شومینه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شومینه، ساختاری معماری برای نگهداشتن آتش است که به منظور گرمادهی، و بخصوص در گذشته بهمنظور پختوپز به کار میرفته است. آتش در مجمر یا آتشدان قرار میگیرد؛ گازها و ذرات ناشی از آتش، از طریق دودکش یا لولههایی خارج میشوند. شومینهها از امکانات مرکزی خانگی هستند، چراکه شعلهها و صدای ترقوتروقشان آرامبخش است، حتی هنگامی که بدانها برای گرما یا پختوپز نیاز نباشد. طاقچهٔ بالای شومینهها کانون توجه دکوراسیون داخلی است.
تاریخچه[ویرایش]
 |
این بخش نوشتار نیازمند گسترش است. |
در پارسی به شومینه، «هیمهسوز» میگویند. نمونهای از هنر سنتی مردم خانیک (فردوس) ساخت شومینه با استفاده از گچ و گل است که در درون دیوار خانهها تعبیه شده و برای گرم کردن و روشنایی از آن استفاده میکردند.[۱][ارجاع دقیق]
منابع[ویرایش]
- Fireplace، مشارکتکنندگان ویکیپدیای انگلیسی، برداشت شده در ۴ مارس ۲۰۱۱.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
