پاره‌های سخن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پاره‌های سخن[۱] (به انگلیسی: Part of speech) یا مقوله‌های دستوری (به انگلیسی: Grammatical categories) به شیوه‌ای از دسته بندی واژه‌ها گفته می‌شود که واژه‌ها را بر اساس نقشی که در متن ایفا می‌کنند طبقه بندی می‌شوند. این شیوه ابتدا توسط یک کشیش انجام شد و او واژه‌ها را به هشت گروه اسم، صفت، فعل، ضمیر، قید، برنهشت[نیازمند منبع]، پیوندواژه و حرف ندا تقسیم بندی کرد.

این تقسیم بندی البته کامل نبود و چیزهایی نظیر عنوان بعداً به آن افزوده شد. در زبان‌شناسی امروزی برای مفهوم پاره‌های سخن از اصطلاح رده‌های واژگانی هم استفاده می‌شود.

هرکدام از این گونه‌ها را نیز میتوان به زیربخش‌هایی تقسیم کرد بطور مثال اسم می‌تواند مفرد یا جمع باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. در فارسی ادات سخن، بحر سخن، جز سخن، بخش گفتار، اجزای کلام، اقسام کلمه و نوع کلمه نیز گفته‌اند.

منابع[ویرایش]

  • Aarts B. (2001), English Syntax and Argumentation, Hampshire: Palgrave.