یونیفل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۳°۱۰′ شمالی ۳۵°۲۳′ شرقی / ۳۳.۱۶۷° شمالی ۳۵.۳۸۳° شرقی / 33.167; 35.383 نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان که به اختصار یونیفیل (به انگلیسی: UNIFIL) نامیده می‌شوند گروهی نظامیان حافظ صلح هستند که از سوی سازمان ملل متحد به این منطقه گسیل شده‌اند. این نیروها بر اساس تصمیم شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت و همچنین قطعنامه ۴۲۶ این سازمان که در مارس ۱۹۷۸ به تصویب رسید به این منطقه اعزام شده‌اند تا عقب نشینی اسرائیل از لبنان را تایید کرده، صلح و آشتی را به منطقه بازگردانند و به دولت لبنان کمک کند تا نفود خود را در منطقه افزایش دهد.

اولین گروه از سربازان یونیفل در ۲۳ مارس ۱۹۷۸ وارد منطقه شدند. اعزام این نیروها بخشی از عملیات حافظ صلح سازمان ملل در منطقه بود (مخصوصا نیروهای واکنش سریع سازمان ملل و منطقه نیروهای دیده بان رفع خصومت سازمان ملل).

طی جنگ ۱۹۸۲ لبنان، نیروهای تحت فرماندهی سعد حداد که به صورت غیرقانونی فعالیت می کردند موقعیت سازمان ملل در منطقه را به خطر انداختند. آنها نیروهای لبنانی بودند که توسط نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) حمایت می‌شدند.

در طول اشغال لبنان، یونیفل بیشتر وظیفه فراهم آوردن کمک‌های انسان دوستانه را بر عهده داشت. در اوایل سال ۱۹۸۵ اسرائیل با حملات محدود و بمب گذاری به موقعیت قبل خود در لبنان بازگشت. از میان این حملات و بمب گذاریها می‌توان به عملیات مسئولیت در سال ۱۹۹۳ و عملیات خوشه‌های خشم در سال ۱۹۹۶ اشاره کرد. در سال ۱۹۹۹، اسرائیل عقب نشینی کامل خود از لبنان را آغاز کرد و این فرایند در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید و یونیفل توانست مجدداً فعالیت خود را آغاز کند. دولت لبنان اعلام کرد که مزارع شبا متعلق به خاک لبنان است. آنها می‌دانستند که با این استدلال می‌توانند حضور نیروهای لبنانی ضد اسرائیل در خاک لبنان را قانونی جلوه دهند (اگر چه سازمان ملل رسماً خروج اسرائیل از اراضی اشغالی پس از سال ۱۹۷۳ را تایید کرد) شورای امنیت سازمان ملل ماموریت یونیفل را تا ۳۱ اوت سال ۲۰۰۷ تمدید کرد.

ماموریت[ویرایش]

ماموریت‌های یونیفل عبارتند از:

  • تایید عقب نشینی نیروهای اسرائیلی از جنوب لبنان.
  • بازگرداندن صلح و امنیت به منطقه.
  • کمک به دولت لبنان برای در دست گرفتن کنترل همه مناطق کشور.

ماموریت فعلی[ویرایش]

هم اکنون یونیفل در امتداد خط آبی که اسرائیل و منطقه مورد مناقشه بلندی‌های جولان را از جنوب لبنان جدا می‌کند مستقر شده است. ماموریت اصلی آن بررسی فعالیت‌های نظامی حزب‌الله لبنان و نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) با هدف کاهش تنش بین دو طرف درگیر است. همچنین یونیفل در جمع آوری مین‌های کار گذاشته شده از زمین، کمک به آوارگان و فراهم آوردن کمک‌های انسان دوستانه نقش بسیار مهمی دارد. قرار است پانزده هزار نیروی دیگر به این نیروها اضافه شوند تا به جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶) خاتمه دهند و به نیروهای نظامی لبنان کمک نمایند. طبق قطعنامه جدید، یونیفل می‌تواند "همه عملیات‌های لازم در مناطق تحت اختیار خود را به انجام برساند تا مطمئن شود هیچ یک از دو طرف از این منطقه برای اهداف جنگ طلبانه استفاده نمی‌کنند".

در ۲۷ آگوست سال ۲۰۰۶، کوفی عنان دبیر کل سازمان ملل متحد اعلام کرد که یونیفل حمل سلاح از مرز سوریه به لبنان را پیگیری نمی‌کند مگر آنکه دولت لبنان این درخواست را از این نیرو داشته باشد.

وضعیت سربازان[ویرایش]

در ۱۳ اکتبر سال ۲۰۰۶، تعداد پرسنل نظامی یونیفل برابر ۵۸۲۷ بود و ۵۳ بازرس سازمان نظارت بر آتش‌بس سازمان ملل، ۹۷ کارمند غیرنظامی بین‌المللی و ۳۰۸ کارمند غیر نظامی لبنانی این نیروها را همراهی می کردند.

بودجه سالیانه این نیروها حدود یکصد میلیون دلار آمریکا است. هم اکنون ژنرال آلن پلگیرینی فرانسوی، فرستاده نظامی سابق دولت فرانسه به بیروت و رئیس شاخه خاورمیانه، رهبری این نیروها را بر عهده دارد. تا کنون ۲۵۸ نفر از نیروهای یونیفل کشته شده‌اند که ۲۴۹ پرسنل نظامی، ۲ بازرس، ۳ کارمند غیرنظامی بین‌المللی و ۴ کارمند غیرنظامی محلی در میان این کشته شدگان هستند.

بحث در مورد حضور یونیفل و بی طرفی آن[ویرایش]

یونیفل از جانب هر دو طرف درگیر یعنی اسرائیل و حزب‌الله مورد انتقاد قرار گرفته است. اسرائیل این نیرو را به علت برقراری گفتگو بین اسرائیل و حزب‌الله و برخورد یکسان با موارد نقص آتش بس توسط هر دو گروه مورد انتقاد قرار داده است. قبل از درگیری سال ۲۰۰۶ حزب‌الله و اسرائیل که در ژوئیه ۲۰۰۶ به وقوع پیوست، اسرائیل تلاش می کرد با نفوذ بر یونیفل این نیرو را وادار به عکس العمل در برابر حزب‌الله کند (مثلاً حزب‌الله را از استقرار در نزدیکی پست‌های یونیفل محروم کند تا حزب‌الله نتواند به IDF و شمال اسرائیل حمله کند) و یا یونیفل از منطقه خارج شود و بنابراین بهانه را دولت لبنان برای عدم استفاده از نیروهای مسلح لبنانی بگیرد.

همچنین یونیفل به طرفداری از اسرائیل متهم شده است و این اتهامات پس از تصویب قطعنامه ۱۷۰۱ به شدت افزایش یافته است. در ششم اکتبر سال ۲۰۰۶، محمدحسین فضل‌الله اعلام کرد که نیروهای سازمان ملل "برای محافظت از اسرائیل به منطقه آمده‌اند و نه لبنان".

جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)

طبق آمار یونیفل، در طی درگیری لبنان و اسرائیل در سال ۲۰۰۶، مواضع سازمان ملل بارها مورد حمله قرار گرفته است. دبیر کل سازمان ملل در گزارش خود در مورد فعالیت‌های یونیفل طی ۲۱ ژانویه تا ۱۸ ژوئیه سال ۲۰۰۶ که در ۲۱ ژوئیه همان سال منتشر شد اعلام کرد که "برخی از مواضع حزب‌الله بسیار نزدیک به مواضع نیروهای سازمان ملل است، مخصوصاً در منطقه جولان، که این مساله یک تهدید امنیتی بزرگ برای پرسنل و تجهیزات سازمان ملل محسوب می‌شود".

  • در روز دوشنبه، ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶، یک گلوله تانک به یک پست یونیفل در جنوب لبنان برخورد کرد و چهار سرباز غنایی را زخمی نمود. مهندسان چینی یونیفل جاده حد فاصله بین طائر و ناقورا را که توسط اسرائیل تخریب شده بود بازسازی کردند.
  • در ۱۶ ژوئیه همان سال ترکش‌های یک گلوله تانک که توسط IDF شلیک شده بود یک سرباز هندی را به شدت مجروح کرد.
  • در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۰۶، چهار نیروی حافظ صلح به ملیت‌های اتریشی، کانادایی، چینی و فنلاندی در اثر برخورد یک بمب به محل کارشان که توسط نیروهای اسرائیلی شلیک شده بود کشته شدند. طبق گزارش‌های سازمان ملل، چهار نیروی حافظ صلح در یک گودال در زیر موضع استقراء خود سنگر گرفته بودند. مناطق اطراف این محل توسط ۱۴ بمب توپخانه اسرائیل به شدت بمباران شده بود.

علیرغم آنکه حضور این افراد در محل به ارتش اسرائیل اعلام شده بود و تماس تلفنی بین سازمان ملل و IDF برقرار شده بود بعدها تیم نجات دیگری مورد تهاجم قرار گرفت و این تیم که در حال پاکسازی خرابه‌های ساختمان‌ها بود با مشکلات فراوانی مواجه شد.

مجروحان ناشی از حمله حزب‌الله[ویرایش]

  • آتش حزب‌الله یک دیده بان OGL ایتالیایی را در روز ۲۳ ژوئیه در نزدیکی مرز مجروح کرد.
  • حزب‌الله بر روی محموله یونیفل در جاده واصل بین کونین و بنت جبال آتش گشود و باعث ایجاد خساراتی به APC شد اما تلفاتی ایجاد نکرد.

تقویت نیروها[ویرایش]

پس از آتش بس، نیروهای حافظ صلح به شدت تقویت شدند و تعداد آنها به بیش از پانزده هزار نفر رسید. فرانسه قصد دارد تعداد نیروهایش را از ۴۰۰ نفربه نصف برساند و تانک‌های سنگین لک کرب و توپ‌های سنگین اتوماتیک AMX ۳۰ Auf۱ را به منطقه بفرستد. [۱] و این تعداد نیرو و تجهیزات اضافه بر نیروهای به خدمت گرفته شده در عملیات بالیسته است. ایتالیا سه هزار نیرو را به منطقه گسیل خواهد داشت. [۲] و قطر نیز بین دویست تا سیصد سرباز را به لبنان خواهد فرستاد. [۳]

همچنین بخش نیروی دریایی یونیفل فعال شده تا از ارسال اسلحه برای حزب‌الله از طریق دریا جلوگیری کند. این نیروها تحت فرماندهی نیروهای آلمانی هستند و اغلب کشتی‌های آنها متعلق به نیروی دریایی آلمان است.

کشورهای همکاری کننده[ویرایش]

این کشورها یا نیروهای نظامی خود را به لبنان گسیل داشته‌اند و یا به نحوی حمایت خود را از یونیفل اعلام کرده‌اند:

برونئی، بلغارستان، چین، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، غنا، هند، اندونزی، ایرلند، هلند، نروژ، لهستان، اسپانیا، سوئد، ترکیه و اوکراین .

نقل قول[ویرایش]

  • "یونیفل بیشتر به یک جوک شبیه است. بیست و شش سال است که آنجا هستند و از آن زمان تا کنون حملات چریکی فراوانی در امتداد مرز]] رخ داده است." (نماینده سابق اسرائیل، ایتامار را بینوویچ، در ۲۰ ژوئیه سال ۲۰۰۶).
  • "یونیفل درسال ۱۹۷۸ وارد اینجا شد. در آن زمان چیزی به نام حزب‌الله وجود نداشت و ما متهم بودیم که نسبت به فلسطینی‌ها ترحم زیادی نشان می دهیم. نیروهای حافظ صلح وقتی به اینجا آمدند برای خود دشمن پیش فرض نداشتند. در نیروهای حافظ صلح حتی کلمه دشمن را نمی‌شنوید. یونیفل یک نیروی حافظ صلح است. نیروی ضربتی اسرائیل یا نیروی ضد تروریستی نیست. چیزی که آنها دوست دارند نیست. تا زمانی که طبق منافعشان عمل نکنیم مورد تهاجم و اتهام قرار داریم". (تیمور گوکسل، سخنگوی سابق یونیفل).

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یونیفل موجود است.