سرمایه فرهنگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه سرمایه فرهنگی توسط پیر بوردیو جامعه شناس فرانسوی ابداع شده‌است. سرمایه فرهنگی به تمرکز و انباشت انواع مختلف کالاهای ملموس فرهنگی و نیز قدرت و توانایی در اختیار گرفتن این کالاها و همچنین استعداد و ظرفیت فرد در شناخت و کاربرد این وسایل گفته می‌شود.

سرمایه فرهنگی (French: le capital culturel) یک مفهوم جامعه شناسی است که از زمانی که پیر بوردیو (Pierre Bourdieu)آن را بکارگرفت به طور گسترده ای مورد استفاده عموم مردم قرارگرفت. بوردیو و جان پا سرون (Jean-Claude Passeron) این اصطلاح را اولین بار در " بازتولید فرهنگی و بازتولید اجتماعی" (۱۹۷۳) بکار بردند. از نظر پیر بوردیو، سرمایه در یک سیستم مبادله ای مانند یک رابطه ا جتماعی کار می کند و این اصطلاح بدون هیچ تمایزی برای همه کالاهای تجاری و نمادین بکار می رود . و سرمایه فرهنگی در یک سیستم مبادله ای که شامل دانش فرهنگی انباشته ای است که سبب قدرت و مقام می شود، مانند یک رابطه اجتماعی کار می کند.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]