اسیوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسیوند یا اوسیوند، طایفه‌ای از ایل بختیاری در جنوب غربی ایران است، که بر پایه نمودار سازمانی طوایف بختیاری، از شاخه هفت‌لنگ و از باب دورکی می‌باشد.

طایفه اسیوند پیش از یکجانشین شدن عشایر در ایران، مانند تمامی طایفه‌های ایل بختیاری، هر ساله به ییلاق و قشلاق، می‌پرداختند. قشلاق (گرمسیر) این طایفه، در استان خوزستان، در شهرستان لالی و روستاهای ططر آباد، خواجه آباد، بنه میر، حرنوک و اوسیلا، همچنین ییلاق (سردسیر) طایفه اسیوند، در استان چهارمحال و بختیاری در روستاهای اوگرمه، حی به کیف و چال گورو قرار داشت.

طایفه اسیوند از ۶ تیره (شعبه یا انشعاب) اصلی تشکیل شده است، که عبارتند از: خواجه، (از ۲ تش (شاخه) فولادی و تاجپور) پِل، (از ۲ تش پل گپ یا عالیپور و پل کوچک) گاودوش (از ۳ تش جهانبین، هزاریان و حسین‌وند)، شهماروند، بردین (از ۳ تش زردوند، حاجی‌پور و شاهرخ‌وند) و مرغایی. (این تیره با نام خراسانی نیز شناخته می‌شود. واژه مرغاو یا همان مرو، نام پیشین خراسان بوده است. این گروه در زمان نادرشاه به منطقه بختیاری کوچیده‌اند.)

منابع[ویرایش]

  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری به کوشش فرید مرادی. تهران، ۱۳۶۵
  • نیکزاد امیرحسینی، کریم. شناخت سرزمین بختیاری. اصفهان، ۱۳۵۴

▪ سردار ظفر بختیاری . یاداشتها و خاطرات سردار ظفر