میان‌جمله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

میان‌جمله، جمله معترضه یا بند وابسته عبارت یا جمله‌ای است که در ضمن جمله اصلی می‌آید و دربارهٔ نهاد جمله توضیح می‌دهد یا مفهومی آرزویی، اندرزی یا توصیفی را می‌رساند و حذف آن خللی ایجاد نمی‌کند. جمله معترضه در مفهوم جمله اصلی اثری ندارد و گاه پس از حرف ربط می‌آید و گاه به طور مستقل میان دو خط تیره (—) قرار می‌گیرد.

نمونه

  • استادم — که روانش شاد باد — در ادبیات بی‌نظیر بود.
  • فداکاری در راه وطن — گرچه به مرگ منتهی شود — افتخارآفرین است.
  • از برکات آن آزادمرد که خدای، عز و جل، از آزادمردان خشنود باد.

میان‌جمله می‌تواند دارای هر زمانی باشد.

پانویس

دانشنامه رشد