ابوسهل فضل پسر نوبخت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوسهل فضل پسر نوبخت، کتاب‌دار ایرانیِ هارون‌الرشید بود که در حدود ۸۱۵–۸۱۶ درگذشت. این منجم مسلمان برای خلیفه آثاری را از فارسی به عربی ترجمه کرد و رساله‌های متعددی در احکام نجوم نوشت. دو تن اخترگوی دیگر از همان خانواده که احتمالاً نوه یا برادرزادهٴ فضل بودند، اندکی بعد (نیمهٴ اول سدهٴ نهم) به شهرت رسیدند:

  1. حسن بن سهل نوبخت (که او هم مترجم فارسی به عربی بود)
  2. (احتمالاً برادرش) عبدالله بن سهل بن نوبخت.

منابع[ویرایش]

  • جورج سارتون. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.