چارک (ابزار)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بطلمیوس در حال به کارگیری چارک دستی

چارَک (ابزار) یا کُوادرانت (به عربی: ربع)، و (به انگلیسی: Quadrant)، ابزاری است که در مشاهده‌های آسمانی اخترشناسی برای اندازه‌گیری زاویه تا ۹۰ درجه استفاده می‌شود. این وسیله را در اصل بطلمیوس به عنوان نمونهٔ بهتری از استرلاب (به یونانی: اَسْترُلابُن (ἁστρολάβον)) ارائه داده‌است.[۱] از آن پس گونه‌های مختلفی از این ابزار را اخترشناسان مسلمان سده‌های میانه برای استفاده در بررسی‌های خود ساختند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. The history of the telescope Henry C. King, Harold Spencer Jones Editor Harold Spencer Jones Courier Dover Publications, 2003 ISBN 0-486-43265-3, ISBN 978-0-486-43265-6

پیوند به بیرون