طولونیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیشترین گستره سرزمین طولونیان در زمان أحمد بن طولون

طولونیان دودمانی از ترکان عرب‌شده بودند که از سال ۸۶۸ و ۹۰۵ میلادی در مصر، شام و فلسطین حکومت کردند.

پایتخت این فرمانروایی شهر فسطاط بود.

بنیادگذار این دودمان طولون نام داشت و از سربازان ترک در لشکر عباسیان بود. نوح بن اسد، فرمانروای سامانی سمرقند طولون را که یکی از مملوک‌های خود بود به خلیفه مأمون بخشید.[۱]

طولون در لشکر عباسی به پایه‌های بالا رسید تا اینکه سرکرده نگهبانان ویژه خلیفه عباسی در بغداد شد. پسر او احمد (۸۶۸-۸۸۴م) در سال ۸۵۴م. این مقام را به ارث برد.

پسر احمد خمارویه نام داشت که نامی ایرانی است.

فرمانروایان طولونی[ویرایش]

  فرمانروا زندگی دوره فرمانروایی
۱ أحمد بن طولون  ....-۸۸۴   ۸۶۸-۸۸۴ 
۲ أبو الجیش خمارویة بن أحمد  ....-۸۹۶   ۸۸۴-۸۹۶ 
۳ أبو العساکر جیش بن خمارویة بن أحمد

بن طولون

 ....-۸۹۶   ۸۹۶-۸۹۶ 
۴ هارون بن خمارویة بن أحمد  ....-۹۰۴   ۸۹۶-۹۰۴ 
۵ أبو المناقب شیبان أحمد بن طولون  ....-....   ۹۰۴-۹۰۴ 

منابع[ویرایش]