پیراوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پیراوند وندی است که دو بخش دارد، بخش نخست به ابتدای واژه افزوده می‌شود و بخش دیگر در به پایان آن. پیراوند در زبان مالایی[۱] و گرجی[۲] رایج است.

نمونه‌ها[ویرایش]

زبان‌های استرونزیایی[ویرایش]

زبان مالایی هشت پیراوند دارد:

per+ریشه+kan
per+ریشه+i
ber+ریشه+an
ke+ریشه+an
pen+ریشه+an
per+ریشه+an
se+ریشه+nya
ke+ریشه+i

برای نمونه، یک پیراوند می‌تواند به واژهٔ adil (به معنی داد، عدل) افزوده شود و واژهٔ keadilan (دادگری، عدالت) را بسازد.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Tadmor, Uri (2005), "Malay-Indonesian and Malayic languages", in Strazny, Philipp, Encyclopedia of Linguistics, New York: Fitzroy Dearborn, pp. 644–647 
  2. Colarusso, John (2005), "Georgian and Caucasian languages", in Strazny, Philipp, Encyclopedia of Linguistics, New York: Fitzroy Dearborn, pp. 380–383 
  3. Baryadi, I. Praptomo (2011). Morfologi dalam Ilmu Bahasa (in Indonesian). Yogyakarta: Sanata Dharma University Publishers. pp. 42–43.