امپراتوری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
امپراتوری حکومتی است که چیرگی خود را بر «مردمانی با فرهنگ یا نژاد متمایز از فرهنگ یا نژاد مرکز قدرت»، گسترش دادهباشد. دانشوران همچنان بر سر اینکه چه چیزی دقیقاً یک امپراتوری را میسازد، مباحثه دارند و دیگر تعریفها با در نظر گرفتن مولفههای اقتصادی یا سیاسی میباشد.
همچون دیگر حکومتها، یک امپراتوری ساختار سیاسی خود را حداقل با اندازهای از اجبار، حفظ میکند. امپراتوریهای زمینپایه (مانند امپراتوری مغول یا امپراتوری ماد) تمایل به گسترش در حوزهٔ پیوسته دارند، در حالی که امپراتوریهای دریایی (مانند امپراتوری هخامنشی[۱] یا امپراتوری بریتانیا) سرزمینهایی پراکندهتر هستند.
[ویرایش] پیرامون واژه
اِمپِراتور واژهایست که از زبانهای اروپایی به پارسی درآمده. امپراتور لقبی است که در آغاز به سرداران برجسته رومی داده میشد. پس از چندی به فرمانروای روم امپراتور میگفتند و سرزمین زیر فرمانش را نیز امپراتوری میخواندند. پس از فروپاشی امپراتوری روم به پادشاهان نیرومندی که بر چندین کشور و سرزمین فرمان میراندند امپراتور میگفتند.
در زبان فارسی امپراتور برابر با شاهنشاه است. اگرچه معنای اصلی این دو واژه در گذشته متفاوت بودهاست ولی امروزه این دو واژه به صورت مترادف به کار میروند.
[ویرایش] پانویس
