طولونیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
.PNG)
طولونیان دودمانی از ترکان عربشده بودند که از سال ۸۶۸ و ۹۰۵ میلادی در مصر، شام و فلسطین حکومت کردند.
پایتخت این فرمانروایی شهر فسطاط بود.
بنیادگذار این دودمان طولون نام داشت و از سربازان ترک در لشکر عباسیان بود. نوح بن اسد، فرمانروای سامانی سمرقند طولون را که یکی از مملوکهای خود بود به خلیفه مأمون بخشید.[۱]
طولون در لشکر عباسی به پایههای بالا رسید تا اینکه سرکرده نگهبانان ویژه خلیفه عباسی در بغداد شد. پسر او احمد (۸۶۸-۸۸۴م) در سال ۸۵۴م. این مقام را به ارث برد.
پسر احمد خمارویه نام داشت که نامی ایرانی است.
[ویرایش] فرمانروایان طولونی
| فرمانروا | زندگی | دوره فرمانروایی | |
|---|---|---|---|
| ۱ | أحمد بن طولون | ....-۸۸۴ | ۸۶۸-۸۸۴ |
| ۲ | أبو الجیش خمارویة بن أحمد | ....-۸۹۶ | ۸۸۴-۸۹۶ |
| ۳ | أبو العساکر جیش بن خمارویة بن أحمد
بن طولون |
....-۸۹۶ | ۸۹۶-۸۹۶ |
| ۴ | هارون بن خمارویة بن أحمد | ....-۹۰۴ | ۸۹۶-۹۰۴ |
| ۵ | أبو المناقب شیبان أحمد بن طولون | ....-.... | ۹۰۴-۹۰۴ |
[ویرایش] منابع
- - Islam: Kunst und Architektur
- طولونیان (به عربی)
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ ابن طولون، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.
