حاجی‌وند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حاجی‌وند، طایفه‌ای از ایل بختیاری است، که بر پایه نمودار سازمانی ایل بختیاری، از شاخه چهارلنگ و از باب ممی‌وند می‌باشد، که از هشت تیره تشکیل می‌شود. این طایفه در استان‌های خوزستان و لرستان زندگی می‌نمایند.[۱][۲][۳] چارت و سازمان بندی صحیح طویفه محمدی: بالی قربانعلی نیلا عبدلی صفری

محل سکونت[ویرایش]

محل سکونت سردسیرات طایفه حاجیوند در شهرستان دورود و حومه آن، ازنا و الیگودرز و شول‌آباد و سپیددشت در استان لرستان و در جنوب غربی استان اصفهان؛ شهرستان‌های فریدن، فریدون‌شهر و چادگان وشهرستان خمین استان مرکزی و گرمسیرات این طایفه در دزفول، شوشتر و لالی و اندیمشک در استان خوزستان و پلدختر در استان لرستان می‌باشد، که در واقع این تقسیمات ییلاقی و قشلاقی در گذشته انجام می‌شد، ولی امروزه اکثرأ افراد این طایفه، همچون سایر طوایف ایل بختیاری، در هر دو بخش ساکن می‌باشند.


  • تقسیمات کلی طایفه بزرگ حاجیوند
  • ( شامل سه شعبه مسیوند و زید و کائد )
  • تقسیمات جزئی ایل حاجیوند شامل طوایف
  • غالبی
  • هیل هیل
  • کائد
  • الیاسی
  • خسروی
  • قاسمعلی
  • آ آ (خوانین)
  • گرپی
  • تادخیری
  • شیخ سوخته زار
  • تاسمالی


.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  2. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  3. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 

منابع[ویرایش]

  • شینی، داریوش. نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شهنی، اهواز: انتشارات معتبر، ۱۳۸۵
  • تاریخ بختیاری نوشته سردار اسعد بختیاری
  • عیدیوندی، حافظ. مروری بر تاریخ ایران از سپیده دم تاریخ و نگرشی بر ایل بختیاری، قم: نسیم حیات، ۱۳۸۳
  • بساک کاظمی، غلامرضا. فرهنگ واژگان بختیاری. ضرب‌المثل‌های بختیاری