شورش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شورش به معنای به هیجان آمدن، آشفتن و پریشان کردن است[۱] و در اصطلاح اقدام همراه با خشونت دستهای از افراد که در مقابله با نظام حاکم بر هر مجموعهای اتفاق میافتد و همواره بینظمی و ناامنی با خود به همراه دارد.
عمل مقابل شورش، سرکوب است. گاه به عبارتهایی نظیر اغتشاش، عصیان و یا انقلاب نیز اطلاق میگردد.