مسند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مسند در دستور زبان فارسی، یکی از نقش‌هایی است که یک کلمه یا گروهی از کلمات می‌توانند در جمله داشته باشند. ساخت جمله‌ای که مسند در آن به کار می‌رود، چنین است: «فاعل + مسند+ فعل ربطی». مسند همواره، یا گروه اسمی است یا گروه صفتی یا گروه حرف اضافه‌ای. مثلاً در جملات زیر:

  • دانشجویان بسیار خسته هستند.
  • من ایلیا هستم.
  • من سروش صابری هستم.
  • این انگشتر از طلاست.

عبارات «بسیار خسته»، «ایلیا» و «سروش صابری» و «از طلا» نقش مسند دارند که اولی، گروه صفتی، دومی گروه اسمی و سومی گروه حرف اضافه‌ای است.