گروه اسمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گروه اسمی به مجموعه‌ای از یک یا چند واژه گفته می‌شود که این گروه دستوری را تشکیل می‌دهند.

نمونه[ویرایش]

«همهٔ دانشجویانِ ممتازِ دانشگاهِ کابل برای یک سفرِ تفریحی به دهلی اعزام شدند.»

در جملۀ یادشده، هریک از عبارت‌های «همهٔ دانشجویانِ ممتازِ دانشگاهِ کابل» و «یک سفرِ تفریحی» "گروه اسمی" هستند.

اجزای گروه اسمی[ویرایش]

«گروه اسمی» از دو بخش اساسی تشکیل شده‌است: هسته و وابسته‌ها.

  • «هسته» مهم‌ترین واژهٔ یک گروه اسمی است. در گروه اسمیِ «همهٔ دانشجویانِ ممتازِ دانشگاهِ کابل» هستهٔ عبارت است از «دانشجویان»؛
  • «وابسته» تمام واژگانی هستند که برای تشریح هسته به‌کار می‌روند. وابسته‌ها معمولاً صفت و یا مضاف هستند.

همهٔ = مضاف
دانشجویان = هسته
ممتاز = صفت
دانشگاهِ کابل = مضاف (خود یک "گروهِ اسمی" است متشکل از اسم + مضاف)

جایگاه وابسته‌ها[ویرایش]

بسته به زبان، وابسته‌ها می‌توانند قبل یا بعد از هسته بیایند. برای مثال، در زبان انگلیسی صفات به‌طور معمول قبل از هسته می‌آیند. در زبان فارسی اکثر صفت‌ها غالباً بعد از هسته می‌آیند؛ اما صفاتی چون صفات شمارشی (اول، اولین، نخستین) پیش از هسته می‌آیند.

وابسته‌ها بر دو نوع‌اند:
١- وابستهٔ پیشین: صفت اشاره، صفت مبهم، صفت پرسشی، صفت تعجبی، صفت شمارشی، صفت عالی؛
٢- وابستهٔ پسین: علامت‌های جمع، "ی" نشانۀ نکره، صفت شمارشیِ ترتیبیِ نوع دو، مضاف‌ٌالیه، صفت بیانی.

منابع[ویرایش]

کتاب زبان فارسی سال‌های اول و دوم و سوم دبیرستان‌های آموزش و پرورش ایران