پبدنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پیدنی یکی ازطوایف بابادی باب بختیاری است. پبدنی از ۹ تش تشکیل شده‌است؛ نُه تش طایفهٔ پبدنی عبارتند از: تش ابدال، تش باقر، تش باور، تش درویش عالی، تش رمدان، تش سلجوقی (سلگو)، تش عبدلی (عبدالعلی)، تش محمدرضا و تش ناصر.

محل زندگی طایفه پبدنی در قشلاق منطقه و درکستان لالی و در ییلاق پرک تنگ گزی، دیمه، دشت زرین و قلعه سنگ می‌باشد. آبادیهایی که پبدنی‌نشین می‌باشند عبارتند از: قلعه خونکار، قلعه حاجی، قلعه سبزی، قلعه میرستان، قلعه مرغ، آبادی مشهدی مهدی، قلعه مشهدی منصور ، غلام آباد، باقرآباد، قلعه علی حسین، گل دره، (قلعه گردو، قلعه سیل گاه و قلعه سنگ.

این فامیلها در طایفه پبدنی وجود دارند: عبداللهی، احمدی، ابدالی، حیدری، جمشیدی، ناصری، سلجوقی، امیری، گزین زاده، مرادی، عالیپور، باقری و بختیاری. در استان خوزستان نیز در اطراف شهرستان شوشتر شامل روستاهای سردار آباد، جنت مکان، کوشکک، درخزینه، بتوند، شهرک چمران، شهرک شهید شرافت و منطقه شعیبیه نیز تعدادی از خانوارهای پبدنی مستقرند.

منابع کامل تر درسایت طایفه پبدنی www.pebdanyha.irموجود می‌باشد .

در شهرک‌های اطراف دزفول مانند شاه آباد نیز تعدادی از پبدنی‌ها مستقرند. بیش از ۱۰۰ خانوار از طایفه پبدنی در شهر اهواز زندگی می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  • حسین ابراهیمی ناغانی (۲ اسفند ۱۳۸۸). «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ.
  • سایت طایفه پبدنی www.pebdanyha.ir
  • شینی، داریوش نگرشی بر ایل بختیاری و طایفه شهنی. اهواز: انتشارات معتبر، ۱۳۸۵
  • تاریخ بختیاری نوشته سردار اسعد بختیاری