یین و یانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تایجیتو، نماد سنتی نشان‌گر نیروهای ین و یانگ

ین و یانگ (چینی ساده‌شده: 阴阳، چینی سنتی: 陰陽) مفهومی است در نگرش چینیان باستان به نظام جهان. ین و یانگ شکل ساده‌شده‌ای از مفهوم یگانگی متضادها است.

از دیدگاه چینیان باستان و تائوباوران، در همهٔ پدیده‌ها و اشیاء غیر ایستا در جهان هستی، دو اصل متضاد ولی مکمل وجود دارد.

ین و یانگ نشان دهنده قطب‌های مخالف و تضادهای جهان هستند. البته این بدان معنا نیست که یانگ خوب است و ین بد است (در حقیقت این تحریفی نادرست است). بلکه ین و یانگ مانند شب و روز یا زمستان و تابستان بخشی از چرخه هستی هستند. وقتی تعادل و احساس خوبی به وجود می‌آید که تعادل بین ین و یانگ برقرار باشد. نقطه‌های متضادی که داخل شکل ین و یانگ دیده می‌شود به این مفهوم است که یین وقتی به حداکثر خودش برسد، و می‌خواهد تمام شود در درونش یانگ را دارد و وقتی هم که یانگ می‌خواهد به حداکثر خود برسد در درونش یین را دارد. یعنی وقتی یکی تمام می‌شود، دیگری در درونش رشد می‌کند و این چرخه ادامه پیدا می‌کند.

ین و یانگ به ترتیب نام اصل‌ها یا نیروهای مکمل مادینه و نرینهٔ جهان در فلسفهٔ ذن و تائوئیسم است که همهٔ وجوه زندگی را در بر می‌گیرد. یین در لغت به معنای سمت سایه گرفتهٔ تپه است و یانگ سمت آفتاب‌رو. یین معمولاً مترادف زمین شمرده می‌شود که تاریک و سرد است و هر چیز بدی به آن نسبت داده می‌شود و یانگ مترادف آسمان است و روشن و گرم و خوب شمرده می‌شود.[۱]

  • هیچ چیزی کاملاً ین یا کاملاً یانگ نیست. مثلاً آب سرد در مقابل آب جوش یین است ولی در مقابل یخ یانگ است.
  • ین و یانگ کاملاً به هم وابسته‌اند و هیچ‌کدام بدون دیگری نمی‌توانند وجود داشته باشند. نور بدون تاریکی معنی ندارد.
  • ین و یانگ می‌توانند خودشان تقسیم شوند به ین و یانگ: مثلاً گرم در برابر سرد ینگ است ولی گرم خود تقسیم می‌شود به داغ (یانگ) و ولرم (ین)، سرد نیز خود تقسیم می‌شود به خنک (یانگ) و بسیار سرد (ین)
ین یانگ
راست چپ
اعداد فرد اعداد زوج
متحرک ثابت
سختی نرمی
زاویه‌دار منحنی
سنگینی سبکی
گرما سرما
تاریکی روشنایی
آسمان زمین
آتش آب
کوه دره
تیز کُند
بالا پایین
جلو عقب
روح بدن
پُر خالی
مردانگی زنانگی
موفقیت شکست
خورشید ماه

پانویس[ویرایش]

  1. دن براون، راز داوینچی، ترجمه حسین شهرابی، سمیه گنجی.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۸ اوت ۲۰۰۷.
  • کتاب کوچک فنگ‌شویی. نوشته جانات دی. ترجمه لیلا هدایت پور.