قضیه کلازیوس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قضیه کلازیوس(به انگلیسی: Clausius theorem) در علم ترمودینامیک و در بحث چرخه های ترمودینامیکی، بیان ریاضی گونه قانون دوم ترمودینامیک است و همچنین آن را نامساوی کلازیوس نیز میخوانند که توسط رودلف کلاوزیوس مطرح شد. این قضیه قصد توضیح رابطهای بین شار گرما و آنتروپی یک سیستم و محیط اطراف آن را دارد.
تعریف [ویرایش]
قضیه کلازیوس در یک چرخهی ترمودینامیکی اظهار می کند که:
که در آن δQ مقدار گرمای گرفته شده توسط سیستم در یک چرخهی ترمودینامیکی است. انتگرال خطی منحنی بستهی بالا، برابر صفر است اگر که این چرخه، یک فرآیند برگشتپذیر باشد. در غیر این صورت این مقدار کمتر از صفر است. حالت برگشت پذیر برای توصیف کمیت آنتروپی استفاده میشود که در واقع تابع حالت است.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون فیزیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «قضیه کلازیوس»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ مارس ۲۰۱۲).















