پاره‌های سخن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پاره‌های سخن[۱] نيز سخن پار (به انگلیسی: Part of speech) یا مقوله‌های دستوری (به انگلیسی: Grammatical categories) به شیوه‌ای از دسته‌بندی واژه‌ها گفته می‌شود که واژه‌ها براساس نقشی که در متن ایفا می‌کنند طبقه‌بندی می‌شوند. این شیوه ابتدا توسط یک کشیش انجام شد و او واژه‌ها را به هشت گروهِ اسم، صفت، فعل، ضمیر، قید، برنهشت[نیازمند منبع]، پیوندواژه و حرف ندا تقسیم‌بندی کرد.

این تقسیم‌بندی البته کامل نبود و گروه‌هایی نظیر عنوان بعداً به آن افزوده شد. در زبان‌شناسیِ امروزی، برای مفهوم «پاره‌های سخن» از اصطلاحِ رده‌های واژگانی هم استفاده می‌شود.

هرکدام از این گونه‌ها را نیز می‌توان به زیربخش‌هایی تقسیم کرد؛ برای مثال، "اسم" می‌تواند مفرد یا جمع باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. در فارسی اجزای کلام (معادل مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی)، ادات سخن، بحر سخن، جزء سخن، بخش گفتار، اقسام کلمه و نوع کلمه نیز گفته‌اند.

منابع[ویرایش]

  • Aarts B. (2001), English Syntax and Argumentation, Hampshire: Palgrave