صدا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
صدا یا صوت از انواع انرژی است که از تحرک ذرات ماده بوجود میآیند به این گونه که یک ذره با حرکت (برخورد) خود به ذرهای دیگر ذرهٔ دیگر را به حرکت در میآورد و به همین ترتیب است که صوت نشر مییابد.
سرعت صوت در جامدات بدلیل تراکم زیاد مولکولها، بیشتر از مایعات و در مایعات نیز بیشتر از گازها است. صوت بر خلاف امواج دیگر مانند نور و گرما فقط در محیطی نشر مییابد که ماده وجود داشته باشد و این بدین معناست که اگر بر سطح ماه (که هوایی وجود ندارد) انفجاری روی دهد شما هیچ وقت صدای آنرا نمیشنوید. از واحد دسیبل نیز برای اندازه گیری شدت صوت استفاده میکنند. محدودهٔ شنوایی انسان بین ۲۰ تا ۲۰۰۰۰ هرتز میباشد.
واژهٔ «صدا»، معرب (عربیشدهٔ) «سدا»ی پارسی است.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ دهخدا، علیاکبر، لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «صدا».
- وب سایت مرجع صدا در ایران http://Sounds.irمرجع صدا ایران
| این یک نوشتار خُرد پیرامون علمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |