متریک فریدمان-لومتر-رابرتسون-واکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

متریک رابرتسون-واکر حل دقیقی از معادلات میدان اینشتین در نسبیت عام است. این حل جهان را فضایی همگن، همسانگرد و در حال انبساط توصیف می‌کند و بر اساس تلاش ۴ فیزیکدان: الکساندر فریدمان، جورج لومتر، هوارد رابرتسون و آرتور واکر توصیف شد.

متریک[ویرایش]

فرض اولیه این متریک همسانگردی و همگنی فضاست. همچنین فرض وابسته بودن مؤلفه‌های فضایی به زمان نیز اعمال می‌شود:

که در آن:

  • k ثابت انحنای فضاست که نسبت به زمان ثابت است.
  • و ‎عامل مقیاس است که به طور صریح وابسته به زمان است
  • و سرعت نور در برابر است با:

به طور معمول در دستگاه مختصات کروی و و است.

حل‌ها[ویرایش]

این متریک حلی از معادلات میدان اینشتین منجر به معادلات فریدمان می‌شود که در آن تانسور ضربه-انرژی همسانگرد و همگن فرض می‌شود. حل آن معادلات چنین است:

این معادلات پایهٔ نظریه کیهان‌شناختی مهبانگ است. در متریک رابرتسون-واکر-لنارتی جهان در حال انبساط است و نقطه شروع آن را مهبانگ فرض می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Friedmann–Lemaître–Robertson–Walker metric
  • جورج الیس، روث ویلیامز. «مدل‌های ساده کیهانشناسی». در فضا-زمان تخت و خمیده. ترجمهٔ یوسف امیرارجمند. چاپ اول. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۶. شابک ‎۵-۰۸۶۸-۰۱-۹۶۴. 
  • ولفگانگ رندلر. «کیهان‌شناسی». در نسبیت خاص و عام و کیهانشناختی. ترجمهٔ رضا منصوری، حسین معصومی همدانی. چاپ دوم. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۴. شابک ‎۹-۰۸۲۱-۰۱-۹۶۴.