ساختار زایشی گیاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمای نزدیک از یک گل کاکتوس عید پاک (و یا کاکتوس کریسمس)، نشان‌دهندهٔ بخشی از مادگی (کلاله قابل مشاهده است) و پرچم که آن را احاطه کرده‌است.

ساختار زایشی گیاه یا ساختار مورفولوژی باروری گیاه (به انگلیسی: Plant reproductive morphology)، بررسی شکل و ساختار (مورفولوژیِ) آن بخش‌ها (اندام‌ها) در گیاهان است که به گونه‌ای مستقیم یا غیر مستقیم به تولید مثل جنسی مربوط می‌شود.

در میان همهٔ موجودات زنده، گل‌ها؛ که ساختارهای تولید مثلی گیاهان گلدار هستند، از نظر فیزیکی (جسمی) متنوع‌ترینند و در ارائهٔ گوناگونیِ روشِ تولید نیز بزرگ‌ترین تنوع را نشان می‌دهند.[۱] گیاهانی که گلدار نیستند (جلبک سبز، خزه، جگرواشان، سرخس‌ها و بازدانگان مانند مخروطیان) نیز نقش پیچیده‌ای بین سازگاری مورفولوژیکی، و عوامل محیطی، در تولیدمثل دارند. سیستم پرورش، یا چگونگیِ انتقالِ اسپرمِ یک گیاه بارور به تخمک دیگر، بستگی به مورفولوژیِ تولید مثل دارد، و تنها عامل مهم تعیین کننده بسیاری از ساختار ژنتیکی جمعیت‌های گیاهی غیر کُلُنی است. پژوهشگر آلمانی کریستین کنراد اشپرنگل در (۱۷۹۳) با مطالعهٔ تولید مثل گیاهان گلدار برای اولین بار دریافت که روند گرده افشانی شامل دخالت و تعامل هر دویِ ترکیبات زنده و غیر زنده است. چارلز داروین در نظریهٔ انتخاب طبیعی، از این کارِ علمی برای پردایش نظریهٔ هم‌فرگشتی، که شامل تجزیه و تحلیل تکاملی از گل‌ها و حشراتِ گرده‌افشان است استفاده کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://labs.eeb.utoronto.ca/barrett/pdf/schb_189.pdf Barrett, S.C.H. (2002). "The evolution of plant sexual diversity" (PDF). Nature Reviews Genetics 3 (4): 274–284. doi:10.1038/nrg776.