اسیوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اسیوند یا اوسیوند، طایفه‌ای از ایل بختیاری در جنوب غربی ایران است، که بر پایه نمودار سازمانی طوایف بختیاری، از شاخه هفت‌لنگ و از باب دورکی می‌باشد.

طایفه اسیوند پیش از یکجانشین شدن عشایر در ایران، مانند تمامی طایفه‌های ایل بختیاری، هر ساله به ییلاق و قشلاق، می‌پرداختند. قشلاق (گرمسیر) این طایفه، در استان خوزستان، در شهرستان لالی و روستاهای ططر آباد، خواجه آباد، بنه میر، حرنوک و اوسیلا، همچنین ییلاق (سردسیر) طایفه اسیوند، در استان چهارمحال و بختیاری در جونقان، چمعالی، سلم، خراجی، چلیچه، کاج و روستاهای آلیکوه(زادگاه شهید ارسلان حبیبی و مهندس هسته ای نعمت کریمی)، زرمیتان، قلعه رشید، قلعه درویش، رستم آباد، بهشت آباد،اوگرمه، حی به کیف و چال گورو قرار داشت.

طایفه اسیوند از ۷ تیره (شعبه یا انشعاب) اصلی تشکیل شده‌است، که عبارتند از: اسیوند، خواجه، (از ۲ تش (شاخه) فولادی و تاج پور) پِل، (از ۲ تش پل گپ یا عالیپور و پل کوچک) گاودوش (از ۳ تش جهانبین، هزاریان و حسین‌وند)، شهماروند، بردین (از ۳ تش زردوند، حاجی‌پور و شاهرخ‌وند) و مرغایی. (این تیره با نام خراسانی نیز شناخته می‌شود. واژه مرغاو یا همان مرو، نام پیشین خراسان بوده‌است. این گروه در زمان نادرشاه به منطقه بختیاری کوچیده‌اند.)

منابع[ویرایش]

  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری به کوشش فرید مرادی. تهران، ۱۳۶۵
  • نیکزاد امیرحسینی، کریم. شناخت سرزمین بختیاری. اصفهان، ۱۳۵۴

▪ سردار ظفر بختیاری . یاداشتها و خاطرات سردار ظفر