الداد رگب و اهود گولدواسر، دو سربازی که در خط مرزی اسرائیل با لبنان ربوده شده بودند، زنده نیستند. با این همه اسرائیل حاضر است برای بازپس گرفتن پیکرهای آنان بهای گزافی بپردازد».[۸۴]

برخی جناح‌های سیاسی در اسرائیل، معاوضه اجساد دو سرباز کشته‌شده را با ۵ زندانی زنده عضو حزب‌الله لبنان و سازمان آزادی بخش فلسطین را عملی نادرست تلقی می‌کردند، ولی فشار خانواده‌های این دو سرباز و همچنین خانواده گیلعاد شلیط (سرباز ربوده شده به دست حماس در غزه) و موج همبستگی مردمی با این سه خانواده، بالاخره کابینه اسرائیل را ناچار ساخت تا این معامله و مبادله را دو سال پس از پایان جنگ، تصویب و تائید کند.[۸۵]

نهایتا در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ میلادی (۲۶ تیر ۱۳۸۷)، جسد دو سرباز ربوده شده نیروهای دفاعی اسرائیل، که در پی عملیات چریکی حزب‌الله لبنان موسوم به «وعده راستین» در خط مرزی اسرائیل با لبنان ربوده شده بودند، با پنج زندانی زنده لبنانی از جمله یک شبه‌نظامی عضو سازمان آزادی بخش فلسطین به نام سمیر قنطار که به اتهام قتل یک خانواده اسرائیلی به زندان ابد محکوم شده بود،[۸۶]، بعلاوه اجساد ۱۹۹ نفر از جنگجویان فلسطینی و لبنانی معاوضه شد.[۸۷][۸۸]

جاسوسی نماینده پارلمان اسرائیل برای حزب‌الله لبنان[ویرایش]

در جریان جنگ اسرائیل و لبنان، عزمی بشاره که عضو ۱۷امین دوره کنست (پارلمان اسرائیل) بود، با استفاده از مصونیت سیاسی خود، به گردآوری اطلاعات محرمانه نظامی برای حزب‌الله لبنان اقدام کرد.[۸۹] هنگامی که مشخص شد که وی عملاً به جاسوسی از درون نهادهای اطلاعاتی و نظامی اسرائیل به سود حزب‌الله لبنان اقدام کرده‌است و اطلاعات و مدارکی علیه وی از سوی سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل، گردآوری شده‌است[۹۰]، با استفاده از مصونیت سیاسی به خارج از اسرائیل گریخت[۹۱] و با حضور در سفارت اسرائیل در قاهره، از عضویت در کنست استفعا داد.[۹۲]

باغ موزه ملیتا در جنوب لبنان[ویرایش]

موزه ملیتا، در منطقه‌ای از مناطق جنگی جنوب لبنان ساخته شده و فاز اول آن مدتی پیش افتتاح شد. این موزه شامل اتاق جلسات و پخش فیلم، بخش لوازم جنگی و تانک‌های اسراییلی منهدم شده است که تانک مرکاوا هم جزء آنهاست. همچنین بخش جنگل این باغ موزه، شامل سنگرهای واقعی و لوازم سربازان حزب‌الله است و سالنی شامل برخی غنائم به دست آمده از اسرائیلی‌ها است.
تصاویری از این باغ موزه:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «BBC News Online». Lebanon breathes after the blockade. یوپی‌سی، 9 September 2006. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶-09-09. 
  2. «Press Conference with Hasan Nasrallah». UNDERSTANDING THE PRESENT CRISIS. یوپی‌سی، ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶-۱۱-۱۳. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ دیلی استار. «خط-زمان جنگ ژوئیه ۲۰۰۶». استخراج شده در ۱۷ آوریل , ۲۰۰۷.
  4. هربرت داکنا. “Amid the bombs, unity is forged”. 17 August 2007. 
  5. Associated Press. PFLP claims losses in IDF strike on Lebanon base. . Jerusalem Post, 6 August 2006. 
  6. «Arafat's 'fox' running rocket unit», اورشلیم پست, ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۶ و همچنین ببینید، «Imad Mughniyeh: Hezbollah's Phantom»
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ «Two Northern Command chiefs?»، Ynetnews،‏ ۸ آگوست ۲۰۰۶ و همچنین ببینید، «IDF officials: Maj. Gen. Adam must quit post after war» و «Israel swaps commanders» و «Impatient Israel appoints new battle chief» و «New Israeli General Oversees Lebanon » و «Israel names new commander to head offensive» و «Israel changes command structure»
  8. International Institute for Strategic Studies
  9. «Some 30,000 Israeli troops in Lebanon - army radio». رویترز از طریق اخبار یاهو! آسیا، ۲۰۰۶-۰۸-۱۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  10. Associated Press. Army chief says Israel may have to confront Hezbollah attempts to re-arm. . International Herald Tribune, February 21, 2007. 
  11. Teheran fund pays war compensation to Hizbollah families. . daily telegraph.  Retrieved on 2007-03-02.
  12. Bishop, Patrick. Peacekeeping force won't disarm Hizbollah. . daily telegraph, August 22, 2006.  Retrieved on 2007-04-30.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ Lebanon Sees More Than 1,000 War Deaths. . AP via MyUstinet.  «اسرائیل در ابتدا گفت ۸۰۰ عضو حزب‌الله لبنان کشته شده‌اند ولی بعداً این تخمین را تا ۶۰۰ نفر کاهش داد.»
  14. Wheeler, ‎Caroline. Israel begins pullout as ceasefire holds. مارک مک کنون. . The Globe and Mail, 16 August 2006, A13.  «مقامات رسمی اسرائیل اعلام کردند ۱۳ نظامی حزب‌الله لبنان را اسیر کردند.»
  15. وزارت امور خارجه اسرائیل. «Israel-Hizbullah conflict: Victims of rocket attacks and IDF casualties». بازیابی در ۹ مارس، ۲۰۰۷.
  16. «Israel (country)»‏، دانشنامه آنلاین مایکروسافت ® انکارتا ® ۲۰۰۷
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ «کمک‌های انسان دوستانه به لبنان». آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده آمریکا مشاور بحران، نوامبر ۳ ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶-۱۱-۱۷. 
  18. اخبار بر خط بی‌بی‌سی، «UN hails Israel's Lebanon pullout ». بازیابی در ۲۶ ژانویه، ۲۰۰۷.
  19. «Deliberate destruction or «collateral damage»? Israeli attacks on civilian infrastructure». عفو بین الملل، ۲۰۰۶-۰۸-۲۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  20. اخبار بر خط بی‌بی‌سی (۸ مارس، ۲۰۰۷). «PM 'says Israel pre-planned war'». بازیابی در ۹ مارس، ۲۰۰۷.
  21. وزارت امور خارجه اسرائیل ( ۱۲ ژوئیه ، ۲۰۰۶). «Hizbullah attacks northern Israel and Israel's response». بازیابی در ۵ مارس، ۲۰۰۷.
  22. תורמי ויקיפדיה, 'מלחמת לבנון השנייה', ויקיפדיה, האנציקלופדיה החופשית, 6 באוגוסט 2009, 19:21 UTC, <http://he.wikipedia.org/w/index.php?title=מלחמת_לבנון_השנייה&oldid=7359154> [אוחזר 21 באוגוסט 2009]
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ گیلبرت اچکار و مایکل وارشوفسکی. جنگ ۳۳ روزه:جنگ اسرائیل علیه حزب الله در لبنان و تبعات آن. Paradigm Publishers (انتشارات پارادایم)، ۲۸ فوریه ۲۰۰۷. ISBN 978-1-59451-409-8. 
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ سازمان عفو بین‌الملل
  25. Lebanon: who won the war? Open Democracy
  26. اسرائیل در جنگ تموز روزانه ۱۱۰ میلیون دلار متضرر شد (خبرگزاری فارس)
  27. تحلیل گفتمان سیاسی رسانه‌ها، سید علی اصغر سلطانی و همکاران، فصلنامه علوم سیاسی، سال یازدهم، شماره 42، تابستان، 1387، ص 80، قابل دسترس در: http://www.ensani.ir/storage/Files/20120329103501-2077-40.pdf
  28. «حزب الله لبنان دو نظامی اسرائیلی را ربود». بی‌بی‌سی فارسی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  29. «Press Conference with Hasan Nasrallah». UNDERSTANDING THE PRESENT CRISIS. یوپی‌سی، ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶-۱۱-۱۳. 
  30. Report of the Secretary-General on the United Nations Interim Force in Lebanon for the period from 21 January 2006 to 18 July 2006. . یونیفل, 2006-07-21. 
  31. Israel/Lebanon Under fire: Hizbullah’s attacks on northern Israel. . عفو بین‌الملل, 2006-09-14.  Retrieved on 2006-09-27.
  32. Statement by Prime Minister Fouad Siniora. . Daily Star (Lebanon) (registration required), 17 July 2006.  Retrieved on 2008-07-13.
  33. CHRONOLOGY-Events in Middle East. . China Radio International, 2006-08-08.  Retrieved on 2008-05-05.
  34. Daily Star. "Timeline of the July War 2006"
  35. www.mfa.gov.il
  36. «اسرائیل به اهداف خود در جنگ با حزب الله نرسیده است» (بی‌بی‌سی فارسی)
  37. Teheran fund pays war compensation to Hizbollah families, Telegraph
  38. کمک‌های انسان دوستانه به لبنان (آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده آمریکا مشاور بحران)
  39. Ken Ellingwood, "Israeli premier testifies on Hezbollah war", Los Angeles Times February 2, 2007: "At least 800 Lebanese and more than 150 Israelis were killed."
  40. Reuters, Associated Press. Israel may have misused cluster bombs in Lebanon, U.S. says. . Herald-Tribune, 2007-01-29. 
  41. Associated Press. Israel completes pullout of troops from Lebanon. . Herald-Tribune, 2006-10-01. 
  42. "Israel (country)", Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2007
  43. UNICEF (9 August 2006). "The humanitarian challenge in Lebanon". Retrieved 10 March 2007.
  44. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «جنگ 2006 لبنان»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
  45. Office of the Press Secretary. President Bush and German Chancellor Merkel Participate in Press Availability. . کاخ سفید, 2006-07-13.  Retrieved on 2008-07-13.
  46. Interview with Federal Foreign Minister Steinmeier on the Middle East. . Foreign Office (Germany), 2006-07-13. 
  47. Lebanon part of 'war on terror', says Bush. . ABC News, July 30, 2006. 
  48. Bush: 'Hezbollah suffered a defeat'. . CNN, 2006-08-14. 
  49. Final Vote Results for Roll Call 391. . Clerk of the United States House of Representatives, 20 July 2006.  Retrieved on 2008-07-13
  50. Fattah, ‎Hassan M.. Arab League criticizes Hezbollah for attacks. . اینترنشنال هرالد تریبیون, 17 July 2006.  Retrieved on 2008-07-13
  51. ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ «اسرائیل/ لبنان: حزب‌الله باید حمله به غیر نظامیان را متوقف کند.». سازمان دیده‌بان حقوق بشر، ۵ آگوست ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. 
  52. ۵۲٫۰ ۵۲٫۱ «اسرائیل/لبنان - حملات هوایی تفکیک نشده به شهروندان غیر نظامی را متوقف کنید!». سازمان دیده‌بان حقوق بشر، ۳ آگوست ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. «برخی حملات اسرائیل مصداق جنایت جنگی است»  نسخه پی‌دی‌اف نیز موجود است
  53. همشهری آنلاین
  54. «جهان> خاورمیانه - همشهری آنلاین: اعتراف اسراییل به استفاده از بمب فسفری علیه لبنانی‌ها». همشهری، ۱۳۸۵/۰۷/۳۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۳۸۶/۰۲/۲۳. 
  55. «جهان> خاورمیانه - همشهری آنلاین: اعتراف تل آویو به کاربرد سلاح شیمیایی علیه حزب الله». همشهری، ۱۳۸۵/۰۸/۰۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۳۸۶/۰۲/۲۳. 
  56. NAZILA FATHI and WILLIAM J. BROAD. Convention on Conventional Weapons(English). . Human Rights, February 30, 2008. Retrieved on 2009-02-13.
  57. «جهان> خاورمیانه - همشهری آنلاین: اعتراف تل آویو به کاربرد سلاح شیمیایی علیه حزب الله». همشهری، ۱۳۸۵/۰۸/۰۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۳۸۶/۰۲/۲۳. 
  58. «لسیت امضا کنندگان پروتکل الحاقی کنوانسون ژنو». سازمان جهانی صلیب سرخ، ۲۰۰۵ (میلادی). بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. 
  59. [۱]در خواست رسیدگی به جرایم جنگی در لبنان
  60. «Lebanon: Israeli Cluster Munitions Threaten Civilians». سازمان دیده‌بان حقوق بشر، ۱۷ آگوست ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. 
  61. «Lebanon/Israel: Hezbollah Hit Israel with Cluster Munitions During Conflict». سازمان دیده‌بان حقوق بشر، ۱۸ آگوست ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. 
  62. ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ روابط عمومی وزارت امور خارجه اسرائیل. «Hizbullah's exploitation of Lebanese population centers and civilians: Photographic evidence». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  63. ۶۳٫۰ ۶۳٫۱ «اسرائیل/ لبنان: اسرائیل مسئول حمله به قانا است.». سازمان دیده‌بان حقوق بشر، ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷. 
  64. ازرا هالوی (Ezra HaLevi). «Declassified IDF Photos and Footage Expose Hizbullah Tactics». شبکه هفت اسرائیل (آروتز شوادسامبر ۶, ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در 2007-04-19. 
  65. «Israel-Lebanon: Further evidence of grave violations in Israel-Hizbullah conflict underlines urgent need for UN inquiry». عفو بین‌الملل، ۲۱ نوامبر, ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۷. 
  66. ۶۶٫۰ ۶۶٫۱ «Fatal Strikes : Israel’s Indiscriminate Attacks Against Civilians in Lebanon». دیده‌بان حقوق بشر، ۱۸ آگوست ۲۰۰۶. ۲. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷. 
  67. اسوشیتد پرس. «UN humanitarian chief blasts Hizbullah». اورشلیم پست. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  68. آسوشیتد پرس. «U.N. Chief Accuses Hezbollah of 'Cowardly Blending' Among Refugees». فاکس نیوز. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  69. «UN launches Lebanese aid appeal». بی بی سی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. 
  70. پس از بمباران، مصیبت زیست‌محیطی, Seattle Post-Intelligencer by RICHARD STEINER
  71. Biblical Archaeology society”. 2007-06-02. 
  72. Sharp, ‎Roy. “Bombs shatter Lebanon's Roman legacy”. آبزرور ed. 2006-09-17. 
  73. UNESCO Mission reports on war damage to cultural heritage in Lebanon”. UNESCO ed. 18 September 2006. 
  74. Di Paola, ‎Mike. “Israel-Hezbollah War Endangers Archaeological Sites, Ecosystems”. Bloomberg ed. 15 August 2006. 
  75. «بحران» محیط زیست در لبنان (بی‌بی‌سی فارسی)
  76. پس از بمباران، مصیبت زیست‌محیطی, Seattle Post-Intelligencer by RICHARD STEINER
  77. «Hezbollah leader Nasrallah regrets war». سی‌بی‌سی کانادا، ۲۸ آگوست ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳ ژوثیه ۲۰۰۷. 
  78. ابراز تاسف نصرالله از وقوع جنگ با اسرائیل (بی‌بی‌سی فارسی)
  79. CNN.com - Nasrallah: Soldiers' abductions a mistake - Aug 27, 2006
  80. «نصرالله: پیروزی مقاومت پیروزی ایران است». روزنامه شرق، ۷ شهریور ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۳ ژوئیه ۲۰۰۷. 
  81. The main findings of the Winograd partial report on the Second Lebanon War - Haaretz - Israel News
  82. Roughly 100,000 people rally in Tel Aviv to call on PM, Peretz to quit - Haaretz - Israel News
  83. مصاحبه سید حسن نصرالله با سیمای جمهوری اسلامی (ممری تی.وی)
  84. اسرائیل با رها کردن تروریستهای لبنانی و فلسطینی، پیکر دو سربازش را پس می‌گیرد (وزارت امور خارجه اسرائیل)
  85. اسرائیل با رها کردن تروریستهای لبنانی و فلسطینی، پیکر دو سربازش را پس می‌گیرد (وزارت امور خارجه اسرائیل)
  86. A celebration of evil، (اورشلیم پست)
  87. پیکرهای دو سرباز جان باخته اسرائیلی پس از دو سال، به خاک میهن باز گشت (وزارت امور خارجه اسرائیل)
  88. روزنامه هاآرتص (Peres pardons Kuntar, says 'no forgiveness in my decision')
  89. رقابت‌های انتخاباتی در اسرائیل به اوج می‌رسد, وزارت امور خارجه اسرائیل
  90. نزاع شدید میان مدیریت شبکه تلویزیونی سازمان حماس؛ القدس، مرکز آگاهی‌رسانی و پژوهش‌های ترور
  91. MK Bishara: My three options are exile, martyrdom, or jail, هاآرتص
  92. Report: MK Bishara leaves Egypt, جروزالم پست

پیوند به بیرون[ویرایش]