واژه‌بست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واژه‌بست یک نوع تک‌واژ وابسته ‌است. واژه‌بست‌ها به سه دستهٓ «پِی‌بست»، «پیش‌بست» و «میان‌بست» تقسیم می‌شوند.

واژه‌بست‌ها ازاین‌نظر که تکیه نمی‌گیرند و به تکواژ قبلی خود وابسته‌اند، به وندها شباهت دارند، اما تفاوت مهمشان در این است که برروی گروه‌ها اِعمال می‌شوند؛ یعنی ازنظر نحوی و معنایی وابسته به یک گروه نحوی هستند. ازجملهٓ این واژه‌بست‌ها می‌توان به نقش‌نمای اضافهٓ فارسی اشاره کرد که تنها در ساخت ترکیب اضافی کاربرد دارد و استفاده از آن در یک واژه (آن‌گونه‌که وندها کاربرد دارند) مستقلاً کاربردی ندارد.

واژه‌بست‌های فارسی[ویرایش]

  • مهم‌ترین واژه‌بست‌های فارسی (ـم، ـی، ـیم، ـید، ـند) هستند که در انتهای افعال فارسی، شخص فعل را می‌رسانند.[نیازمند منبع] در زبان انگلیسی حرف s یا es در آخر فعل سوم‌شخص مفرد یک واژه‌بست است.

مثال: در ترکیب اضافیِ «کتابِ خوب»، کسرهٔ بعداز حرف آخر واژهٓ «کتاب» نقش‌نمای اضافه‌ است.

جستارهای وابسته[ویرایش]