یعقوب بن طارق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یعقوب ابن طارق ریاضی‌دان و ستاره‌شناس سده هشتم میلادی است. درگذشته ۷۹۶ میلادی.[۱]

وی از اعضای دارالحکمه و مترجم نهضت ترجمه بوده که با همکاری محمد ابن ابراهیم فزاری و پدرش ابراهیم فزاری به ترجمه کتاب سند هند پرداختند و باعث وارد شدن اعداد هندی به تمدن اسلامی و غرب شدند.

احتمالاً در حدود سال ۷۶۷ میلادی در دربار منصور، خلیفه عباسی، با کنکه (یا منکه؟) هندی، که سدهانت (سند هند) را بدان‌جا آورده بود، ملاقات کرد. کتاب‌هایی در علم‌الفلک (حدود ۷۷۷ میلادی) و تقطیع کردجات و کتاب الزیج محلول من السند هند را نوشت.

آثار[ویرایش]

  1. زیج محلول فی السندهند لدرجة درجة
  2. ترکیب الأفلاک
  3. کتاب العلل
  4. تقطیع کردجات الجیب (جیب همان سینوس است)
  5. ما إرتفع من قوس نصف النهار (میزان ارتفاع گرفت یک قوس نصف النهار از نقطه ای به نقطه دیگر)
  6. المقالات
  7. زیج یعقوب ابن طارق

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yaʿqūb ibn Ṭāriq». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۱.
  • سارتن، جرج. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. انتشارات علمی و فرهنگی.
  1. Plofker, Kim (2007). "Yaʿqūb ibn Ṭāriq". In Thomas Hockey; et al. (eds.). The Biographical Encyclopedia of Astronomers. New York: Springer. pp. 1250–1. ISBN 978-0-387-31022-0. (PDF version).