نمایش در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمایش در ایران
Namayesh dar Iran.jpg
روی جلد چاپ نخست نمایش در ایران، چاپ کاویان (۱۳۴۴)
نویسندهبهرام بیضایی
ناشرچاپ کاویان به سفارش نویسنده، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان
محل نشرایران
تاریخ نشر۱۳۴۴
شابک978-964-6751-09-5
تعداد صفحات۲۴۲
موضوعتاریخ نمایش
سبکتألیف و پژوهش
زبانفارسی
نوع رسانهکتاب

نمایش در ایران کتابِ بهرام بیضایی در تاریخ نمایش ایران است.

متن[ویرایش]

. . . از یاد نمی‌برم که با اصرار و تأکید و سفارش او (فرّخ غفّاری) بود که بیضایی یادداشت‌ها و مقالات اوّلیه‌ی نمایش در ایران را نوشت و با سفارش او بود که به صورت مرتّب در مجلّه‌ی موسیقی چاپ شد، و باز با اصرار و تأکید او بود که بیضایی آن‌ها را جمع‌آوری و تکمیل کرد و به چاپ رساند.

عباس جوانمرد[۱]

از آغاز قدرت یادگیری خود را تقویت می‌کردم و بهرام را به عنوان استاد خود می‌نگریستم و اشتباه نمی‌کردم. در جوانی متوجّه بلوغی در بیضایی شده بودم که شگفت‌انگیز بود. او در ۲۱سالگی زیر و زبر نمایشنامه‌نویسی ما را تدوین کرد و هیچ نمی‌دانم آیا این کتاب تجدید چاپ می‌شود یا نه.

محمود دولت‌آبادی[۲]

سلسله مقالات «نمایش در ایران» در دوره سوّمِ مجلّهٔ موسیقی از شماره ۶۲ تا ۷۷ به سال‌های ۱۳۴۱ و ۱۳۴۲ منتشر شد.[۳] سپس‌تر در سال ۱۳۴۴ مجموع این چهارده مقاله در کتابی به نام نمایش در ایران: با شصت تصویر و طرح و یک واژه‌نامه طبع شد.[۴] این کتاب سال‌ها نایاب بود و به صورت غیرقانونی تکثیر می‌شد، تا سرانجام چاپ دوباره‌ای از آن در سال ۱۳۷۹ ممکن شد.[۵]

فهرستِ چاپِ نخست[ویرایش]

  • مقدمات
  • نمایش‌های پیش از اسلام
  • نمایش‌های پس از اسلام
    • نقالی
    • نمایشهای عروسکی
    • تعزیه
    • نمایشهای شادی‌آور
  • سرانجام
  • ضمیمه: واژه‌نامه‌ی نمایشی

اهمیت لغوی[ویرایش]

کتاب نمایش در ایران جزو پیکره متنی فرهنگ جامع زبان فارسی است.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • جوانمرد، عبّاس (۱۳۹۶). دیدار با خویش. تهران: نشر نو. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۸۵۴۷-۴۳-۳.
  • «دولت‌آبادی، محمود. در جشن انتشار دیوان نمایش». خبرگزاری ایسنا. ۱۳۸۲. دریافت‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۹.
  • صادقی، علی‌اشرف (۱۳۹۲). فرهنگ جامع زبان فارسی. آ. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۷-۸.

پیوند به بیرون[ویرایش]