گوروئی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گوروئی یا گورویی یا گوروی به معنای گو (برادر) رویی (به میدان رونده ) برادر به میدان جنگ رونده در زبان لری بختیاری، طایفه‌ای از بختیاری است، که بر پایه طبقه‌بندی اجتماعی ایل بختیاری، از سه طایفه هم نیا شاخه هفت‌لنگ وچهارلنگ از باب دینارانی ومحمود صالح ومیوندتشکیل شده است که ظاهرا در حدود سال ۱۱۴۰ هجری شمسی بر اثر جنگ بزرگی با سادات و اعراب و جنگ های داخلی ایل بختیاری در منطقه احمدفداله در شمال دزفول به سه طایفه تقسیم گشته اند لازم به ذکر است هر سه طایفه از یک نیا هستند.[۱][۲]

محل سکونت طایفه گوروئی، گرمسیرات در استان خوزستان، روستای توت علیا دزفول شهرک مدرس دزفول ،شهرک مهاجرین ،بخش چغامیش دزفول،، منطقه احمد فداله دزفول،، چلون دزفول ،،شهرستان هفتکل،،و شهرستان ایذه،،؛؛پرچستان، شبکوری، بردمیل، حاجیان، پا ره سوسن، گلال، شیمن فالح، تخت کبود آسماری، تلخاب، پنتی، نان انگان، دیمه، کفت گله، سی سنبل دان می‌باشد.[۳]

سردسیرات این طایفه در دیناران و لردگان در استان چهارمحال و بختیاری و نیز روستای چهل چشمه از توابع شهرستان چادگان و شهر یزدانشهر نجف آباد (از توابع شهرستان نجف‌آباد) در استان اصفهان و شهرستان الیگودرز و روستاهای خاکبتیه و ملک آباد و خرسیون الیگودرز و بردشه اصفهان چناورد اصفهان فریدن اصفهان دامنه های کوه های اشترانکوه و قالیکوه لرستان می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  2. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  3. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  • امانی، منصور. تاریخ ایذه وقوم بختیاری
  • امیرحسین احمدی، تاریخ فرهنگ و تمدن بختیاری