خودکامگی
 |
پیشنهاد شده است که استبداد با این مقاله یا بخش ادغام گردد. (بحث) |
| این مقاله بخشی از سلسله مقالههای سیاسی است. |
| شیوههای حکومت |
|---|
| ساختار قدرت |
| منبع قدرت |
|
اقتدارگرایی
|
| درگاه سیاست |
خودکامگی[۱] (به انگلیسی: despotism) گونهای از شیوههای حکومتی تمامیتخواه و شکلی از حکومت است که در آن قدرت سیاسی در دست یک حاکم خودگمارده قرار دارد. در حکومت خودکامه دامنه اختیارات حاکم و طول دوره حکومت آنها بسیار است و توزیع قدرت عادلانه نیست.
طرفداران حکومت خودکامه معتقدند که این نوع حکومت امکان انباشت سرمایه، برنامهریزی متمرکز و تصمیمگیری قاطع برای رفع موانع راه را برای توسعه فراهم میسازد.در حالی که مخالفان این نوع حکومت معتقدند که خودکامگی باعث احساس بیقدرتی سیاسی در بین مردم میشود و کارایی و خلاقیت آنها را کاهش میدهد.
باید توجّه داشت که اگرچه مفاهیم خودکامگی، تمامیّت خواهی، یکّه سالاری، استبداد، حکومت مطلقه و جبّاریّت، مترادفات هر یک از آنها و نیز نام فرمانروایانشان در ادبیّات و محاورات اغلب به یک معنا به کار میروند، هم معنا نبوده و در علم سیاست دارای تعاریف جداگانه میباشند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پینوشت و منابع [ویرایش]
- ↑ واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دفتر نخست تا چهارم، 1376 تا 85
- آناتومی جامعه یا سنة الله: مقدمهای بر جامعهشناسی کاربردی، فرامرز رفیع پور، تهران: انتشارات کاوه، ۱۳۷۷
|
|||||||||||
