نژاد (انسان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نژاد به بزرگ‌ترین گونه‌های انسان گفته می‌شود. نژادهای انسان به عنوان گروه‌های جمعیتی بزرگی تعریف می‌شوند که گنجینه ژنی، آن‌ها از یکدیگر متفاوت است.

در سده نوزدهم، نژادهای جهان را بر اساس ویژگی‌های ظاهری به چهار دسته بزرگ سفیدپوست، سیاه‌پوست، زردپوست و سرخ‌پوست بخش می‌کردند و برخی نژاد سرخ‌پوست را جزئی از نژاد زردپوست به شمار می‌آوردند. برخی از مردم شناسان نژاد استرالیایی را نیز به عنوان چهارمین گروه (و با احتساب سرخ‌پوستان پنجمین گروه) ذکر کرده بودند.

امروزه دیگر ویژگی‌های ظاهری مانند رنگ پوست، ریخت اندام، رنگ چشم و مو و جنس مو سند معتبری برای بازشناسی نژادهای گوناگون نیست، به این دلیل که هیچ‌گاه مرزهای قاطعی گروه‌های نژادی پیش گفته را از یکدیگر جدا نمی‌کند. افزون بر آن، به رغم برخی تفاوت‌ها، همانندی‌های بسیاری میان افراد بشر وجود دارد، و افراد هر یک از گروه‌های نژادی طبقه‌بندی شده در سده نوزدهم نیز ممکن است با یکدیگر تفاوت‌های زیادی داشته باشند.

اما هر یک از گروه‌های نژادی ذکر شده دارای ویژگی‌هایی هستند که این ویژگی‌ها معمولاً تابع شرایط زیست‌محیطی‌اند. برای نمونه، رنگ تیره اقوام آفریقایی بر اثر تراکم ملانین‌ها در پوست آنان ایجاد شده تا پوست در برابر تابش شدید آفتاب مقاومت داشته باشد. این صفات اکتسابی با گذشت زمان و پس از چندین نسل، به صفات ژنتیکی تبدیل می‌شوند و بدین ترتیب افراد یک گروه نژادی این صفات ژنتیکی را طی مدت زمان بسیار طولانی در میان خود انتشار می‌دهند.

سه تقسیم نژادی عمده در جهان یافت می‌شود شامل نژاد سفید (سفیدپوستان)، نژاد سیاه (سیاه‌پوستان) و نژاد زرد یا (زردپوستان).[۱]

تقسیم‌بندی نژادها در سده نوزدهم[ویرایش]

نژاد مردم ایران[ویرایش]

اکثر هاپلوگروپ ها (شناسه DNA)متعلق به نژاد آریاییند استان تهران با بیشترین درصد مارکر های متعلق به نژاد اریایی بیشتر از استانهایی چون مازندران و گیلان و استانهای لرنشین و کرد نشین که امیزش کمتری با نژادها عرب و ترک داشته اند همچنین درصد کم نژادترک در استان هایی چون آذربایجان غربی و شرقی نشانه عدم حضور گسترده ترکان در این استانهاست اما هاپلوگروپ T در این استانها نشانه کوچ دسته های بزرگی از اعراب به این نواحی ایران است که علت سیاهی پوست برخی از مردم اذربایجان که شباهت زیادی به اعراب دارند این امر می باشد.نتیجه بررسی ژنتیکی مردم کنونی ایرانیان حاکی از اریایی نژاد بودن 85 درصد مردم ایران است که حداقل 7000 سال است که با شاخصه های ژنتیکی خاص خود در این سرزمین مقدس ساکنند و از همین سرزمین به سایر نقاط هندوستان و اروپا کوچیدند.[۲]

B-M150[ویرایش]

صاحبین این شناسه ژنتیکی یاهاپلوگروپ که افریقایی تبارند در استان های هرمزگان جزایر ایرانی استان بوشهر سیستان و بلوچستان و کرمان و میزان اندکی در استان فارس حضور دارند در استان فارس به ویژه حوالی فسا و داراب آفریقایی ‌تبارن به نام کوله ها شناخته می‌شوند.این سیاهان دارای پوست سیاه تا سبزه روشن هستند و نباید با پارس های سبزه جنوب ایران اشتباه گرفته شوند

C-M216[ویرایش]

این شناسه یکی از شاخصه های ژنتیکی مخصوص ترکان و برخی از زرد پوستان است کم بودن امار این هاپلوگروپ نشانه تاثیر کم نژاد ترک بر مردم آذربایجان است

E-M2[ویرایش]

این شناسه در نواحی پارس نشین ایران دیده می شوند.


E-M123[ویرایش]

این شناسه ژنتیکی مشترک بین آریاییان و سامیان است بیشترین امار این شناسه در کشور اردن 31 درصد بیشترین امار را دارا میباشد و پس از ان کشور اتیوپی با 23 درصد و یهودیان اتیوپی با 13.1 درصد در رتبه های بعدی قرار دارند آمار این هاپلوگروپ طبق نقشه در نواحی تهران و همدان بیش از 10 درصد است اما در مناطق دیگر دیده نمی شود علت رویت این هاپلوگروپ در بین سامیان شاید به خاطر تسلط اریاییان بر سرزمین سامیان باشد

E-M78[ویرایش]

این شناسه در بین سفید پوستان اروپایی بخصوص مردم جنوب پرتغال و اسپانیا درصد وجود دارد بیشترین امار این هاپلوگروپ در بین مردم استان های مرکزی ایران نظیر سمنان و تهران است

G-M201[ویرایش]

این شناسه یک شناسه کاملا اریاییست که در بین مردم ایران و اروپا مشترک است

H-M69[ویرایش]

این شناسه یک شناسه مختص دراویدیان است که در هند و سریلانکا و پاکستان بیشترین امار این هاپلوگروپ دیده میشود اما در ایران تنها در استان سیستان و بلوچستان و خراسان دیده میشود

J2-M12 و J2-M410[ویرایش]

این دو هاپلوگروپ دو شناسه ژنتیکی اریایی است که بیشترین امار این شناسه مربوط به پارس های ایران و کردهای و عراق و ترکیه است حضور این دو شناسه در هر جای جهان نشانه ارتباط ژنتیکی انها با پارس هاست فراوانی و اشتراک این هاپلوگروپ بین پارس ها و لر ها و کردها نشان از خویشاوندی این سه قوم و در نتیجه پارس بودن هر سه انهاست صاحبین این مارکر معمولا سبزه و جذاب و خونگرم هستند اما هیچ شباهتی به سیاهپوستان و اعراب ندارند

J1-M267[ویرایش]

این هاپلوگروپ میان دورودی(بین النهرین)است که در بین مردم آذربایجان غربی زیاد دیده شده است این یک هاپلوگروپ مختص به نژاد سامی نیست اما در بین سامیان هم این هاپلوگروپ دیده میشود

J1-PAGEO8[ویرایش]

این هاپلوگروپ مخصوص سامی نژادان است و در کنار هاپلوگروهای دیگه نظیر هاپلوگروپ های L و Tشناسه ژنتیکی کلی اعراب را تشکیل می دهد فراوانی این شناسه در جنوب عراق حاکی از کوچ دسته های بزرگ اعراب پس از فتح ایران و ساکن شدن در این منطقه است بیشترین امار این هاپلوگروپ مربوط به عرب های خوزستان است که بالای 30 درصد کل امار را نشان میدهد پس از استان خوزستان استان فارس با 10 درصد استان اسفهان با 5 درصد در رتبه های بعدی قرار دارند درصد این هاپلوگروپ در بقیه استانها کمتر از 5 درصد است

L-M61[ویرایش]

این شناسه متعلق به سیاهپوستان و اعراب و دراویدیان است این هاپلوگروپ در نواحی جنوبی ایران نظیر بلوچستان و هرمزگان و قشم دیده میشود به احتمال زیاد وجود این هاپلوگروپ در ایران به خاطر حضور دراویدیان در ایران و یا کوچ قوم دورگه ایرانی دراویدی بلوچ به سایر نقاط ایران است

Q-M242[ویرایش]

این شناسه ژنیکی نشانه حضور ترکان و مغولان در ایران است طبق نقشه بیشترین امار متعلق به شهرهای ترکمن نشین استان گلستان و پس از ان استان اصفهان است جالب است که در آذربایجان این امار خیلی کمتر از استانهای دیگر است

R1-M198 و R1-M269 و R2-M124[ویرایش]

این سه هاپلوگروپ متعلق به نژاد آریاییست صاحبین این هاپلوگروپ ها در سراسر هند تا اروپا پراکنده اند

T-M70[ویرایش]

این هاپلوگروپ متعلق به اعراب شمال شرقی افریقا یعنی کشورهایی چون مصر و اتیوپی است و بیشترین امار این شناسه متعلق به آذربایجان است که حاکی از کوچ گسترده اعراب به این سرزمین است

[۳] [۴]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. تامپسون - مک‌اینز - ویلارد، ژنتیک در پزشکی، ترجمه علی فرازمند، تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی، ص224.
  2. درصد نژاد آریایی در استانهای مختلف -مازیار اشرفیان بناب
  3. درصد نژاد آریایی در استانهای مختلف -مازیار اشرفیان بناب
  4. مجید خالقیان بررسی آریاها و نگاهی به پژوهش های ژنتیکی
  • ژنتیک در پزشکی - ترجمه علی فرازمند - ص۲۲۴
  • مقالات انگلیسی سایت ویکی‌پدیا
  • مقاله نژاد و ضریب‌هوشی در ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]