کنشگر (دستور زبان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کنشگر در زبان‌شناسی یک کنشگر دستوری یک نقش معنایی است که به پیش آورنده یا راه اندازنده‌ی یک رویداد گفته می‌شود.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]